Εγώ έτσι τραγουδάω, λέω, λέω πως αγαπάω

Πες μου σε ποιο μου όνειρο

πες μου σε ποια μου σκέψη

πες μου ποια φαντασία μου

σ' είχε πιο πριν γυρέψει

και πρώτα σε παρέβλεπα

και πρώτα δε σε είχα

πρώτα χαρά δεν έβλεπα

δε μ' άρεσε κι απείχα...

Όνειρο που πλησίασα

και σιγουριά, πες, βρήκα

που σε κοιτώ κατάματα

μες στη καρδιά σου μπήκα

Γι' αυτό εγώ θα σε φιλώ

φιλώ, μα και φυλάω

δε ξέρω πόσο σ 'αγαπώ

εγώ έτσι τραγουδάω...

Τσαααακ Νόρουις λογοπαίγνια

Θα γράψω μια λίστα με λογοπαίγνια παύλα Chuck Norris facts, δικής μου έμπνευσης. Όποιος, αφού τα διαβάσει όλα, δεν έχει πονοκέφαλο, νικάει.

Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "καλησπέρα", ο Καλ είναι όντως πέρα.

Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "δεσποσύνη", όλοι κοιτάνε να δουν πώς είναι.

Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "ταπεινοσύνη", ο Σιν όντως τα πίνει.

Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "ακροδεξιός", κάνει άκρη ο πρώτος στα δεξιά του.

Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "εθελοτυφλία", του φέρνουν αμέσως μια αόμματη.
Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "μεγαλεπήβολος", ο μεγάλος του λέει κατά πού πέφτει ο Βόλος.
Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "διαστέλλω", του φέρνουν τον Δία.
Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "ιδιοσυγκρασία", είσαι φτυστός η Γκρασία.

Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "ημισφαίριο", κανείς δε διαφωνεί πως είναι μία σφαίρα.

Όταν ο Τσακ Νόρις ρωτάει "ισολογισμός", ψάχνει να βρει τον λογισμό.

Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "φευγαλέο", το λιοντάρι φεύγει έντρομο.

Όταν ο Τσακ Νόρις λέει "πρωτοφανής", πρώτος στη σειρά μπαίνει ο Φάνης.

Απολογισμός

Μια βουλή από προδότες και ανίκανους, κόμματα που διαγράφουν όσους έχουν λίγη αξιοπρέπεια τελικά, ένα λεηλατημένο και διαλυμένο κέντρο (και όχι μόνο στην Αθήνα απ' ό,τι διάβασα), περίπου 60 τραυματίες, πολύ ξύλο και μίσος και οργή, μια διαδήλωση που απεδείχθη αναποτελεσματική και τελείωσε άδοξα (και όχι τυχαία) και τέλος, η υποδούλωση των Ελλήνων πολιτών στους δανειστές τους και τους πολιτικούς τους.

Πάλι προβοκάτσια. Οι μπάτσοι ξεκινούν τις προκλήσεις, από το πουθενά εμφανίζονται οι μπαχαλάκηδες και ξεφεύγουν τα πράγματα.

Πάλι λέμε "ναι" στο ξεπούλημά μας. Πάλι "επαναστατούμε" για λίγες ώρες και μετά πάλι μούγκα. Πάλι αύριο θα είμαστε όλοι φρόνιμοι. Πάλι σκατά νοοτροπία.

Έλληνες, είστε άξιοι της μοίρας σας.

Όσα πολλά νιώθω, τόσες λίγες λέξεις να τα εκφράσω

Διαφέρεις πολύ.

Το χαμόγελό σου

φέρνει το δικό μου

Η αγκαλιά σου

μοιάζει για όνειρό μου

Τα μάτια σου

χρώμα στο μουντό φως μου

Η καρδιά σου

σπάνιο διαμάντι και χρυσός μου

Η καρδιά, που έχω και με συντηρεί, λιώνει αλλά δε πειράζει. 

Είναι που σε βλέπω ευτυχισμένη.

Όταν μένω να θαυμάζω το φεγγάρι, με αποσπάει η σκέψη σου. 

Είναι που είσαι όμορφη και του μοιάζεις.

Η ρομαντική μουσική πλέον με παραπέμπει σε σένα. 

Είναι που με θυμάμαι να χαζεύω τα μάτια σου.

Όταν σκέφτομαι πώς είσαι, ανησυχώ αν κρατάς μέσα σου ακόμα και λίγη θλίψη. 

Είναι που θέλω να εκφράζεις πάντα ό,τι νιώθεις.

Μείνε έτσι.

Ανασκόπηση 2011

Μήπως εννοείτε ανασκολόπιση 2011? 

Λήγει το έτος, έρχεται νέο, όχι ότι πρέπει να τρελαθούμε κιόλας. Απλά επειδή ο αριθμός που παριστάνει το ΕΤΟΣ στα ημερολόγια αλλάζει κάθε 365 περίπου μέρες, μας πιάνει λίγος ενθουσιασμός παραπάνω.

Με δύο χιλιάδες και έντεκα προβλήματα αφήνουμε πίσω ένα ακόμα επεισοδιακό, δύσκολο και συχνά όμορφο χρόνο. Με δύο χιλιάδες και δώδεκα ελπίδες για το καλύτερο, ξεκινάμε νέο ημερολογιακό έτος. Αλλά δε νομίζω Τάκη. Εδώ και κάτι χρόνια επιβεβαιώνεται το "κάθε πέρυσι και καλύτερα".

Δε κάθομαι να γράψω ρομαντικές ευχούλες περί εορτών, ηθικής και πως πρέπει να είμαστε όλοι καλά παιδιά φέτος. Εγώ δεν θυμάμαι τις αξίες μου μόνο την Πρωτοχρονιά και τα Χριστούγεννα.

Οπότε θα κάνω μια ανασκόπηση του τι έγραψα φέτος, και ο Δίας βοηθός:

Ιανουάριος

Μια διαχρονική μου ανάρτηση περί facebook privacy και κακής χρήσης του από την πλειοψηφία των χρηστών του. Το θέμα με μία, περιεκτική λέξη ήταν (και είναι) το Face(fucked)book.
Επίσης, πέρασα μια φάση περί της οποίας εξομολογήθηκα στο κοινό μου (όποιο κι αν ήταν αυτό). Μια στιγμή τρέλας, μια εξομολόγηση ασθενή από ψυχιατρικό ίδρυμα με WiFi.

Φλεβάριος
Διάβασα ένα comic βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα, ξέσπασα άλλη μια φορά για την υπερβολή που χαρακτηρίζει τα πρόβατα που κατοικοεδρεύουν στην Ελλάδα, ανακοίνωσα με χαρά την επαναλειτουργία του Radio MpoMpa ενώ εξέθετα κάποιες σκέψεις μου και, τέλος, ξέσπασα πάλι για την σαπίλα του ελληνικού ποδότσιρκου.

Απρουίλης

Το Μάρτιο σώπασα γιατί είναι "γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης" αλλά τον Απρίλιο έκατσα κι έγραψα (μετά από καιρό) ένα ποίημα όπου έβγαλα συμπεράσματα και πείτε με ανόητο μα πλέον το αδιανόητο θεωρείται αυτονόητο.

Τζουν

Σωπαίνω και τον Μάιο γιατί είμαι απασχολημένος και τον Ιούνιο με εμπνέουν πάλι τα ζωύφια που πετυχαίνω συχνά-πυκνά και τους φωνάζω "να υιοθετείς όποια ιδέα διατυπώνεις ή ανατυπώνεις κι όχι να μας την τσαμπουνάς για φιγούρα".

Σεπτέμβερ

Ιούλιο και Αύγουστο απήλαυσα ένα καταπληκτικό ταξίδι στην Ευρώπη και σε ελληνικά νησιά και επέστρεψα τον Σεπτέμβριο και σκέφτηκα ότι όλα είναι γραμμένα και τα βρίσκεις μπροστά σου, μαθαίνοντας όσο ζεις. Εξέφρασα κάτι ελπίδες απελπισμένου ερωτιάρη και έγραψα ένα ποίημα απογοήτευσης με ηθικό δίδαγμα για μια αγνώμων (τότε) φίλη. Προς το τέλος του μήνα, είχα πάλι μελαγχολικές, συναισθηματικές ανησυχίες.

Οκτώμβριονς

Η μελαγχολία έχει συνέχεια με μια εικονική μοναξιά και τα συναισθήματα και οι καταστάσεις γενικότερα θυμίζουν παγερό, γκρίζο χειμωνιάτικο τοπίο.

Νοουέμβριος

Επίσης συναισθηματικά φορτισμένος μήνας (για μένα). Ανακοινώνω πως κουράστηκα να σκέφτομαι ότι πρέπει να αλλάζω μάσκες για ν' αρέσω και αναπολώ περασμένους "Νοέμβρηδες". Γράφω κι ένα ποίημα θέτοντας το δίλημμα "ή αυθόρμητος ή μετανιωμένος" και τελικά σημειώνω πως δεν είμαι κομμάτι της κοινής πλειοψηφίας που οι περισσότεροι βλέπουν ως το απόλυτο σύνολο.

Δεκέμπερ

Χιόνια δεν είδαμε, γράψαμε όμως τι ευχή και κατάρα είναι να εννοείς ό,τι λες, να λες ό,τι νιώθεις σ' αυτόν τον κόσμο τον τρελό, τον άσχημο, τον μπερδεμένο.
Ε, και το παρόν κείμενο.

Το 2012 δεν τελειώνει ο κόσμος. Δεν "πίθηκα".

"Ψηθείτε" να βάλετε μυαλό φέτος.
Καλησπέρα

Τι ευχή και κατάρα

Τι ευχή και κατάρα, να θεωρείς την ειλικρίνεια αυτονόητη. 

Να ξεχνάς ότι το ψέμα κυριαρχεί στις προθέσεις των ανθρώπων. 

Να πιστεύεις και να εμπιστεύεσαι. Να απογοητεύεσαι. 

Τι ευχή και κατάρα, να προσπαθείς να αποδείξεις ότι υπάρχουν εξαιρέσεις. 

Να αποδέχεσαι την ύπαρξη του μίσους και της αλαζονείας παντού. 

Να θλίβεσαι και να απελπίζεσαι. Να μένεις μόνος.

Τι ευχή και κατάρα, να είσαι μειοψηφία που την κατευθύνουν οι αξίες της. 

Να ζεις σύμφωνα με τα πιστεύω σου. 

Να εννοείς ό,τι λες, να λες ό,τι νιώθεις. Να μη βρίσκεις αληθινούς φίλους.

Ευχή και κατάρα. 

Μέσα στη θάλασσα της υποκρισίας και τον ωκεανό της ηλιθιότητας. 

Να εννοείς ό,τι λες, να λες ό,τι νιώθεις...

Δεν είμαι σαν εσένα

Ματαιόδοξε, κομπλεξικέ, υποκριτή, "αμπελοφιλόσοφε" και  ανόητε τύπε της υπερβολής και των άκρων.

Δεν είμαι σαν εσένα.

Ακούω να (μου) λένε "είστε στην καλύτερη ηλικία αλλά θα το εκτιμήσετε όταν φτάσετε στην ηλικία μας". Ακούω και πολλές άλλες κλισέ "σοφές συμβουλές". Ναι, ΟΚ. Συνεχίστε να το λέτε στα άτομα που όσες φορές και να τους το πείτε, τη ζωή τους δε θα τη ζήσουν. 

Εγώ είμαι συνειδητοποιημένος, απολαμβάνω την ζωή μου και καταλαβαίνω πως διανύω το πιο περιπετειώδες, διασκεδαστικό και ενθουσιαστικό κομμάτι. Απλά ζω. Μαθαίνω και ζω.

Δεν επαναλαμβάνουμε όλοι τα λάθη τα δικά σας. Οι περισσότεροι, ναι. Εγώ όχι.

Ή αυθόρμητος ή μετανιωμένος

Λέγε ό,τι θες

γράψε ό,τι νιώθεις

πόσο πικρά, σκέψου

πως θα το μετανιώσεις

αν αύριο κάπως χαθείς

κι αυτά που 'χεις να πεις

ποτέ σου δε τα δώσεις.

Αν σ' άλλο κόσμο βρεθείς
μοναχικά, περίεργα

θα κουβαλάς για πάντοτε
τις τύψεις σου, τα σύνεργα


γιατί, γιατί δείλιασα
δεν είπα όσα ήθελα
έκρυψα πως σ' ερωτεύτηκα.

Μην αναβάλλεις

μη φοβάσαι

δεν έχεις να χάσεις

να το θυμάσαι

κι ας απογοητευτείς

από μέσα σου το 'βγαλες

δε θα ξανακρυφτείς.

Νοέμβριος

Ωραίος μήνας ο Νοέμβρης.
Πέρυσι είχαμε δημοσιεύσει την Κονιορτοποίηση του μουσικού ρατσισμού.
Πριν 2 χρόνια, είχα γράψει το "Εγώ σε σκέφτομαι".
Πριν 3 χρόνια, το "Τι εστί αγάπη".
Τώρα αναρωτιέμαι τι συμπεριφορά να φορέσω.

Ωραίος μήνας. Ωραία συναισθήματα. Γαμώ τις ευαισθησίες μου γαμώ.

Τι συμπεριφορά να φορέσω σήμερα?

Δε μπορώ να κάνω κάτι άλλο. Δε θέλω. Δε θα αλλάζω για να αρέσω συνεχώς. Τα φαινόμενα απατούν, δε λέμε? Είμαι εγώ. Σε κάθε άτομο σου βγαίνει διαφορετικός εαυτός, όμως. Ε, πόσο σχιζοφρενής να γίνει κανείς πια? Πόσες μάσκες να δοκιμάσω για το κυνήγι στο οποίο μου επιβάλλεται να συμμετάσχω? Ξέχνα το. Θα προσπαθήσω να μείνω αυθεντικός κι αυθόρμητος.

Στην τελική, σημασία έχει να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου.