Ποδότσιρκο Reloaded

Συμβαίνουν τέτοια ευτράπελα, για μια μπάλα που κυλάει στο χορτάρι, κι ακόμα κάθεστε και συζητάτε για διαιτητές και οφσάιντ.

Δε με νοιάζει τι ομάδα είσαι!

Δε με νοιάζει το σκορ και το πρωτάθλημα!

Δε με νοιάζει που σε νικήσανε άδικα!

Με νοιάζουν οι άνθρωποι, τα λεφτά και ο αθλητισμός που θυσιάζονται χωρίς λόγο!

Με νοιάζει που το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, δεν είναι παρά ένας αγώνας Κατς με μπάλα, σε μεγάλο γήπεδο!

Με νοιάζει που ενώ κλαίγεστε για την κρίση και τις ΔΝΤ-μαλακίες, η άθλια βιομηχανία που εκμεταλλεύεται το ελληνικό ποδόσφαιρο, πνίγεται στο χρήμα!

Με νοιάζει που δεν μπορώ να ασχοληθώ με το ελληνικό ποδόσφαιρο χωρίς να φοβάμαι!

Μια ζωή τα ίδια γίνονται, πάμε από το κακό στο χειρότερο, αλλά εσείς εκεί.

Λέτε πως αγαπάτε την ομάδα σας, και δεν την παρατάτε ούτε στα δύσκολα!

Αρχίδια!

Δεν βλέπω πουθενά αγάπη εγώ. Βλέπω χρήμα, συμφέροντα, ξύλο, καυλωμένους κομπλεξικούς να εκτονώνονται, ηλίθιες διαμάχες περί κατάληξης αγώνων, ακόμα πιο ηλίθιες και ανούσιες διαμάχες περί καλύτερης ομάδας, φόβο, φασισμό εκ των χούλιγκαν προς όσους θέλουν να είναι απλοί οπαδοί, μπάτσους που κάνουν τα στραβά μάτια, προέδρους που κάνουν τα στραβά μάτια, και το ελληνικό ποδόσφαιρο να αιμορραγεί μέχρι θανάτου.

Επίσης βλέπω ένα τσούρμο πρόβατα να μαγνητίζονται και να επιμένουν να ασχολούνται με όλα αυτά.

Ναι, είσαι πρόβατο. Αγαπάς την ομάδα σου, αλλά ως ένα σημείο.

Δεν είναι η μάνα σου, η γυναίκα σου, τα παιδιά σου.

Είναι μια γαμημένη ομάδα.

Και εδώ που φτάσαμε, μόνο απαξίωση αξίζει, ίσως όχι η ομάδα, αλλά το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Πάψε να ασχολείσαι με την ομάδα, ώστε να πάψεις να ασχολείσαι με το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Συγνώμη, ποδότσιρκο εννοούσα.

Όπως γράφει και το πρώτο κείμενο που παραθέτω:

Όσοι βλέπουμε το πρωτάθλημα που κατακτά ο Ολυμπιακός ή που χάνει ο Παναθηναϊκός και όσοι μοναδικό μας μέλημα έχουμε να μετρήσουμε πού ευνοήθηκε ο μεν ή πού αδικήθηκε ο δε, απλώς βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος. Ένα δάσος που έχει παραδοθεί στις φλόγες εδώ και χρόνια κι εμείς αντί για νερό τη σβήνουμε με… βενζίνη. Ή απλώς… παρακολουθούμε απαθείς την πυρκαγιά που στο τέλος θα μας κάψει όλους.

Διαβάστε, κάποια στιγμή:

Για τα χτεσινά: Ντροπή σε όλους μας! 

Γενικώς: Το Ελληνικό "Ποδότσιρκο"

Χαίρετε

Σκέψεις της ημέρας...

-Έχω παρατηρήσει τελευταία ότι όλο και περισσότερα άτομα μπερδεύουν την ματαιοδοξία με την απαισιοδοξία, παρερμηνεύοντας την πρώτη ως αντίθετο της αισιοδοξίας.

- Ματαιόδοξος: (για πρόσ.) που επιδιώκει ή υπερηφανεύεται για κάτι, το οποίο συνήθως είναι ασήμαντο· κενόδοξος
- Καμία σχέση με τον απαισιόδοξο δηλαδή.
- Η φράση είναι "Παν μέτρον άριστον". Τέλος. Φιλάκια στους φιλόλογους και τους δήθεν φιλόλογους που υποστήριζαν ακατάπαυστα πως σωστό είναι το "μέτρον άριστον". Πλήρης αιτιολόγηση εδώ: Παν μέτρον άριστον: ο δασκαλάκος ήταν λεβεντιά!

- Γαρ εγγύς ο καρνάβαλος.

- Meanwhile in Russia: (http://www.youtube.com/watch?v=YpKtvmAYhMQ)

- Άνοιξε πάλι το Radio MpoMpa!

- Έχουμε σελίδα: http://radiompompa.edicypages.com
- Έχουμε και facebook: http://www.facebook.com/RadioMpoMpa

- Και παίζουμε όλα τα είδη μουσικής!

- Αλήθεια.

- Η εξεταστική φαντάζει ατελείωτη.

- Τι να ντυθώ φέτος?

- Τι σημασία έχει?

- Σημασία έχει να μαζέψω λεφτά για να πάρω ένα κιβώτιο αφρούς.

Α, και στον Radio MpoMpa είμαστε 24/7 online! Καλή διασκέδαση!

Αναμπουμπούλα στο μαντρί

Ναι ρε, πάλι για τα ίδια θα γράψω.

Πολύ γουστάρω τα "ακραία" κινήματα του τύπου "Δεν πληρώνω διόδια/εισιτήρια/φόρους". Άκρως λαϊκιστικά, μέρος που μαζεύονται μέγιστοι πατριώτες και λοιποί ψωροπερήφανοι νεοέλληνες που την έχουν δει και γαμώ τους αντιστασιαστές, και νομίζουν ότι με τέτοια συλλογικά κινήματα θα πάμε παραπέρα. 

"Σκατά στα μούτρα των πολιτικών! Κατέλαβαν την εξουσία με τη βία! Εμείς οι πολίτες, τι φταίμε?"

Ναι, μην πληρώσεις, κι όταν κλείσουν τα μισά ΜΜΜ, να σε δω να μπουσουλάς μέχρι την δουλειά σου. Ή να πληρώνεις την βενζίνη 2 ευρώ/λίτρο και άλλα τόσα για parking.

Μην πληρώνεις φόρους και μετά κλάψε όσο θες που θα καταργηθεί η δωρεάν παιδεία (και άλλα αγαθά).

Μην πληρώνεις διόδια και θα σε φακελώσουν ευχαρίστως για να σου στείλουν όμορφα πρόστιμα.

Δεν διαφωνώ πως πρέπει να γίνουν κάποιες τέτοιες κινήσεις. 

Διόδια, εντάξει, μην πληρώνεις παντού. Ειδικά όταν για διαδρομές όπως Αθήνα-Θεσσαλονίκη θες 20 ευρώ μόνο για διόδια. Αλλά στην Αττική Οδό (για παράδειγμα) ΤΙ ΣΕ ΧΑΛΑΣΕ βρε βρωμόζωο και δεν πληρώνεις? Ήθελες και παρτέρια με βιολέτες για να πληρώνεις?

Εισιτήριο, εντάξει, μην πληρώνεις αν έχεις περάσει τα πάνδεινα περιμένοντας λεωφορεία, αντιμετωπίζοντας θρασείς οδηγούς ή γενικότερα έχεις μια τεκμηριωμένη άποψη που να στηρίζει την άρνησή σου. Αλλά μην το ξεφτιλίζουμε το θέμα.

Για τους φόρους ανοίγει άλλο θέμα. Όντως το σύστημα σε ευνοεί όσο περισσότερα λεφτά έχεις, κι όχι όσο φτωχότερος είσαι. Αλλά η φοροδιαφυγή δεν είναι λύση.

Για την ακρίβεια, τίποτα από αυτά δεν είναι λύση. Μπαχαλάκια θα προκαλέσετε και μετά πάλι στα παλιά τους τα τόπια θα σας έχουν γραμμένους. Τα 'χουμε πει. Αλλάξτε νοοτροπία, αλλάξτε κράτος!

Δε λέω κυβέρνηση γιατί δεν πιάνει πλέον.

Πολύ ωραία τα group που κάνετε στο facebook, λοιπόν. Αλλά μην διαβάζετε πολλές θεωρίες συνωμοσίας στο tromaktiko γιατί πειράζουν στο κεφάλι. Ναι, ούτε από εκείνα τα δήθεν αληθινά ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ MAIL ΣΟΚ που τα γράφουν κάτι trolls των κομμάτων ή ζιζάνια του Χαρδαβέλα.

Βρίσκουμε κάτι διαφορετικό από το συνηθισμένο και μόλις δούμε ότι συμφωνούμε, ότι μας χαροποιεί, ότι τα λέει "ΣΤΑΡΑΤΑ", το θεοποιούμε. Μετά δεν χρησιμοποιούμε πια την κρίση μας όταν το παρακολουθούμε, ούτε επιτρέπουμε σε ΚΑΝΕΝΑΝ να το κρίνει. Είναι αλάνθαστο, ιερό, ανώτερο! Η ιστορία το αποδεικνύει. (Ένα πολύ καλό παράδειγμα η εκπομπή Ραδιοαρβύλα.) 

Αυτό μου την δίνει στον νεοέλληνα. Δεν ξέρει πού να βάλει τα όρια. Ποτέ. Πουθενά. Ό,τι κάνει, θα το κάνει μέχρι αηδίας, μέχρι να το ξεφτιλίσει.

Αν πρόκειται για αντιπαράθεση, έχουμε κονταρομαχία μέχρι τελικής πτώσης. Αδιάλλακτες και οι δύο πλευρές. Όλοι έχουν δίκιο. Κανείς δεν φταίει, ποτέ.

"Ξέρεις ποιος είμαι εγώ? Πρόσεχε πως μιλάς. Εσύ δεν ξέρεις τίποτα!"

Έχω αρχίσει λοιπόν να πιστεύω όλο και περισσότερο ότι η χώρα πάει (χορεύοντας) κατά τη μεριά που είναι ο γκρεμός. Κάποια στιγμή θα πέσουμε στον γκρεμό, όσοι πέσουν πρώτοι θα ξεψυχήσουν ακαριαία, μετά όσο πιο αργά πέσεις, τόσο πιο μαλακά θα προσγειωθείς. Πάνω στα πτώματα των άλλων. Κάποιοι θα θυσιαστούν δηλαδή. Αναπόφευκτα.

Μετά δεν μπορώ να προβλέψω τι θα γίνει. 

Τώρα μένει να αποφασίσω αν θέλω να μείνω εδώ να δω την πτώση ή να πάω να κάπου αλλού να ξοδέψω καλύτερα τις μέρες της ζωής μου.

Δεν είμαι ούτε πεσιμιστής, ούτε κομματικοποιημένος, ούτε αδιάλλακτος μαλάκας, ούτε δυστυχισμένος.

Απελπισμένος, αγανακτισμένος, απηυδισμένος είμαι!

Αυτά τα ΤΡΙΑ άλφα μου (aka @@@) αφιερωμένα στους νεοέλληνες, για την κατάντια τους...

Καλό Φεβρουάριο

Κλικ και ζουμ για να δείτε.

Edit: Η εικόνα βρίσκεται στο παρακάτω link. Η google αποφάσισε ότι η σελίδα με τα κόμιξ έχει κακόβουλο λογισμικό. Ναι, άντε γεια.

www.drawingboardcomic.com/comics/186.png

Περισσότερα epic comics στο: drawingboardcomic.com

Εξομολόγηση ασθενή από ψυχιατρικό ίδρυμα με WiFi

Παραλήρημα σε τρία, δύο, ένα...

Και ορίστε που για άλλη μια φορά, έχεις αυτή την έμπνευση, αυτό τον οίστρο να γράψεις οπωσδήποτε κάτι, για να εκτονώσεις διάφορα συναισθήματα που έχουν κατακαθίσει σε διάφορες γωνιές μέσα σου. Και ανοίγεις τον browser, και όταν αντικρίζεις το λευκό κουτί/κουτάκι, ξαφνικά παθαίνεις μια εκκένωση εγκεφάλου.

Και τώρα τι να γράψω? ΘΕΛΩ ΚΑΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ.

Το κουμπί "δημοσίευση/post/share/twitt" είναι εκεί και δεν κινείται, παρά μόνο σου κεντρίζει την προσοχή, σου κάνει νάζια, και σαν να βρίσκεσαι σε πρόγραμμα απεξάρτησης, μπαίνεις σε έναν μεγάλο πειρασμό να ξανακυλήσεις, πρέπει να πατήσεις το κουμπί!

Αλλά το κουτάκι που εμφανίζεται (αφού υποκύψεις στον πειρασμό) σου υπαγορεύει αυστηρά πως δεν σου επιτρέπεται (λογικά από κάποιον ομοσπονδιακό νόμο) να δημοσιεύσεις ένα κενό κουτί χωρίς τίτλο.

Μετά υπάρχουν δύο εκδοχές. Ή θα επιμείνεις ξαναζώντας την παραπάνω εμπειρία ή θα παραδοθείς και θα κλείσεις τον browser (ή απλά θα πληκτρολογήσεις facebook.com (βασικά ούτε καν αυτό, αν γράψεις fa θα βγει αυτόματα το υπόλοιπο (αλλά αν το έχεις στα bookmarks σου? (ή στους σελιδοδείκτες?)))) (έβαλα τον σωστό αριθμό παρενθέσεων άραγε?) (ΟΚ, φτάνει).

Ίσως καταφέρεις, όμως, μετά από αρκετές επαναλήψεις της πάλης με το άσπρο κουτί να κερδίσεις κάτι.

Μερικές λέξεις, ένα καλό απόφθεγμα, μια έμπνευση της στιγμής καθώς ενώ το λευκό κουτί στεκόταν αγέρωχο (και άδειο) στη μία καρτέλα, εσύ σε μια άλλη πέρναγες από το ένα blog στο άλλο, ψάχνοντας κάτι να σχολιάσεις, κάτι να σου προκαλέσει έμπνευση. Ανώμαλα πράγματα.

Όταν (και αν) καταφέρεις να γράψεις κάτι, κάθεσαι και το κοιτάς. Το διαβάζεις. Ξανά. Ξανά. Ξανά. Κάτι δε σου κάθεται καλά. Συνειδητοποιείς τι σου συμβαίνει. Αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις γράψει κάτι πολύ γελοίο ή ανούσιο ή κάτι που είχες ξαναγράψει κάποτε.

Το σβήνεις όλο. Πάμε πάλι στη διαδικασία αλλαγής καρτέλας. Το άσπρο κουτί επανήλθε και τώρα σου προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη απελπισία.
Πάλι δύο εκδοχές. Ίσως τα παρατήσεις. Ίσως επιμείνεις.

Ε εγώ δεν έχω επιμείνει περαιτέρω.

Εκτός από σήμερα. Και ιδού τα αποτελέσματα.
Από δω και στο εξής θα κρατάω σε πρόχειρο όλες τις αποτυχημένες μου απόπειρες να γράψω κάτι καλό και θα τις δημοσιεύσω μια μέρα (ή όπως το βλέπω νύχτα), να με χλευάσουμε όλοι μαζί.



Δεν είναι καθόλου τυχαίο που (ξεκίνησα να) γράφω τα παραπάνω μεσάνυχτα Κυριακής, της ημέρας που για άγνωστο λόγο έχω πάντα (από το πρωί ως το βράδυ) μια μελαγχολία αναμειγμένη με κάμποσα νεύρα, τάσεις για απομόνωση, και καμία όρεξη να διαβάσω. Είδα και κάτι περίεργα όνειρα το πρωί, ακριβώς πριν ξυπνήσω, και επιδεινώθηκε η κατάσταση.



Δεν είμαι ασθενής σε ψυχιατρικό ίδρυμα.




Τι να πεις. Έφηβοι. Ορμόνες. Προβλήματα.





Καλησπέρα.

Face(fucked)book

Πόσο μεγάλη ευτυχία νιώθω που η πρώτη ανάρτησή μου για το 2011 θα αφορά την εφεύρεση ενός φλώρου που τελικά αποδείχτηκε τόσο έξυπνος ώστε κατέληξε να έχει δημιουργήσει ένα και μόνο website δικτύωσης το οποίο συλλέγει απεριόριστες πληροφορίες και λειτουργεί τροφοδοτούμενο από την μαλακία του κόσμου. Τόσο μεγάλη η ευτυχία μου. Ναι.

ΝΑΙ, ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ

Γιατί θέλετε να ξέρει Ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ πού είστε τώρα, από πού είστε, τι γλώσσες ξέρετε, άλλες προσωπικές πληροφορίες, πού σπουδάζετε, πού πήγατε σχολείο, πού δουλέψατε και πού δουλεύετε και για πόσο, ποιες είναι οι θρησκευτικές, πολιτικές και φιλοσοφικές σας πεποιθήσεις, τι μουσική, βιβλία, ταινίες, εκπομπές, παιχνίδια σας αρέσουν, με ποια αθλήματα καταπιάνεστε, ποιες είναι οι δραστηριότητες και ποια τα ενδιαφέροντά σας?

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΣΑΣ και καλά για λόγους ασφαλείας σε μια ομάδα ατόμων που ζουν στην άλλη άκρη της Γης και δεν πρόκειται να μάθετε ποτέ πού θα το προωθήσουν?

Γιατί να τους πείτε πού μένετε, πόσα e-mail έχετε και ποια ακριβώς είναι η διεύθυνσή σας?

Θα έδινες όλες αυτές τις πληροφορίες σε κάποιον που θα σε ρωτούσε στο δρόμο?
Θα δίσταζες να τις δώσεις ακόμα και σε κάποιον που πραγματοποιεί ένα γκάλοπ!

Γιατί ρε ζώο όρθιο μετά κάθεσαι και κλαίγεσαι όταν βλέπεις σπαμ στο hotmail σου ή στο κινητό σου?

Και το παίζεις μυστικιστής και ότι το FBI δεν θα σε έβρισκε ποτέ εσένα και να ήθελε, και ότι ξέρεις να ελέγχεις τα πάντα και δεν μπορεί κανείς να σε βλάψει γιατί ένα δαχτυλάκι να κουνήσεις θα έρθουν άλλοι "συν άπειρο" τυπάδες με μαύρα ρούχα να σε προστατέψουν, και τελικά θα ξεφύγεις όπως ξεφεύγει ο βλάκας ο μουνόδουλος στη διαφήμιση της Κόκα-Μπόχα από το δωμάτιο του πορνίδιου με εκρήξεις, ελικόπτερα και τον ειδικό μυστικό στρατό με τα προηγμένα εργαλεία που στρώνουν και κρεβάτια αυτόματα!

Α ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΑΝΙΩΘΙΛΑ ΣΑΣ, ΜΠΟΥΜΠΟΥΝΕΣ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ.


Υ.Γ.
Πάρε τώρα και τα "εξελιγμένα" προφίλ που πρότεινε το παιδί από την Εκάλη ως μοντέρνα, και δώσε κι άλλες πληροφορίες στις εταιρίες που συνεργάζονται με το facebook. Άντε και μετά πήγαινε να δεις τηλεόραση σαν καλό ΖΩΟ.


Το πόσο πετυχημένα λογοπαίγνια σκαρώνουν οι αριστεροί φοιτητές είναι συχνά απίστευτο:

"Το φαΐ σου, την TV σου, την σχολή σου 

κι α γαμήσου!"

Edit: Τα παραπάνω γράφτηκαν εν βρασμώ ψυχής και μακαρονιών. Ίσως γίνομαι υπερβολικός, αλλά  ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ.

Shout out

Μερικά πράγματα που θέλω να πω πριν αλλάξει ο χρόνος. Ε και για να μην αραχνιάζει το blog.

- Ο κόσμος αγαπάει τα fail. (http://youtu.be/qeiAWnBahlo)
- Όσο η Lady Gaga γίνεται πιο διάσημη, τόσο πιο πολύ αναρωτιέμαι γιατί τα πρόβατα θαυμάζουν ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ μια άσχημη που έγινε πλούσια και διάσημη με τη βοήθεια Auto-tune, εκκεντρικών φορεσιών, ανήθικων και προκλητικών video-clips, και σκοτεινούς ρομαντικοσαχλοκλαψιαρικομοντέρνους στίχους.

- Ο Justin Bieber είναι φλώρος και φλώρος.
- Γαμώ τις δισκογραφικές.

- Ζήτω ο Farting Preacher.

- Πέρυσι είχα γράψει τι εστί Άι Βασίλης. Φέτος προσθέτω: Γαμώ την Coca-Cola και τα Jumbo.

- Το Pirate Bay ποτέ δεν πεθαίνει!

- Γαμώ τους ελληνικούς ISP. Πληρώνω (έως) 24 Mbps και πιάνω 13.

- Και σε κάτι φίλους μου πέφτει το internet όταν βρέχει.

- Και μια λίστα από τις καλύτερες (κατ' εμέ) αναρτήσεις μου το περασμένο έτος:

• Φίλοι (για πάντα ή για πλάκα?)
• Ανησυχίες
• Φιλία κι έρωτας, μια αλήθεια κι ένας γρίφος
• Έλλειψη ενοχής (Φραπέ έχει)
• Μισό λεπτό, μισή ζωή
• Εγώ εναντίον μου
• Άρρωστη Νοοτροπία
• Συναγερμός καπνού

Έχω και απορίες:

Γιατί μόνο τα Χριστούγεννα όλοι τους αγαπάτε όλους?

Γιατί την Πρωτοχρονιά δίνετε υποσχέσεις που δεν πρόκειται να κρατήσετε?

Καλές γιορτές, παρ' όλα αυτά.

Saving the planet, ή μήπως, saving yourself?

Αναδημοσιεύω (μετά επεξεργασίας) μια από τις πρώτες μου αναρτήσεις στο blog, περί περιβαλλοντικής συνείδησης. Κύρια πηγή ήταν το website της Greenpeace.

Η φύση δεν κάνει τίποτα άχρηστο. - Αριστοτέλης

Νερό

Βασικό συστατικό υλικό του homo sapiens, ποτίζει τα φυτά που μας δίνουν οξυγόνο, πλένει εμάς και τα αυτοκίνητά μας, μας δροσίζει, και έχει άλλες εκατοντάδες σημαντικές χρήσεις.
-  Πίνετε όσο περισσότερο μπορείτε κάθε μέρα. Αλλά μην το σπαταλάτε.
-  Μην κρατάτε συνέχεια ανοικτή τη βρύση όταν πλένεστε, ξυρίζεστε ή βουρτσίζετε τα δόντια σας.
-  Μην αμελείτε τις διαρροές στα υδραυλικά σας. Μια βρύση που στάζει μπορεί να σας κοστίσει µέχρι και 200 λίτρα επιπλέον κατανάλωση κάθε μήνα.
- Προτιμήστε το ντους από το μπάνιο στη μπανιέρα.
- Μην αφήνετε το νερό από βρύσες ή σωλήνες που στάζουν να φεύγει. Μαζέψτε το μέχρι να διορθωθεί η διαρροή και χρησιμοποιήστε το στο πότισμα ή το πλύσιμο.
- Αντικαταστήστε το συμβατικό σας ντους µε ένα μοντέλο μικρότερης ροής νερού.
- Όσο είστε μέσα στη ντουζιέρα και περιμένετε να ζεσταθεί το νερό, συγκεντρώστε το κρύο νερό σε μια λεκάνη και χρησιμοποιείστε το για πότισμα, ή οπουδήποτε αλλού. 

Ηλεκτρικό Ρεύμα - Ενέργεια

Αξιοποιήστε τά σωστά.
- Οι συσκευές σε αναμονή εξακολουθούν να καταναλώνουν ενέργεια. Κλείστε τις από τον κεντρικό διακόπτη ή βγάλτε τις από την πρίζα. Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα η διαρροή ενέργειας από την κατάσταση αναμονής είναι υπεύθυνη για περίπου 45 εκατομμύρια ευρώ σε φουσκωμένους λογαριασμούς και για την ετήσια έκλυση 600.000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.
- Πολλές ηλεκτρικές συσκευές (ψυγεία, πλυντήρια ρούχων και πιάτων, ηλεκτρικές κουζίνες) οφείλουν να αναγράφουν την ενεργειακή τους απόδοση. Προτιμήστε συσκευές που ανήκουν στην κατηγορία Α ή Β. Ενημερωθείτε σχετικά με την κατανάλωση μίας συσκευής που σκέφτεστε να αγοράσετε. Μήπως το αγοράσατε φθηνά και τελικά θα σας κοστίσει μία περιουσία σε λογαριασμούς ηλεκτρικού?
- Αντικαταστήστε τους συμβατικούς λαμπτήρες με λάμπες εξοικονόμησης. Μόνο το 10% της ενέργειας που καταναλώνουν οι κοινές λάμπες πυρακτώσεως χρησιμοποιείται για φωτισμό. Το υπόλοιπο 90% της ενέργειας γίνεται θερμότητα και χάνεται. Οι συμπαγείς λαμπτήρες φθορισμού χαμηλής κατανάλωσης χρειάζονται 4 έως 5 φορές λιγότερη ενέργεια και διαρκούν 8-12 φορές περισσότερο.
- Η τοποθέτηση ενός ηλιακού θερμοσίφωνα μπορεί να περικόψει το λογαριασμό του ηλεκτρικού περίπου 20-25% κατά μέσο όρο.
- Κλείστε, όπου είναι δυνατό, τις συσκευές από τον κεντρικό διακόπτη ή βγάλτε τις από την πρίζα όταν δεν λειτουργούν και μη τις αφήνετε σε αναμονή. Μία τέτοια απλή κίνηση προστατεύει το περιβάλλον και μειώνει το λογαριασμό του ηλεκτρικού.
- Χρησιμοποιείτε όσο λιγότερα φώτα μπορείτε στο σπίτι.

Δέντρα

Ο πνεύμονας του πλανήτη.
- Προτιμάτε προϊόντα ανακυκλωμένου χαρτιού, χαρτί προερχόμενο από πιστοποιημένη αειφορική ξυλεία, χαρτί που δεν προέρχεται από δέντρα (tree-free) αλλά από άλλες πρώτες ύλες (βαμβάκι, κάνναβη, λινάρι, κενάφ, φύκια, κ.λ.π) και χαρτί που δεν έχει λευκανθεί με χλώριο.
- Ανακυκλώνετε όσα χαρτιά, εφημερίδες, περιοδικά, χαρτόνια, χάρτινα είδη προορίζονται για πέταμα.
- Συμμετέχετε σε δεντροφυτεύσεις. 

Αέρας

Μας κρατάει ζωντανούς και το ρυπαίνουμε αλύπητα σαν "ευχαριστώ".
- Προσπαθήστε να χρησιμοποιείτε εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης: λεωφορεία, τρένα, μετρό, τραμ, τρόλεϊ, ποδήλατα ή... περπάτημα.
- Χρησιμοποιείτε αυτοκίνητο μόνο εάν αυτό είναι αναγκαίο ή αναπόφευκτο.
- Η ποδηλασία βοηθάει στη διατήρηση καλής φυσικής κατάστασης, συμβάλλει στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και επιβραδύνει το “φαινόμενο του θερμοκηπίου”.
- Αντί για κλιματιστικές συσκευές, αξιοποιήστε τις δυνατότητες φυσικού δροσισμού, ή τουλάχιστον αντί του κλιματιστικού που χρησιμοποιεί φίλτρα, έναν ανεμιστήρα!

Σκουπίδια

Τα σκουπίδια του ενός, είναι θησαυρός του άλλου.
- Επαναχρησιμοποιείστε υλικά αντί να τα πετάτε στα σκουπίδια. Μήπως τα παλιά προϊόντα ή συσκευές σας μπορούν να φανούν χρήσιμα σε κάποιον άλλο συμπολίτη σας;
- Μειώστε τα απορρίµµατα προτού ακόμη αγοράσετε τα προϊόντα, προτιμώντας αυτά που η συσκευασία τους είναι μικρή και φιλική προς το περιβάλλον.
- Αποφεύγετε τις συσκευασίες µιας χρήσης. Προτιμήστε τις επιστρεφόμενες φιάλες και συσκευασίες.
- Χρειάζεστε πάντα πλαστικές σακούλες; Προτιμήστε µία πάνινη τσάντα ή µία χάρτινη σακούλα.
- Ανακυκλώστε! Πιέστε το Δήμο σας να ξεκινήσει προγράµµατα ανακύκλωσης αν δεν το κάνει ήδη. Η νέα νομοθεσία επιβάλλει την ανακύκλωση όλων των απορριμμάτων (όχι μόνο των συσκευασίων, αλλά και των ηλεκτρικών-ηλεκτρονικών συσκευών, των οχημάτων, των ορυκτελαίων, των μπαταριών, των οικοδομικών αποβλήτων, κ.λπ).
- Χρησιμοποιήστε επαναφορτιζόμενες μπαταρίες όποτε και όπου αυτό είναι δυνατό.
- Αν έχετε τη δυνατότητα, γίνετε εθελοντές σε περιβαλλοντικές οργανώσεις ή σε καθαρισμούς, καμπάνιες.
- Υποστηρίξτε τις τοπικές αγορές αγροτικών προϊόντων.

Ζώα

Γιατί να τα σκοτώνουμε και να τα βασανίζουμε?
- Πειραματισθείτε µε τα χορτοφαγικά γεύματα κατά προτίμηση βιολογικής προέλευσης.
- Μην αγοράζετε προϊόντα που προέρχονται από ζώα ή φυτά που κινδυνεύουν µε εξαφάνιση (http://www.cites.org/eng/disc/species.shtml).
- Μην αγοράζετε συχνά ψάρια πολύ μικρού μεγέθους. Δώστε µία ευκαιρία στη φύση να αναπαραχθεί.
- Μην αγοράζετε γούνες ή δέρματα που προέρχονται από ζώα. Τα ζώα βασανίζονται απάνθρωπα για να τους αφαιρεθεί η γούνα ή το δέρμα. Σίγουρα θα έχει πάρει το μάτι σας κάποιο σχετικό video...

Περπατώ, περπατώ εις το διαδίκτυο...

Τις τελευταίες μέρες, πήρε το μάτι μου εις τον διαδικτυακό χώρο:

- Ένα πολύ ενδιαφέρον ψηφοδέλτιο: "ΠΑΜΕ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΣΑ"

- Το χειρότερο blog που έχω δει μέχρι τώρα στη ζωή μου. Συγγραφέας του, το χειρότερο (θηλυκό, όπως ισχυρίζεται) troll που το βρήκε ενδιαφέρον να αντιγράψει το "καυλύτερο" blog που έχω δει.

- Μια ανάρτηση που προσπαθεί να αφυπνίσει τα πλήθη με τον καταλληλότερο τρόπο: Όσοι πιστεύουν σε μαλακίες, γραμμή για ψόφο!

- Μια τεκμηριωμένη επιβεβαίωση ότι ο λαϊκιστής Λαζόπουλος επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά πως η εκπομπή του δεν είναι κάτι το ιδιαίτερα αξιόλογο.

- Μια ακόμα κομπίνα με στημένα βραβεία made in Greece, έτσι να διατηρούμε το κακό μας όνομα.

- Μια πιο παλιά ανάρτηση στο paratolmo, που μας πληροφορεί για την τιμωρία που επιβάλει ο χριστιανισμός σε όσους και όσες αυνανίζονται. Α, θέλουν και επιτροπή να ελέγχουν τα σχολικά βιβλία διότι "σύμφωνα με τους αρχιερείς προωθούν την αποχριστιανοποίηση της παιδείας!". Ιδού η ελληνική ανεξιθρησκεία, το κράτος το απαλλαγμένο από θρησκευτικούς φραγμούς. Ζώα.

- Ένα κείμενο (και πάλι από το εξαιρετικό blog του Ν. Σαραντάκου) που μας τονίζει πως το γνωστό λεξικό Μπαμπινιώτη δεν είναι η "καινή διαθήκη των ελληνικών", και εξηγεί από που μπορεί να προήλθε η λέξη "αλαμπουρνέζικα".

- Την καταγγελία: "Δεν πληρώνω διόδια κύριε"! Πλήρωσα μια φορά με το φόρο μου για να φτιαχτεί ο δρόμος, φτιάχτηκε. Τώρα δεν πληρώνω για να κινδυνεύω να τρακάρω από λακκούβες, κατολισθήσεις, ολισθηρό οδόστρωμα, δρόμους χωρίς διαχωριστικά και φυσικά να πέσω και σε μποτιλιάρισμα.

(Δείτε και τα video στο παραπάνω blog. Ευγενικότατα, ρωτάς αν θα σου ανοίξουν αλλιώς ανοίγεις μόνος!)

Καλησπέρα σας.

Κονιορτοποίηση του μουσικού ρατσισμού

Καλησπέρα σας και καλώς ήρθατε. Ακολουθεί ειδική κονιορτοποίηση με special guest, έναν νεαρό φίλο, τον Κωστάκη.  Απόψε, θα μιλήσουμε περί μουσικής και "μουσικού ρατσισμού" in this episode.


Μ: Καλώς ήρθες νεαρέ. Είσαι το δεύτερο τυχερό αγόρι που έχει την τιμή να παίρνει μέρος σε spezial κονιορτοποίηση. (Το πρώτο ήταν στην Κονιορτοποίηση της περιφερειακής οδού Γέννηση-Θάνατος)

Κ: Καλησπέρα μεγάλε αδερφέ, χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι εδώ απόψε, είναι πολύ τιμητικό και άλλα τέτοια χαρωπά. Αλλά δε μου λες, γιατί κάτι σαν να μην έχω καταλάβει καλά. Τι ακριβώς είπαμε πως θα συζητήσουμε;

Μ: Θα συζητήσουμε για ένα διαχρονικό πρόβλημα, ένα ακόμα είδος ρατσισμού που έρχεται να προστεθεί στα πολλά άλλα είδη του. Μουσικός ρατσισμός. Αρκετά συζητημένο θέμα, αλλά είπαμε να το ξαναπιάσουμε μια φορά, να το γράψουμε και σε τούτο το blog. Έχεις το λόγο.

Κ: Μπορώ παράλληλα να βάλω ν' ακούσω το τελευταίο album της Rihanna;

Μ: Μισό λεπτό. Θα μιλήσουμε για τον μουσικό ρατσισμό ή θα τον εφαρμόσουμε?.

Κ: Αν δεν είχες κάτι απέναντι στην Rihanna θα απαντούσες "ναι", η συζήτηση θα συνεχιζόταν κανονικά, δίχως αυτή την παρέμβαση. Θες να πεις κάτι;

Μ: Εγώ δεν διακατέχομαι από κάποια προκατάληψη. Διέκρινα πως μάλλον εσύ διακατέχεσαι. Και άσε τα ψυχολογικά παιχνίδια τύπου "ψυχολογικό θρίλερ" σε 'μένα!

Κ: Ας είναι, λοιπόν. Μπορείς να μου εξηγήσεις τότε γιατί ο Βαγγέλης μού έβγαλε το ακουστικό την ώρα που άκουγα ήρεμος τη μουσική μου, ακροάστηκε για κάποια δευτερόλεπτα, και μετά αναφώνησε "ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΔΙΑΟΛΕ, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΥΡΛΙΑΧΤΑ";

Μ: Ο Βαγγέλης, λοιπόν, όπως και ο κάθε άνθρωπος έχει συγκεκριμένες μουσικές προτιμήσεις. Αυτό θα ισχύει πάντα, δεν γίνεται να αρέσουν σε κάποιον όλα τα τραγούδια του κόσμου. Το θέμα εδώ είναι η νοοτροπία του Βαγγέλη επί του θέματος. Η νοοτροπία της άρνησης και της συκοφάντησης των ειδών μουσικής που δεν του αρέσουν και ακόμα ίσως που τον ενοχλούν. Κάτι που βγαίνει σχεδόν σε όλους φυσικά, μέχρι να το φιλοσοφήσουν λίγο και να διορθώσουν λίγο την στάση τους.

Κ: Οφείλω να ομολογήσω πως τα παραπάνω τα σκέφτηκα κι εγώ, αλλά δε πρόλαβα και πολύ να εξηγήσω τη θέση μου στον εν λόγω κύριο. Πάνω στην κουβέντα, έπιασα φράσεις του στυλ "ο κόσμος ακούει πλέον την τάδε μουσική, εκσυγχρονίσου" ή "αυτή τη μουσική την ακούνε η μπάντα και άλλοι 5 φίλοι" ή "πώς ακριβώς περιμένεις να ρίξεις γκόμενα μ' αυτά που ακούς;". Πέρα απ' το ότι η ένταση της στιγμής δε μ' άφησε να του απαντήσω ιδιαίτερα ευπρεπώς, είναι η αλήθεια, προβληματίστηκα. Και προβληματίστηκα ακόμα περισσότερο όταν είδα και άκουσα μερικά ακόμα άτομα να έχουν παρόμοιες απόψεις. Πέρα απ' το ότι δεν έχω παρά να σεβαστώ τα (mainstream) ακούσματά τους, πώς ακριβώς κρίνεις το μέλλον της μουσικής, με τέτοιες πεποιθήσεις να εμφανίζονται σε όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των νέων;.

Μ: Το μέλλον της μουσικής ή της μουσικής βιομηχανίας? Για το μέλλον της πρώτης δεν θέλω να κάνω ουδεμία πρόβλεψη. Για τη δεύτερης, υποθέτω πως μόνιμα θα μας επιβάλλονται συγκεκριμένα είδη μουσικής από συγκεκριμένους παραγωγούς και όλα εντός του πεδίου συμφερόντων των δισκογραφικών εταιριών. Ευτυχώς, πλέον το Internet έχει πάρει πολλά κιλά και ο καθένας μπορεί να διαμορφώσει πιο ελεύθερα την μουσική του παιδεία. The thing is, θα μπορεί ο καθένας να μάθει να σέβεται την μουσική που ακούει ο συνάνθρωπος, ακόμα και αν αυτή είναι τύπου (υποκειμενικά ή αντικειμενικά) "ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΚΑΘΕΣΑΙ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣ ΡΕ?", που λέει ο λόγος?

Κ: Η μουσική βιομηχανία οφείλω να ομολογήσω πως με κάνει να τη μισώ όλο και λίγο παραπάνω κάθε μέρα. Από ακριβά CD, ακριβά εισιτήρια για συναυλίες, μέχρι εμπορευματοποίηση των πάντων, ακόμα και των ίδιων των καλλιτεχνών. Ουκ ολίγες μπάντες άλλαξαν το μουσικό στυλ τους προκειμένου να μη χαλάσουν το χατήρι των παραγωγών τους, οι οποίοι βέβαια με την πρόφαση του "θέλαμε να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό", στο μάτι, αλλά και το αυτί του μέσου ανθρώπου φαντάζουν μια χαρά προοδευτικοί μουσικοί κτλ.. Αλλά μόνο εγώ βλέπω τη μαζοποίηση να' ρχεται όλο και πιο κοντά; Κάπως έτσι το "ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΚΑΘΕΣΑΙ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣ ΡΕ;" αποκτά καθημερινή υπόσταση. Κάποτε υπήρχαν "καρεκλάδες" και "σκυλάδες", τώρα μάλλον έχουμε τους "απ' όλα" και τους "δήθεν". Γιατί αυτοί που δεν ακούνε απ' όλα, σίγουρα θα είναι "δήθεν".

Μ: Όταν λες "δήθεν" εννοείς όσα άτομα σνομπάρουν με απαράδεκτο τρόπο τα είδη μουσικής που δεν τους ενδιαφέρουν? Η μουσική ευτυχώς δεν είναι πλέον και το πιο αποτελεσματικό μέσο για να επιτύχουν οι κυβερνώντες μαζοποίηση, και πάλι thanks to the Internetz γι' αυτό. Η τηλεόραση είναι που βαράει τα critical hits. Οπότε η κατάσταση που περιέγραψες μάλλον θα ήταν καλύτερο να τιτλοφορηθεί ως φασισμός που ασκείται από τους εύπορους της μουσικής βιομηχανίας και τα ΜΜΕ. Τώρα θα μου πεις, τι φασισμός, τι ρατσισμός, φαινόμενα-αδέρφια είναι και το ένα φέρνει το άλλο. Ωστόσο, εγώ θα σου πω, μην μισήσεις την mainstream επειδή από πίσω παίζει όλη η σαπίλα. Ειδικά όταν για την ελληνική μουσική βιομηχανία βλέπω να εξαπολύονται πολύ έντονα κύματα μίσους (απέναντι στα "αντίπαλα" κύματα θαυμασμού).  

Κ: Κάτσε όμως, και αν όντως η mainstream μουσική δε με καλύπτει; Πώς να στο δώσω να καταλάβεις, δε με κάνει κούκου, ούτε ένα motivation να σκεφτώ τι ακριβώς ακούω, ούτε μια προτροπή για ν' ακούσω όντως ένα κομμάτι. Μου φέρνει πολύ στο μυαλό τα fast food, φαγητά που ξεχνιούνται μετά από λίγο, αφού εξαφάνισαν προσωρινά την πείνα σου. Θέλω να μου πεις αν έχει επιβιώσει στον μουσικό χάρτη κάποιο απ' τα μουσικά σχήματα  που αναδείχθηκαν χάρη σε κάποιον μουσικό παραγωγό, ή σε ένα ακόμα trendy φαινόμενο, τα reality shows.
Μ: Δεν είπα να ακούσεις και να προσπαθήσεις αγαπήσεις την mainstream. Λέω να την ακούσεις, και αν δεν σου αρέσει να μην την πολεμήσεις αλλά πολύ απλά να την αγνοήσεις. Και δίπλα στην mainstream βάλε όλες τις μουσικές που σου προκαλούν την ίδια αντίδραση. Αυτό είναι που ΔΕΝ κάνει ο Βαγγέλης και μερικές χιλιάδες ακόμα κόσμος. Όσο για το τελευταίο, υπάρχουν αρκετοί Έλληνες που βγήκαν (ακόμα και όχι σαν νικητές) από τέτοια πανηγύρια και ακόμα είναι παρόντες. Τώρα το ποιόν της μουσικής τους είναι άλλο θέμα. Επί του θέματός μας, ο μουσικός ρατσισμός είναι ένα προϊόν των συναναστροφών μας στα εφηβικά χρόνια του καθενός, και ύστερα ή θα την εξαφανίσεις ή θα την κουβαλάς πάνω σου μέχρι να πεθάνεις. Βλέπε γονείς.

Κ: Ή βλέπε και την ίδια την μουσική βιομηχανία. Am I wrong;

Μ: Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι CD βγαίνουν για πάρα πολλά είδη μουσικής. Το θέμα είναι πώς και πόσο προωθούνται όσα δεν είναι mainstream. Το CD των Behemoth δεν το βρίσκεις σε δισκοπωλεία? Απλά δεν θα σου βάλουν στο MTV και στο MAD να ακούσεις τέτοια είδη μουσικής αν δεν είναι η ώρα 1 με 3 μετά τα μεσάνυχτα. Όπως και πάρα πολλά είδη alternative, που αν δεν "ψαχτείς" δεν τα βρίσκεις. Τώρα να θίξω κάτι άλλο: εδώ δεν έχουμε γενικότερα καλή παιδεία σαν άτομα, θα έχουμε και μουσική παιδεία?  

Κ: Behemoth, hell yeah. *ε, Κωστή*. Καλώς ή κακώς, η μουσική αποτελεί ένα κομμάτι της καθημερινότητας πολλών ανθρώπων, από τη στιγμή που έχει εισαχθεί σχεδόν στα πάντα. Από διαφημιστικά σποτ, μέχρι εκπομπές, και γενικότερα οτιδήποτε μπορεί κανείς να συναντήσει στα ΜΜΕ, στην τηλεόραση κτλ.. Παράλληλα, αποτελεί και ένα είδος τέχνης, ας μην ξεχνάμε. Και η τέχνη αποτελεί αγαθό για τον άνθρωπο. Μα απαιτεί παιδεία προκειμένου να την αξιοποιήσει κανείς. Και απ' τη στιγμή που δεν υπάρχει παιδεία σε στοιχειώδη θέματα, είναι λογικό η μουσική παιδεία να περιορίζεται σε έναν αριθμό ατόμων πολύ μικρότερο απ' αυτόν της πλειοψηφίας.

Μ: Ακριβώς έτσι είναι. Οπότε προς αποφυγή περιττών επιπλέον σχολίων, συμφωνείς πως για τον μουσικό ρατσισμό, κύριο αίτιο είναι η ελλιπής και ξεχαρβαλωμένη παιδεία των ατόμων, τα πρότυπα που ανελλιπώς προωθούν τα ΜΜΕ και οι επιδράσεις που έχουμε δεχθεί στα εφηβικά μας χρόνια?

Κ: Καμία απολύτως αμφιβολία αγαπητέ αδερφέ, το' ξερα ότι θα συμφωνούσαμε. Έχοντας υπ' όψιν όλη αυτή την πλύση εγκεφάλου που τρώει ο ελληνικός λαός εδώ και τόσα χρόνια, το βρίσκω κάτι παραπάνω από λογικό να υπάρχουν τώρα τέτοια αποτελέσματα. Και να υπάρχουν και στις επερχόμενες γενιές της όλης υπόθεσης. Θλιβερό μεν, αληθινό δε. Το θέμα είναι το κλισεδάκι "Και τώρα τι κάνουμε;".

Μ: Σε αυτό ακριβώς θα αναφερόμουν και εγώ τώρα. Πλύση εγκεφάλου, πολύ ακριβό. Μαζικές δολοφονίες, πολύ αιματηρό. Επίθεση με τανκ στα στούντιο των δισκογραφικών, θα πέσουμε σε κίνηση στην Αλεξάνδρας. Οπότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να συζητάμε με όσους βλέπουμε πως κακώς έχουν την γνώμη ότι όσα δεν μπορούν να ακούσουν, είναι ανωμαλίες και σφάλματα της φύσης. Θα ηρεμήσεις και την επόμενη μέρα θα πάτε για καφέ με τον Βαγγέλη να το κουβεντιάσετε. Χωρίς ακρότητες φυσικά, φίλτατε. Υπάρχει και η περίπτωση ο Βαγγέλης να "μη νιώθει κάστανο".

Κ: Και πάλι η συζήτηση θα βγάλει τα μη "νιώθable" κάστανα απ' τη φωτιά; Ω ναι. Και ας μην καταλήξει πουθενά, έχει κάποιο νόημα. Κυρίως ευαισθητοποίησης των ατόμων. Δεν είναι και τόσο δυσνόητο το "γούστο μου, γούστο σου" πλέον. Αν και οφείλω να ομολογήσω πως τον πόλεμο σε μερικά άτομα δε πρόκειται να τον σταματήσω. Έτσι, για την υπεράσπιση της μουσικής. Καλά, ίσως και να το ξανασκεφτώ δηλαδή.

Μ: Συμφωνώ απολύτως. Έχεις τίποτα άλλα κατά νου, να προσθέσεις, να σχολιάσουμε ή να πλύνουμε τα πιάτα να κλείσουμε τα φώτα και να φύγουμε?

Κ: Λέω να πάμε αδερφούλη, γιατί έχω και φαγητό στη φωτιά. Α, και να κλείσω και με μια αφιέρωση στους νοήμονες αναγνώστες του blog, καθώς επίσης και στις δισκογραφικές, τους παραγωγούς κτλ. (http://www.youtube.com/watch?v=m15tGbYP9J4) Όχι, δε θα σας κάνω τη χάρη. Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία και την υπομονή σας, καλησπέρα σας..
Μ: Κι εγώ ευχαριστώ για την επίσκεψη, να μας ξανάρθετε, καλησπέρα σας. Και να θυμάστε άπαντες, το ηθικό δίδαγμα της παρούσας κονιορτοποίησης: "Για αυτήν την καινούρια μουσική, χρειάζονται και καινούρια αυτιά.", Νίτσε said.