Thinking...

Σκέψεις της ημέρας...

- Είναι η αγάπη δωρεάν?

- Ισχύει αυτό που λένε, ότι είναι το μόνο αγαθό που μπορούμε να δίνουμε χωρίς ουδέν αντάλλαγμα?

- Διαφωνώ.

- Μπορεί να μην αγοράζεις αληθινή αγάπη με το χρήμα (και έτσι να θεωρείται δωρεάν).

- Αλλά όταν αγαπάς πάντα θα θέλεις κάτι για αντάλλαγμα.

- Είτε να σου ανταποδώσουν αγάπη, ή κάτι άλλο.

- Είναι στη φύση του ανθρώπου. Δε μπορείς να αγαπήσεις χωρίς άμεσο ή έμμεσο αντάλλαγμα.

- Now listening to: "Delerium ft. Sarah Mclachlan - Silence (Niles van Gogh ft. Thomas Gold Radio Edit)"

- Είναι γελοίο επειδή δεν τρως εσύ παγωτό όλο το χειμώνα, τώρα που άνοιξε λίγο ο καιρός να κάθεσαι να λες φράσεις του τύπου "έφαγα το πρώτο μου παγωτό, καλό καλοκαίρι!" ή "καλοκαίριασε, πρέπει να αρχίσω τα παγωτά".

- Δεν έρχεται το καλοκαίρι επειδή έφαγες εσύ παγωτό. 

- Και κάτι που μάλλον δεν ήξερες: παγωτά πωλούνται και τον χειμώνα.

- Η LADY GAGA ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΗ!

- Μια άσχημη, φορτωμένη με make-up χορεύτρια είναι, που την έχει δει fashion icon αφού έκανε 3-4 καλά τραγούδια και κάθεται και φοράει ό,τι παπαρία της κατέβει στο κεφάλι.

- Και ντύνεται τόσο πληθωρικά για να μην φαίνεται το πόσο σάπια είναι.

- Είναι αυτό όμορφο?

- Ο μόνος νόμος που εφαρμόζεται στην Ελλάδα είναι αυτός που λέει πως απαγορεύεται δια ροπάλου η τήρηση όλων των υπόλοιπων νόμων.

- Νόμος περί απαγόρευσης καπνίσματος σε δημόσιους χώρους?

- Νόμος περί ενθάρρυνσης καπνίσματος σε δημόσιους χώρους λέγεται.

- Η πιο γελοία περίπτωση είναι αυτή όπου το κατάστημα έχει αναρτήσει μικρές πινακίδες ανά σημεία όπου αναγράφεται πως "σύμφωνα με τον τάδε νόμο, τάδε διάταξη, απαγορεύεται αυστηρά το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους μπλα, μπλα, μπλα", και μπροστά από τις πινακίδες αυτές βλέπεις να απλώνεται ο καπνός.

- Βλέπε Everest Ραφήνας.

- Και άμα κάνεις πως τους καταγγέλεις... Δεν θα βρεις άκρη, εκτός αν σου περισσεύουν και χρόνος και χρήμα.

- Δεν φταίει το κράτος όμως.

- Φταίει ο Έλληνας και η Ελληνίδα που δε σέβονται τον συμπολίτη και φυσικά τον εαυτό τους.

- Στ' oρχίδια σου άμα με ενοχλεί εμένα ο καπνός ε?

- Αλλά έτσι είναι... Μετά σε λένε και αντιπαθητικό αντικαπνιστή...

- Δεν είμαι αντικαπνιστής ρε! Εσύ μπορείς να γίνεις και φουγάρο, εγώ όμως τον καπνό σου δεν θα τον τρώω στη μάπα! Τράβα κάπνισε σπίτι σου! Ηλίθιο ζώο.

- Τελικά, υπάρχει φασισμός. Δεν είναι όλα θεωρίες.

- Ένα παράδειγμα είναι το παραπάνω, με την επιβολή του παθητικού καπνίσματος από τους καπνιστές στους μη καπνιστές.

- Άλλο παράδειγμα είναι οι χούλιγκανς του γηπέδου. Δεν σου επιτρέπουν να δεις έναν αγώνα χωρίς να σκοτωθείς.

- Άλλο είναι η παραπαιδεία. Δεν σου επιτρέπουν την εύκολη και δωρεάν πρόσβαση στην παιδεία και την γνώση.

- Άλλο είναι η ενημέρωση από τα αγαπημένα μας ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης). Δεν σου επιτρέπουν να γνωρίζεις τα πράγματα όπως είναι και δεν σε αφήνουν να διαμορφώσεις μόνος τη γνώμη σου.

- Και τα λοιπά, και τα λοιπά...

Και φιλάκια ρουφηχτά...

Έλλειψη ενοχής (Φραπέ έχει)

Περιεργαζόμενος την Άρρωστη Νοοτροπία που λίγο-πολύ όλους μας επηρεάζει, κάνω πάλι τις σκέψεις που έρχονται κάθε φορά που προσπαθώ να μην απελπιστώ. Με συλλογισμούς καταλήγω πάλι στο ερώτημα του οποίου η απάντηση δίνει το νόημα και τον απώτερο σκοπό όλων των πράξεών μας. Το βαθύτερο νόημα της καθημερινότητας, το νόημα της ζωής.

Απαντάω μόνος: Το νόημα της ζωής? Ο καθένας μπορεί να το προσδιορίζει μόνος του. Και δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιο νόημα, μπορεί κανείς απλά να ζει. Just live your life, που λένε... Πού θέλω να καταλήξω?

Δεν πρέπει να είναι έτσι. Δεν είναι έτσι. Δεν πρέπει να αγνοείς πως δεν ζεις μόνος και πως δεν πρόκειται μόνο για τη δική σου ζωή. Δεν πρόκειται μόνο για το δικό σου νόημα. Σ' αυτόν τον κόσμο τον τρελό, επηρεάζεις και επηρεάζεσαι. Και λόγω της αλληλεπίδρασης και της αλληλουχίας αυτής, δεν μπορείς να παίζεις ατομικά.

Βασικά, μπορείς, αλλά δεν είναι σωστό. Είναι κλινικά και εμπειρικά αποδεδειγμένο πως αν το κάνεις, ρίχνεις άλλη μια βαρβάτη σταγόνα σε ένα ποτήρι που είναι έτοιμο να ξεχειλίσει, ίσως και να πέσει ,να σπάσει. Φθείρεις το περιβάλλον σου, αδιαφορώντας για το μέλλον. Λες "θα ζήσω τη ζωή μου όπως θέλω, και κάποτε θα πεθάνω, έτσι είναι". Ναι, και μετά?

Μετά φαίνεται να μην σε νοιάζει τι γίνεται. Αγνοείς τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των πράξεών σου.

ΕΣΥ έζησες, ΕΣΥ πέρασες καλά, ΕΣΕΝΑ ίσως σε αδίκησαν, ΕΣΥ τους εκδικήθηκες γι' αυτό, ΕΣΥ δούλεψες σα σκυλί, γι' αυτό ΕΣΕΝΑ σου χρωστάνε, και ΕΣΥ είσαι άνθρωπος, είσαι κάποιος, ΕΣΥ δεν είσαι κάποιος τυχαίος, ΕΣΥ είσαι σημαντικός και υπεράνω άλλων. Εσύ, εσένα, δικό σου. Το "εμείς, για εμάς, δικά μας" που πήγε?

Πού να πάει? Μήπως είχε έρθει και καθόλου? Μπορεί να πέρασε καμιά βόλτα και μετά το ξαναθάψαμε. Αλλά έτσι έχεις συνηθίσει να λειτουργείς. Βέβαια. Το παιδί σου και το σκυλί σου όπως τα μάθεις. Όταν σου έχουν καλλιεργήσει (ή αφήσανε να καλλιεργηθεί) η νοοτροπία της ταξικής ζούγκλας, καταλήγεις ένα ενήλικας, ηλίθιος ή ανώριμος (ή και τα δύο). Επιδιώκεις να επιβιώσεις και να γίνεις ανώτερος όλων,. Επιδιώκεις να αποκτήσεις όσα περισσότερα γίνεται. Greed is good, ε? Και για να το επιτύχεις πατάς ακόμα και επί πτωμάτων. Πάση θυσία. Διατείνεσαι ακόμα και πως διεκδικείς τα βασικά σου δικαιώματα. Πως υπερασπίζεσαι ό,τι σου ανήκει δικαιωματικά, πως δικαιούσαι ένα κομμάτι από κάθε πίτα.

Μαλακίες. Δεν πρέπει να ξέρεις καν την ουσία και το νόημα των δικαιωμάτων. Την ελευθερία εσύ την νοείς λανθασμένα. Για σένα ελευθερία είναι η γενικότερη ελευθεριότητα και κατοχή κάποιας ορισμένης εξουσίας. Αλλά δεν ξέρεις τι θα πει ελευθερία, και τι θα πει υποχρέωση, καθήκον. Αυτά τα έχεις θάψει στη σοφίτα σου και τα αφήνεις να σαπίζουν μαζί με άλλες αξίες.

Και δεν αφήνετε πια τις μπούρδες περί πατρίδας και εθνικού αισθήματος? Πρέπει να αποβάλλετε τον εθνικισμό από μέσα σας. ΟΧΙ, δεν θα γίνει καλύτερη η χώρα υπό τον έλεγχο του οργανωμένου φασισμού. ΟΧΙ, δεν "μας χρειάζεται μια δικτατορία εμάς". Μπορεί να μην έχω ζήσει τη φρίκη μιας χούντας, αλλά τουλάχιστον συνειδητοποιώ τι θα πει πραγματική στέρηση της εξωτερικής και καταπίεση της εσωτερικής μου ελευθερίας. Των ελευθεριών ΜΑΣ.

Στη δημοκρατία κύριοι και κυρίες, το καθήκον έρχεται πρώτα από τα δικαιώματα. Και καθήκον σημαίνει να κερδίζω την ελευθερία μου προστατεύοντας την ελευθερία του συνανθρώπου μου.

Αλλά, ναι. Ναι, δε στο μάθανε αυτό. Σου μάθανε πως η καθαρή συνείδηση είναι ρουφιανιά και ανούσιο πράγμα. Σου μάθανε πως η προκοπή έρχεται μόνο με πονηριά. Σου μάθανε πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και το έκανες καραμέλα. Σου μάθανε να κλέβεις όσα μπορείς από το κράτος γιατί αυτό φταίει και αυτό σε κλέβει πρώτο. Αλήθεια, αυτό το κράτος από ποιους αποτελείται και ποιους εκπροσωπεί? Δημοκρατία δεν είχαμε και πέρυσι στο Ελλαδιστάν?

Κλέβουμε ο ένας πίσω από την πλάτη του άλλου και τελικά έχουμε κλέψει τα δικά μας λεφτά. ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΜΑΣΤΕ. Και μόνο λίγοι κοιτάνε από δίπλα και τρίβουν τα χέρια τους. Όχι, οι θεωρίες συνωμοσίας δεν είναι όλες μπούρδες.

Είναι κρίμα, όμως, αφού σε έχουν πείσει πως "έτσι είναι και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση". Ωραία, ας αράξουμε με φραπέ, τάβλι και μπάλα, και ποιος την χέζει την καταδικασμένη την χώρα... "Αφού οι πολιτικοί φταίνε" και εμείς "έχουμε μέσο και θα τη βγάλουμε".

Τους πολιτικούς ποιος τους εξέλεξε ρε? (Θα μου πεις η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη απ' όσο φαίνεται, αλλά δε νομίζω ότι κάποιος που κολυμπάει στα σκατά δε θα χρησιμοποιήσει έστω και ένα "μπρατσάκι" για να επιπλέει καλύτερα.)

Πού είναι η ευθύνη, γαμώτο?

Πού είναι οι ενοχές και οι τύψεις?

Πού είναι η δικαιοσύνη?

Πού είναι το ευλογημένο το φιλότιμο?

Πώς αφήνετε να αρρωστήσει το μυαλό σας, πώς αφήνετε να σας καθοδηγούν? Νομίζετε πως δράτε αυτόβουλα. Όποιοι το νομίζουν πλανώνται πλάνην οικτράν.

Είναι ανωριμότητα και εγωισμός το να μη νιώθεις καμία ενοχή για μια απάτη ή ένα ψέμα. Θεωρώ ηλιθιότητα και πονηριά το να υποθηκεύεις το μέλλον όλων χωρίς να νιώθεις πως σε αφορά.

Για να κλείσω, αυτά τα έχουν ξαναπεί άλλοι (και εγώ επίσης), αλλά τα λέω ξανά και θα τα λέω. Μέχρι να έρθουν στα ίσια οι πειραγμένοι σας εγκέφαλοι. Μέχρι να τους βγάλετε από τη φορμόλη και να ξυπνήσετε στ' αλήθεια. Τελεία και παύλα.

Υ.Γ.

Φτάνει πια με την ηλιθιότητα και την επιπολαιότητα που βαράνε πολλούς! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΟΥ ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ "ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ" ΡΕ! Μη με ρωτάς αν "είμαι κι εγώ οικολόγος" λες και είναι το επάγγελμα μου ή κάποια ανίατη ασθένεια! Οικολογική συνείδηση το λένε και καλά θα κάνεις να το αποκτήσεις κι εσύ σύντομα...

Υ.Γ. 2

Έχει γίνει της μόδας η μισανθρωπία τελευταία. Καλό ή κακό?

Υ.Γ. 3

Ευχαριστώ ένα φίλο που μου προώθησε το παρακάτω τραγούδι:

Καλημέρα Ελλάδα (Διασκευή)

Άρρωστη Νοοτροπία

Κολυμπάνε μες στη γυάλα

ψάχνοντας για πιο μεγάλα,

μα μεγάλα δεν θα βρεις

σε μια χώρα της ντροπής.

Άρρωστη νοοτροπία, ουδεμία αμφιβολία.

Επιβάλλεται να γυμναστείς

ταίρι να μπορείς να βρεις,

μάθε επίσης να χτυπάς

πώς τον άλλον να πονάς.

Άρρωστη νοοτροπία, κατευθυνόμενη ιδεολογία.

Γίνε πρώτος στην κομπίνα

να μη μάθεις τι 'ναι πείνα,

γίνε πρώτος αλαζόνας

να μη μάθεις τι 'ναι αγώνας.

Άρρωστη νοοτροπία, καμία απολογία.

Βρες και μέσο να βοηθήσει

όποιον θέλεις θα χτυπήσει,

κερδισμένος 'συ να βγεις

ρίξε τους άξιους καταγής.

Άρρωστη νοοτροπία, επερχόμενη θεομηνία.

Ξέρεις μόνο για δικαιώματα

μεγαλοπρεπή ονόματα,

δεν ξέρεις για υποχρεώσεις

αρκεί τον εαυτό σου να σώσεις.

Άρρωστη νοοτροπία, άφαντη η τιμωρία.

Λες δε γίνεται ν' αλλάξει

μα ως ποιο σημείο θα φτάσει,

ώσπου κρυμμένη οργή ν' ανατρέψει

τη νοοτροπία που έχετε θρέψει?

Άρρωστη νοοτροπία, καλά στημένη τραγωδία.

Διάλεξε αν είσαι άσημος με συνείδηση ή κάθαρμα μ' απήχηση.

Ό,τι έχει ριζώσει μπορεί να κοπεί αλλά θα ξαναφυτρώσει.

Ό,τι έχει ριζώσει μπορεί να ξεριζωθεί και θα αντικατασταθεί.

Απ' ό,τι φυτρώσει μπορείς να πάρεις όσα θες.
Και μακροπρόθεσμα θα καταστραφείς και θα καταστρέψεις.

Όμως, απ' ό,τι έχει φυτρώσει μπορείς να πάρεις μόνο όσα χρειάζεσαι.
Και μακροπρόθεσμα θα ωφεληθείς και θα ωφελήσεις.

Σκέψου, κρίνε, επέλεξε. 
Γίνε η αλλαγή κι η θεραπεία κι ας είσαι ο μόνος και... 
 Ποτέ μη λες ποτέ.

Κονιορτοποίηση 2009

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Μ: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ! Χαιρετώ. Μαζευτήκαμε εδώ απόψε για να προκαλέσουμε ανάφλεξη και συνεπώς και την δημιουργία της τελευταίας Κονιορτοποίησης του 2009! Αντώνη?
Α: Παρών!
Μ: Λακωνικό απόψε το αγόρι... Λοιπόν, η (σύντομη) συζήτηση που ακολουθεί είναι -ακατάλληλη για ανηλίκους κάτω των 15 και- γενικού ενδιαφέροντος και αποτελεί ένα πόρισμα που περιλαμβάνει διάφορες παρατηρήσεις που έχουμε να κάνουμε. Και κυρίως εγώ, γιατί κάποιος εδώ την είδε μάγκας Σπαρτιάτης απόψε...
 Α: Ω ξειν, αγγέλειν Λακεδαιμονίοις ότι... εεεεμ, συγγνώμη! Ναι, είναι άκρως ακατάλληλη για ανηλίκους κάτω των 15 και αυτό γιατί θα πούμε αλήθειες! Αλήθειες που πονάνε... Λοιπόν, το έτος που θα περάσει σε λίγες μέρες (2009 για όσους βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου) ήταν άκρως μαλακία κατά τη γνώμη μου. Δε λέω γιατί όμως ακόμα (γιατί είμαι λακωνικός).
Μ: Απόψε λοιπόν ετοιμαστείτε να μας δείτε ίσως και να "μαλλιοτραβιόμαστε" με τον νεαρό γιατί επιμένει στην μυστικοπάθεια-βαρεμάρα του. Και προχωρώ. Το έτος 2009 για την χώρα μας και τον κόσμο γενικότερα, όντως μαλακία ήταν. Λίγα καλά είδαμε. Για την ζωή του καθενός όμως, αυτό ίσως να διαφέρει. Κάποιοι (ονόματα δε λέω) την περάσανε "ζωή και κότα" ενώ άλλοι (πάλι δε λέω ονόματα) μελετούσαν και έκαναν θυσίες στο βωμό της γνώσης και της σοφίας (την οποία απλόχερα προσέφερε). Το κυριότερο κακό που ελπίζουμε να εξαλειφθεί το 2010 είναι η μανία με το facebook, την οποία παρατηρούμε πλέον, ΠΑΝΤΟΥ. 
Α: Μανία, "ξεμανία", και εσύ και εγώ έχουμε προφίλ. Anyway που λένε και στο χωριό μου, το 2009 πραγματικά δε διέφερε από το 2008 το οποίο με τη σειρά του δε διέφερε από το 2007. Φωτιές, πλημμύρες, σκάνδαλα, ρουσφέτια, πορείες που καταλήγουν σε ξύλο και σπασμένα τζάμια... Σε προσωπικό επίπεδο το 2009 μου φάνηκε χάσιμο χρόνου... γενικά. Βασικά δε πήρα είδηση καν ότι πέρασε. Κακό αυτό. Και τώρα περιμένω πάλι το καλοκαίρι, για να περιμένω τα Χριστούγεννα, οπού θα λέω πως μου λείπει το καλοκαίρι και ούτω καθ' εξής.
Μ: Και επειδή έχουμε προφίλ σημαίνει ότι "μανιαζόμαστε" και το λιώνουμε με οποιονδήποτε δυνατό τρόπο? Δε μας τα λες καλά "Λάκωνα"! Είστε ματαιόδοξος κύριε! Άκου εκεί να μην ευχαριστιέται ούτε το καλοκαίρι ούτε το χειμώνα! Και συνεχίζω... Για μένα το 2009 ήταν πρώτα "τα συνηθισμένα", μετά είχα ένα "ξέσπασμα" και από την άνοιξη έως και το τέλος του καλοκαιριού ασχολήθηκα με νέα πράγματα (δεν κάθομαι να αναλύσω τώρα) και μετά βούτηξα στη σκόνη της μελέτης που επιβάλλει η Γ' Λυκείου. Όσο αφορά τις εμπειρίες, είχες καμία τόσο αξιόλογη ώστε να σηματοδοτείται και το έτος 2009 μαζί της? (Θα δείτε που το πάω.)
Α: Όσοι δε καταλαβαίνετε τι εννοεί ο MpoΜp λέγοντας: "είχα ένα ξέσπασμα και από την άνοιξη έως και το τέλος του καλοκαιριού ασχολήθηκα με νέα πράγματα" ένα θα σας πω. Ανακάλυψε τον θεό Αυνάν. Εμπειρίες ορόσημο για το 2009 δε θυμάμαι να είχα εκτός από το ταξίδι μου στο εξωτερικό... και την εμπειρία του Αir Condition στο σπίτι. Αυτά. Λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν.
Μ: Επειδή είμαι ανώτερος άνθρωπος, αντιπαρέρχομαι την "προσβόλα" και δεν απαντώ. Εκεί, λοιπόν, που θέλω να καταλήξω, είναι στο ότι θεωρώ επιεικώς λανθασμένη τη νοοτροπία του "πάει ο παλιός ο καταραμένος χρόνος, ας τον ξεχάσουμε, ας τον ξεπεράσουμε". Όπως με κάθε μεμονωμένη εμπειρία στη ζωή, έτσι πρέπει να απομυζούμε και από το κάθε έτος κάποιο νόημα, κάποιο μάθημα ζωής που πηγάζει από το σύνολο των εμπειριών του έτους αυτού. Και στη συνέχεια να προχωράμε, να κάνουμε τη νέα αρχή, με το νέο έτος, με γνώμονα το νόημα αυτό. Έτσι δεν θα επαναλάβουμε και κάποιο λάθος. Είναι απαραίτητο να μην ξεχνάμε πως από τα λάθη μας πρέπει να μαθαίνουμε... Ε, αυτό ξεχνάνε πολλοί, κυρίως αδαείς νεαροί σαν του λόγου σου!
Α: Καταρχάς. Δε θα με λες νεαρό. Δε με ξε'ς και από χθες! Επανέρχομαι τώρα λέγοντας ότι όντως πρέπει να μαθαίνουμε από τα λάθη μας αλλά όταν κάθε χρόνο κάνουμε πάλι λάθη τότε κάτι δε πάει καλά. Εγώ πάντως (όπως περίπου λέει και ένα "γκρουπάκι" στο Facebook) ελπίζω ο καινούργιος χρόνος να είναι straight γιατί αυτός με γ*****... και όχι, δε μου άρεσε. Περιμένω το 2010 έτσι ώστε να είμαι δυο χρόνια πιο κοντά στην καταστροφή του κόσμου...
Μ: Ρε 'συ σου έχω πει όχι "παπαρολογίες" στο blog μου! Με πληγώνεις! Όσο για το group δεν είναι εύστοχο, ειδικά για μέλη γένους θηλυκού... Όσο για το 2009 δεν έχω κάτι άλλο να πω... Και απόψε δεν πάμε καλά, μάλλον έχεις φάει πολλούς κουραμπιέδες με άσπρη σκόνη άγνωστης προελεύσεως για πασπάλισμα!
Α: Άμα θες να μάθεις δεν ήταν κουραμπιέδες αλλά κεκάκια με κάνναβη. Σήμερα επειδή αυτή είναι μάλλον η τελευταία κονιορτοποίηση του χρόνου έχω πιο πολλά μηνύματα:
-Όχι σκουπίδια, όχι σεξ, όχι καπότες σε θάλασσες και ακτές.
-Πούστη οδηγέ του άσπρου φορντ με αριθμό πινακίδας ΙΒΑ-**** είσαι πολύ μουνί και το δαχτυλάκι βάλτο εκεί που ξέρεις.
-Κυρία Αποστολάτου, ειλικρινά χαίρομαι που δεν έφερα καμιά απολύτως έκθεση στο μάθημα σας. Είμαι περήφανος για αυτό.
Μ: Αντώνης ο Ρήτωρ. Γιατί έτσι μας αρέσει. Καλές γιορτές και καλή χρονιά, άπαντες!

Κονιορτοποίηση

Ήταν μια παραγωγή του άνιωθου μηχανόβιου ΑΝ21 και του νεαρού ειδήμονα Μπομπ. Για το 2009. Όλ ράιτς ριζέρβντ.

Τι εστί Άγιος Βασίλης

Άγιος Βασίλης. Ένα πρόσωπο, ένα πνεύμα, μια ιδέα που έχει υποστεί πολλά. Έχει αμφισβητηθεί, συζητηθεί, χρησιμοποιηθεί, έχει αλλοιωθεί και μεταμορφωθεί. Με πολλούς τρόπους και πολλές φορές.

Αυτή τη φορά, λοιπόν, θα επιχειρήσω μια προσέγγιση του Άγιου Βασίλη ως ιδέα. Και θα το κάνω χωρίς να τον συνδέσω με την θρησκεία, χωρίς να αναφερθώ στην αισχρή εμπορική εκμετάλλευσή του από τους (επίσης αισχρούς και επιτήδειους) διαφημιστές, χωρίς να τον κρίνω μέσω της αυστηρής λογικής, και κυρίως, χωρίς υπερβολές.

Ο Άγιος Βασίλης αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο του περιβόητου "Πνεύματος των Χριστουγέννων", το οποίο θα μετονομάσουμε σε "Πνεύμα της Πρωτοχρονιάς", για να ξεφύγουμε από την θρησκευτική έννοια της λέξης "Χριστούγεννα". Άρα, έχουμε το Πνεύμα της Πρωτοχρονιάς.

Ο ορισμός του πνεύματος αυτού? Ο καθένας δίνει τον δικό του ορισμό. Γενικότερα, όμως, αποτελεί μια γιορτή, μια νέα αρχή που μας υπενθυμίζει τι σημαίνει αγάπη, συμπόνοια, ευτυχία και πως πρέπει να τα μοιραζόμαστε άφοβα και αδιάκοπα. Είναι ένα πνεύμα που "επαναφορτίζει" την ψυχή με μια ενέργεια "φωτεινών" συναισθημάτων. Και έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται πριν, κατά και μετά την κάθε αλλαγή έτους. Κακώς κατά την άποψη αρκετών ατόμων, αφού θα έπρεπε καθημερινά να μας διέπουν αυτές οι αξίες και τα συναισθήματα, θα έπρεπε καθημερινά να είμαστε αγαπημένοι, αλτρουιστές, χαρούμενοι και αισιόδοξοι, κι όχι μόνο την πρώτη και την τελευταία εβδομάδα του έτους. Σύμφωνοι, αλλά όπως κάθε ιδέα και κάθε πνεύμα έχει και την επέτειό του, έτσι έχει και το πνεύμα της Πρωτοχρονιάς.

Ο Άγιος Βασίλης, αποτελεί επίσης μια παράδοση και εκφράζει ένα παιδικό όνειρο και την πίστη στο όνειρο αυτό. Είναι ένα θαύμα που μαγεύει την ευάλωτη παιδική ψυχή και γι' αυτό ριζώνεται σε αυτήν, πολλές φορές ακόμα και μετά την πνευματική (ας την πούμε) ενηλικίωση κάποιου.

Η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή σε όλους:

Πρόκειται για έναν καλό (ευτραφή και μουσάτο, συνήθως) κύριο με μια φανταχτερή (κόκκινη, συνήθως) αμφίεση, ο οποίος έχει, κάπου σε ένα παγωμένο τοπίο, ένα γιγάντιο μυστικό εργαστήρι με ξωτικά και άλλα μυστήρια πλάσματα, όπου εκπληρώνει παιδικές επιθυμίες. Παρασκευάζει και μοιράζει δώρα (παιχνίδια, συνήθως), για όλα τα παιδιά που ήταν φρόνιμα κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Έχει προηγηθεί το γράψιμο και η ταχυδρόμηση ενός γράμματος προς τον Άγιο Βασίλη, εκ μέρους των παιδιών αυτών φυσικά. Και το πρώτο πρωί του νέου έτους θα βρουν δώρο κάτω από το στολισμένο δέντρο (έλατο, συνήθως) του σαλονιού ή του δωματίου τους.

Ο Άγιος Βασίλης, λοιπόν, εκφράζει (αλλά και πηγάζει από) την παιδικότητα του ανθρώπου. Από την ελπίδα και την πίστη του στην ύπαρξη μαγείας, και στην ύπαρξη, γενικότερα, ενός φανταστικού μαγικού κόσμου όπου όλα είναι όμορφα και ξέγνοιαστα, όπου όλα τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα. Ωραία αυτή η παιδικότητα αλλά με μέτρο, γιατί αλλιώς χάνουμε το νόημα και εκεί έρχονται οι συνήθεις υπερβολές.

Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα, τα λαμπιόνια και γενικότερα ο εορταστικός στολισμός, συμβάλλουν δραματικά στην δημιουργία αυτού του ωραίου, ονειρικού περιβάλλοντος. Φως, χρώματα, λαμπερά στολίδια, έλατα, χιόνι (τεχνητό ή φυσικό), ο Άι Βασίλης, τα δώρα. Όλα είναι συνυφασμένα με το πνεύμα της πρωτοχρονιάς. Γιατί το συμπληρώνουν και το ενισχύουν.

Είναι όλα σύμβολα της επετείου του πνεύματος. Είναι τρόπος εορτασμού. Είναι και έθιμο, ένα έθιμο ποικιλόμορφο, έθιμο αγνών συναισθημάτων που διαιωνίζεται καθ' αυτό τον τρόπο. Συνεπώς, το πνεύμα της πρωτοχρονιάς δεν είναι κάτι απλό. Συσχετίζεται με πολλά, σημαίνει πολλά, είναι πολλά.

Εν κατακλείδι, δεν τίθεται θέμα "πίστης" στην ύπαρξη του Άγιου Βασίλη. Τίθεται θέμα ορισμού και κατανόησης της ιδέας του. Πρέπει να συνειδητοποιήσει ο καθένας τι σημαίνουν οι γιορτές και η αλλαγή του χρόνου για αυτόν. Πρέπει να κατανοεί και να μην ξεχνά πως αποτελούν μια καινούρια αρχή και πως όλο τον ακόλουθο χρόνο θα πρέπει να επιδιώκουν τη βελτίωσή τους σε κάθε τομέα της ζωής τους και από κάθε άποψη. Και πρώτα στα "μικρά πράγματα" και στη καθημερινότητα. Τα "μεγάλα" έρχονται δεύτερα επειδή σε αυτά σε θυμούνται πολλοί, ενώ αντίθετα στα "μικρά" φαίνονται οι πραγματικοί φίλοι, όσοι σε νοιάζονται αλήθεια και σε αγαπάνε από τα βάθη της ψυχής τους. Ανεξάρτητα από το αν και πώς στο λένε ή στο δείχνουν.

Επίλογος

Τα όνειρα είναι τροφή για την ψυχή, διασκέδαση για το μυαλό. Όσο κάποιος ορίζει τα όνειρά του, είναι ασφαλής. Αν όμως σε οδηγούν αυτά, αν απλά ακολουθείς, τότε είσαι δέσμιος. Έχεις εγκλωβιστεί στην ιδέα του "παιδί για πάντα", ένα παιδί άβουλο, ανεύθυνο, χαζοχαρούμενο.

Αντιθέτως, αν ορίζεις τα όνειρα και τις επιθυμίες σου, μετρημένα και σε λογικά όρια, διατηρείς και τη μαγεία και το "παιδί μέσα σου". Και το απολαμβάνεις αυτό, εφόσον το κατανοήσεις πλήρως. Γιατί στη ζωή και στην φαντασία, όταν κατέχεις το νόημα, κατέχεις τα εφόδια για ταξίδια. Και σε αυτά τα ταξίδια βρίσκεις νέα νοήματα ή συμπληρώνεις προηγούμενα. Αποκτάς εμπειρίες και πάνω απ' όλα, μαθαίνεις.

Χρόνια πολλά, λοιπόν, και ο καθένας ας νιώθει όπως επιθυμεί τον Άγιο Βασίλη, τα χρώματα, το φως, τη μουσική, την αγάπη. 

Χρόνια πολλά!

Εγώ σε σκέφτομαι

Αρχίζει ένα όνειρο

ξυπνάνε αναμνήσεις

και με κρατάνε όμηρο

να έχω παραισθήσεις.

Νιώθω πως είναι αληθινή

κι όχι εικονική ευτυχία,

τα συναισθήματα ειλικρινή

κι αποστροφή ουδεμία.

Εικόνες φτιάχνω τρυφερές

που θέλω ν' αντικρίσω

σβήνουν εκεί οι συμφορές

τα μάτια όταν κλείσω.

Βλέπω πως είμαστε μαζί

και οι ψυχές μας πλάι

πάνω σε αγάπη που αιώνια ζει

και γλυκά χαμογελάει.

Οι σκέψεις τώρα με ξυπνούν,

ξανά πραγματικότητα.

Κι εκεί πάντα κυριαρχούν

φόβος κι αβεβαιότητα.

Αν δεν ανταποκρίνεσαι

τη λύπη θα τη γεύομαι

και αν αλλού απευθύνεσαι

κρυφά θ' απογοητεύομαι.

Αν ήταν τόσο εύκολο

να στο ξεκαθαρίσω

θα 'ταν και τόσο δύσκολο

απλά να σ' αγαπήσω.

Ναι, εγώ θα σε σκέφτομαι

μέχρι τα αισθήματά μου ν' ατροφήσουν.

Ναι, εγώ θα σε σκέφτομαι

μέχρι οι ελπίδες μου να ξεψυχήσουν...

Αφιερωμένο σε ερωτευμένους, ερωτευμένες, απογοητευμένους, απογοητευμένες...

Σ.Ι.Α.Σ.Α. 2 - Οι Λοιποί Λιωμένοι (Λ.Λ.)

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Μ: Τελικά θεωρήσαμε απαραίτητο να συνεχίσουμε την κονιορτοποίηση του Συνδρόμου Ιντερνετικής Ανωμαλίας Συμπεριφοράς του Ατόμου, για να αναφερθούμε σε κάποιες περιπτώσεις που δεν "χώρεσαν" στο πρώτο μέρος.
Α: Ναι οι άτιμοι...δε χωράνε πουθενά. Ούτε στο μυαλό μας καλά καλά... Είναι περίεργα άτομα αυτά που θα περιγράψουμε. Γιατί αυτοί είναι πραγματικά ικανοί να κλείσουν 24ωρα για πλάκα μπροστά από ένα PC!
Μ: Εμείς πάντως θα πούμε πώς αυτό αλλάζει την συμπεριφορά τους ή πώς αλλάζει η συμπεριφορά τους για να κλείνουν τα 24ωρα. Δηλαδή, πώς η συμπεριφορά τους αλλάζει από τη μία ως συνέπεια και από την άλλη ως αίτιο του "λιωσίματος". Θα αναφερθούμε και σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις αυτή τη φορά. Περιπτώσεις που σοκάρουν την υφήλιο... Αρχίζουμε, φίλτατε Αντώνη?
 Α: Ναι, μισό να φορέσω τη ζώνη μου... *ΚΛΑΚ*... Έτοιμος.
Μ: Εντάξει, βάζω πρώτη και φύγαμε. Αρχικά να μιλήσουμε για τα online video games γενικώς, και κυρίως για τα γνωστά MMORPG (Massively Masturbatory Online "Rompa" Player Games). Τα παιχνίδια του τύπου Lineage II, Guild Wars και άλλων με λιγότερο χειρότερο το World of Warcraft (WoW). Απαιτούν όλα ελάχιστο χρόνο ενασχόλησης 4-5 ώρες τη μέρα και όλα προκαλούν ανωμαλίες στην συμπεριφορά του ατόμου, τόσο κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όσο και όταν κανείς κλείνει το παιχνίδι και φεύγει από τον Η/Υ.
Α: Ναι, τα ΜΜORPG έχουν γίνει σωστή επιδημία! Όλοι μας ξέρουμε αρκετά άτομα που "λιώνουν" καθημερινά σπίτι τους ή σε Internet cafe. Για να καταλάβει κανείς πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα με αυτά τα παιδιά αρκεί να τα κοιτάξει. Κύκλοι κάτω από τα μάτια που είναι μεγαλύτεροι από την περιφέρεια της Γης, λεξιλόγιο που ως επί το πλείστον απαρτίζεται από τις λέξεις "PvP", "x Level", "priest", "lol"... Σ' αυτό το σημείο θα 'θελα να αναφέρω, για να καταλάβουμε σε τι επίπεδο καψίματος μπορεί να φτάσει κάποιος, το συμβάν στην Νότια Κορέα όπου ένας έφηβος έπαιζε μια 'βδομάδα συνεχόμενα WoW  μέχρι που πέθανε(!), από ασητεία πιστεύω... Και η ιστορία δυστυχώς είναι αληθινή, και υπάρχουν και άλλες παρόμοιες...
Μ: Είναι κωμικοτραγική η κατάσταση. Να σε σκοτώνει ένα παιχνίδι (!). Πώς επηρεάζεται λοιπόν το άτομο? Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, ο παίκτης "απορροφάται" από την οθόνη, και μειώνεται η αντίληψη της πραγματικότητας που έχει καθώς το μυαλό του επικεντρώνεται στο τι συμβαίνει στον φανταστικό κόσμο και όχι στο τι συμβαίνει γύρω του. Τα ξεχνάει όλα, και ο χαρακτήρας του σαν άτομο αλλάζει ανάλογα με τον χαρακτήρα που χειρίζεται στο παιχνίδι. Ξέρουμε όλοι πόσο εύκολα γίνεται κάποιος πιο σκληρός και πιο "άντρας" μπροστά στην οθόνη του, έχοντας την ασφάλεια της ανωνυμίας. Ο καθένας αυτόματα θεωρεί πως γίνεται πιο μάγκας και πιο έξυπνος από τους άλλους. Και επειδή αυτό υποσυνείδητα "ριζώνει" στον εγκέφαλο του καθενός, θα επηρεαστεί έτσι και η συμπεριφορά που θα έχει όταν φύγει από τον υπολογιστή. Το "LOL" είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας τέτοιας επίδρασης του ίντερνετ πάνω στο άτομο. Και όλα γίνονται χειρότερα όταν κάποιος παίζει χωρίς μέτρο, όπως η περίπτωση που ανέφερες.
Α: Μπορούμε να βάλουμε σε μια σειρά, δηλαδή, τα συμπτώματα της πολύωρης παραμονής στο διαδίκτυο:
-Μειωμένη αντίληψη του τι συμβαίνει γύρω και της ώρας.
-Δραματική αλλαγή της συμπεριφοράς του ατόμου προς πιο άγριο (λόγω ανωνυμίας).
-Γενική πτώση της πνευματική διαύγειας του ατόμου.
Πάντως, τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα αν λάβουμε υπόψιν ότι τα περισσότερα άτομα έχουν συναίσθηση του ότι καταστρέφονται. Όταν το υποκείμενο της μελέτης μας καταλάβει σε τι θέση βρίσκεται, υπάρχουν δύο αντιδράσεις. Η πρώτη είναι η "δε βαριέσαι", δηλαδή το άτομο δε θα σκεφτεί καλά τις μακροχρόνιες συνέπειες και θα κοροϊδεύει τον εαυτό του νομίζοντας ότι όλα είναι καλά. Η δεύτερη είναι όταν το άτομο θα ψάξει τρόπους να ξεκόψει, καθώς από μόνος του είναι πολύ αδύναμος και χρειάζεται τη συνδρομή των άλλων. Αν ο παίκτης αντιδράσει με τον δεύτερο τρόπο τότε αυτό είναι καλό αφού αυτό πάει να πει ότι ακόμα έχει κρίση και αντιλαμβάνεται τον "έξω κόσμο".
Μ: Τα ίδια ισχύουν και για παίκτες των λεγόμενων browser games τα οποία προϋποθέτουν, πολλές φορές, ακόμα περισσότερο χρόνο ενασχόλησης απ' ότι τα MMORPG. Και τώρα που το σκέφτομαι, έχεις δίκιο καθώς τώρα τελευταία έχω αρχίσει και παρατηρώ ότι άτομα που ανήκουν στην κατηγορία των Λ.Λ. έχουν συναίσθηση της κατάστασης και λένε "ΟΚ, πρέπει να το σταματήσω".  Ωστόσο, δεν πρέπει να γενικεύουμε καθώς υπάρχουν και περιπτώσεις που ίσως δε λαμβάνουμε υπόψιν επειδή δεν αποτελούν άτομα του κοντινότερου περιβάλλοντός μας. Οι "άνιωθοι" λιωμένοι δεν παύουν να υπάρχουν και να ζουν στον κόσμο τους. Εξάλλου αυτοί είναι που συμβάλλουν στην διατήρηση των MMORPG και των browser games, αν το σκεφτείς... Οι επίσημοι servers χρειάζονται συνδρομητές για να συνεχίσουν να λειτουργούν, και οι παράνομοι servers δεν έχει παρατηρηθεί να μειώνονται...
Α: Δηλαδή έχουμε να κάνουμε με ένα κοινωνικό φαινόμενο?
Πάντως η αντίδραση "ΟΚ, πρέπει να το σταματήσω" μου θυμίζει το "ΟΚ. Από του χρόνου θα στρωθώ στο διάβασμα" που λίγο-πολύ όλοι μας το έχουμε πει.
Φίλτατε συναγωνιστή και συν-κονιορτοποιητή Μιχαήλ, ας υποθέσουμε ότι έχουμε κάποιον πολύ κοντινό μας που είναι η επιτομή του "λιωμένου". Μπορούμε να κάνουμε κάτι για να τον βάλουμε στον ίσο δρόμο του Θεού, εκτός από το να του σπάσουμε τα μούτρα πάνω στην οθόνη?
Μ: Αν θέλουμε το καλό του, λοιπόν, πρέπει να του τονίζουμε διαρκώς τι του προκαλεί αυτό που κάνει και να του αποδεικνύουμε μέσω πράξεών του πως η συμπεριφορά και οι συνήθειές του επηρεάζονται, επίσης. Όλα αυτά με φιλικό και ήρεμο τρόπο και όχι με τον τρόπο "Σταμάτα το ρε μαλάκα σε έχει φάει, ηλίθιε, δεν νιώθεις". Μπορούμε να του προτείνουμε κάποιο καλό χόμπι, και να συμμετάσχουμε και εμείς σε αυτό μαζί του. Η απεξάρτηση άλλες φορές πρέπει να γίνεται σταδιακά και άλλες φορές άμεσα, ανάλογα με το άτομο και τον βαθμό εξάρτησης. Γιατί αν κάποιος είναι υπερβολικά εξαρτημένος και του το κόψεις "μαχαίρι", ειδικά χωρίς την δική του συγκατάθεση, το έχασες το παιχνίδι. Για να ακολουθήσεις την παραπάνω μέθοδο, όμως, πρέπει ο φίλος σου να ανήκει στην κατηγορία όσων έχουν έστω επίγνωση της κατάστασης αν όχι προθυμία να σταματήσουν. Αλλιώς γίνεται πιο δύσκολο το πράγμα....
Α: Τηλεφωνάκι στο Δρομοκαΐτειο αν δε είναι πρόθυμος να του φορέσουν το άσπρο πουκάμισο που κουμπώνει από πίσω και να τον βάλουν στο δωμάτιο χωρίς πόμολο. Προσωπικά έχω σταμπάρει άτομα που πρέπει να τους μιλήσω με τον τρόπο που περιέγραψες... Νομίζω πως δεν υπάρχει κάτι άλλο να αναλύσουμε ή κάτι μου διαφεύγει... Τι λες?
Μ: Τίποτα εκτός από τις ειδικές περιπτώσεις. Μία είναι αυτών που χρησιμοποιούν το ίντερνετ αποκλειστικά για να μπουν σε κάποιο chat και να την πέσουν σε όποιον αναπνέει και γράφει. Σημεία και τέρατα μπορεί να δει κανείς εκεί. Έχεις κάποια άλλη συγκεκριμένη περίπτωση να αναφέρεις?
Α: Υπάρχουν και αυτοί (συνήθως ηλικίας 30 βάλε) που παίζουν οnline στοιχήματα! Λες και δε τους έφτανε που ήταν losers στην πραγματική ζωή, θέλουν να χάνουν και μέσω διαδικτύου... Τι βίτσια και αυτά.
Μ: Μία τελευταία ειδική περίπτωση είναι αυτή του "leecher". Είναι τα άτομα που χρησιμοποιούν το ίντερνετ μόνο για να κατεβάζουν. Μιλάμε για "download να 'ναι, κι ό,τι να 'ναι" φάσεις. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Τίποτα άλλο, φίλτατε?
Α: Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω. Το μήνυμα της ημέρας: "Αφήστε τα keyboards και πιάστε τα κορίτσια".
Μ: Σωστός. Εις το επανακονιορτοποιήσειν, λοιπόν, και καλό μήνα σε όλους!

Βλέπε και: Σ.Ι.Α.Σ.Α. 1

Το Σύνδρομο Ιντερνετικής Ανωμαλίας Συμπεριφοράς Ατόμου (Σ.Ι.Α.Σ.Α.)

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Μ: Καλησπέρα κυρίες και κύριοι. Και πάλι κοντά σας μετά το διαφημιστικό διάλειμμα, με ένα καυτό θέμα προς συζήτηση.
Α: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ, καλησπέρα και από 'μένα που εκπέμπω από τη σπηλιά μου.
Μ: Από τη σπηλιά του ο Αντώνης και από τα κρυφά υπόγεια όπου βρίσκομαι εγώ, θα κάνουμε λόγο σήμερα για το πώς αλλάζει η συμπεριφορά του ατόμου όταν βρίσκεται μπροστά σε μία οθόνη. Και φυσικά, σε σχέση με το τι κάνει σε αυτή την οθόνη (για όσους δεν έχουν τυχόν καταλάβει, είναι η οθόνη του Η/Υ).
 Α: Μάλιστα. Θα αναλύσουμε τον εγκέφαλο του υποκειμένου τη στιγμή που τα μάτια του βομβαρδίζονται από εκατομμύρια χιλιάδες χρωματιστά πίξελ το δευτερόλεπτο τη στιγμή που παίζει counter strike, κατεβάζει παράνομα αρχεία ή βλέπει ταινίες "εκπαιδευτικού περιεχομένου". Πώς αντιδράει? Τι αποθηκεύεται στο υποσυνείδητο του? Τι (και αν) σκέφτεται?
Μ: Ας ξεκινήσουμε λοιπόν αναφέροντας τις συνηθισμένες δραστηριότητες ενός εφήβου/ μιας έφηβης κατά τη διάρκεια παραμονής σε αυτή την κατάσταση ηλεκτρονικού βομβαρδισμού. Πρώτο και καλύτερο, το WLM (Windows Live Messenger) αλλιώς γνωστό ως MSΝ. Οι νεαροί και οι νεαρές επιδίδονται στην συζήτηση και σε κλήσεις βίντεο και ήχου επί πολλές ώρες με μεγάλο ζήλο τροποποιώντας με το παραμικρό το όνομα και το προσωπικό τους μήνυμα, έτσι για να περνάει η ώρα βρε αδερφέ. Έτσι για να τα σπάμε.
Α: Θα αναφερθώ στα προσωπικά μηνύματα γνωστά και ως "πιμί" ή "η μαλακία εκεί πάνω". Καταρχάς είναι σατανικό για το λόγο ότι εκβιάζει τους άλλους στο να μάθουν τι μουσική σου αρέσει να ακούς. Ποιος σου είπε εσένα μαντάμ ότι θέλω να βλέπω για π.μ. το "Oso 8a Pairnw tis Strofes_track1_downloaded _from_stompoutsomou.com"??? Ύστερα το π.μ. μπορεί να λειτουργήσει σαν δόλωμα για ομιλία, με κλασσικά παραδείγματα τα "ΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΤΕ", "βαριέμαι βρε παιδιά, πείτε τπτ lolz" και άλλα τέτοια γραφικά. Επίσης από ένα π.μ. μπορούμε να καταλάβουμε αν και με ποιόν τα έχει το υποκείμενο μας, αν έχουν κάνει σεξ και γενικά την ερωτική του ζωή. Όπως είπες το π.μ αλλάζει με το παραμικρό π.χ. "Παιδιά, πάω να χέσω τώρα, επιστρέφω σε 5", βέβαια υπάρχουν και τύποι που αλλάζουν το π.μ τους κάθε δίσεκτο έτος αλλά αυτοί είναι άλλη φάρα!
Μ: Είναι διάφορες οι φάρες αλλά δεν θα επεκταθούμε σε αυτό τώρα. Πρέπει να τονίσουμε πως όταν τα εν λόγω άτομα βρίσκονται εντός σύνδεσης και επί του πληκτρολογίου τους, αλλάζουν τη συμπεριφορά τους, γυρνώντας την σε ένα "Χαζοχαρούμενο Mode". Άλλα άτομα έχουν πολύ έντονο χαζοχαρούμενο mode και άλλα λιγότερο έντονο έως και καθόλου. Υπάρχουν και άτομα που τις περισσότερες φορές διατηρούν τον χαρακτήρα τους και μπροστά στην οθόνη. Παρολ' αυτά πιστεύω πως όλων μας η συμπεριφορά αλλάζει από λίγο έως πολύ όταν καθόμαστε μπροστά στην φωτεινή οθόνη. Από εκεί και πέρα διαφέρει το πώς και το πόσο επηρεαζόμαστε και αλλάζουμε.
Α: Σίγουρα. Κάποια άτομα αλλάζουν τόσο πολύ που δε συνεννοείσαι μαζί τους καθώς απαντάνε ακαταλαβίστικα... Πάντως ένα φαινόμενο που έχω παρατηρήσει τον τελευταίο μισό χρόνο είναι ότι όλοι ανακαλύψανε ξαφνικά το "Busy" και το χρησιμοποιούν χωρίς λόγο. Φαντάσου ότι στο Facebook υπάρχει μια βλακεία που ρωτάει "Ποιο mode στο msn σ' αρέσει περισσότερο?"... Ε, η πλειοψηφία επέλεξε το "busy". Από την άλλη, το MSN και γενικά το διαδίκτυο σε προδιαθέτει για να κάνεις "βλακιούλες" αφού δεν υπάρχει οπτική επαφή μεταξύ των χρηστών άρα έχουμε πλήρη ανωνυμία. Το τελευταίο ειδικά κάνει το κάθε 13χρονο παιδί του Conn-X να γράφει ηλίθια ανορθόγραφα σχόλια στο youtube όπως "MpraXami CITY 7 re mounopana!!111!".
Μ: Χαρακτηριστικά, ρώτησα πριν κάποιες μέρες μια επαφή μου στο MSN για ποιο λόγο επιλέγει συνεχώς το status του να δείχνει busy ή away ενώ είναι τις περισσότερες ώρες online. "Γιατί μου αρέσει το status και το χρώμα του εικονιδίου του.". Όσο για τα 9-10-11-12-13-14χρονα του ίντερνετ, αποτελούν μια ολόκληρη κατηγορία χρηστών του ίντερνετ, άκρως επικίνδυνη και πολύπλοκη στη μελέτη της. Ας προχωρήσουμε τώρα στον καθοριστικό ρόλο των emoticons/smilies/φατσούλων και των άλλων συντομογραφιών τα οποία χρησιμοποιούνται για να συμπυκνώσουν και να εκφράσουν συναισθήματα με το πάτημα δυο κουμπιών. Κάτι που όπως έχουμε πει, χρησιμοποιείται ασκόπως και επανειλημμένως από πολλούς και πολλές "καλωδιωμένους"...
Α: Αλλουνού παπά Ευαγγέλιο και τούτο! Τα emoticons διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες, τα "μαμίσια" που έχει το MSN από μόνο του και τα "aftermarket" που τα προσθέτουμε μόνοι μας συνήθως μέσω επαφών μας που μας τα στέλνουν. Υπάρχουν άτομα τα οποία έχουν ίσα με 2.000.000 emoticon, ένα για κάθε λέξη. Πραγματικά! Αφού όταν σου στέλνουν κάτι δε βλέπεις τίποτα επειδή περιμένεις να εμφανιστεί το δίχως άλλο ηλίθιο emoticon τους! Αίσχος κύριοι! Βέβαια αυτό δε πάει να πει ότι δεν έχουμε και ωραία, τίμια emoticons. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα 3 emoticon που αν τα βάλεις σε σειρά, εμφανίζουν τον Jim Carrey και τη παρέα του να χορεύουν στο ρυθμό του "What is Love" μέσα στο αμάξι τους!...
Μ: Είναι οι λίγες εξαιρέσεις αυτά... Είναι οι κάγκουρες των emoticons αυτοί που ανέφερες και για να μην πολυλογούμε, ας περάσουμε σε άλλον ένα τομέα της μελέτης μας. Το facebook. Εκεί έχουμε στην πλειοψηφία τα τραγικά παραδείγματα "πέφτουλα" και "λιωμένου". Ο πρώτος έφτιαξε το facebook για να δείξει πόσο άντρας είναι, να γράψει ό,τι παπαριά του κατέβει στο άδειο του κεφάλι και να την πέσει σε όσα πιο πολλά θηλυκά μέλη του facebook μπορεί, και αυτό φυσικά με τον πιο ηλίθιο και αισχρό τρόπο. Οι λιωμένοι (και λιωμένες εδώ) έχουν ως βασική απασχόληση την απάντηση σε κάθε είδους και θέματος quiz και την δοκιμή όσο περισσότερων εφαρμογών είναι δυνατόν. Επίσης ανεβάζουν μεγάλο όγκο φωτογραφικού υλικού, έτσι να ξέρουμε όλοι τι κάνουν κάθε μέρα, πώς και γιατί. Τα προσωπικά μηνύματα και τα μηνύματα τοίχου, όπως και στο MSN, δίνουν και παίρνουν, εδώ όμως μπορείς να δεις περισσότερες αμπελοφιλοσοφίες και χαζά λογοπαίγνια καθώς και κάθε είδους (ΜΑ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ) ομάδες και σελίδες θαυμαστών. Οι λιωμένοι να σημειώσω ότι μάλλον φορούν παρωπίδες όταν χρησιμοποιούν το facebook. (Υπάρχουν εκατοντάδες group με το ίδιο ακριβώς θέμα και όνομα, και αυτό ισχύει για διάφορα θέματα και ονόματα). Τέλος, να σημειώσω ότι και οι πέφτουλες και οι λιωμένοι/λιωμένες αποτελούν βασική απόδειξη της αλλαγής συμπεριφοράς στο διαδίκτυο, αφού δείχνουν ξεκάθαρα την ανασφάλεια τους και την αδυναμία τους να κάνουν κάτι καλύτερο εκτός facebook και εκτός σύνδεσης...
Α: Είσαι μέσα στο μυαλό μου! Οι πέφτουλες επίσης αρέσκονται στo να κάνουν "Like" σε κάθε χαζο-τράγουδο, χαζο-στάτους(όχι το παγωτό) και καλά για να δείξουν ότι έχουν τα ίδια γούστα με τη χοντρή γκόμενα των ονείρων τους που αν και μπάζο σίγουρα έχει τόνους φωτογραφικού υλικού όπως ανέφερες. Να σημειώσουμε ότι αυτές οι "φωτό" συνήθως, είναι σκοτεινές ή υπερφωτισμένες ώστε να μη φαίνεται η μάπα της ξεκάθαρα και γράφουν μαλακίες με το ΜS Paint όπως "azapouliniZzzZ 4 eveR" (υπολείμματα emo "εμποχών", δε θα πω άλλα)... Τα γκρουπ από την άλλη, εκτός από το ότι υπάρχουν πολλά ολόιδια, ώρες ώρες γράφουν καααάτι πίπες όπως: "Η αγάπη δεν εκφράζεται με λόγια" "Η σιωπή είναι καμιά φορά εκκωφαντική" και άλλες τέτοιες μαλαπέρδες που τις έχουν δει/ακούσει σε κάποιο τραγούδι των αδερφών "Κατσιμηχέσω". Ένα άλλο θέμα όσο αφορά το facebook είναι αυτοί οι βλάκες που στέλνουν τα ηλίθια σπαμ μηνύματα σε στυλ "αν δεν απαντήσεις θα σβηστεί το facebook σου επειδή και καλά τρως χώρο και γίνεται αργό" ή "κάνε join εδώ για να βλέπεις ποιός μπαίνει στο προφίλ σου και κοιτά τις φωτογραφίες σου. ΣΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΡΕ ΦΙΛΕ! Αν δεν ήθελα να δεις τις φωτογραφίες μου δε θα τις ανέβαζα ή δε θα σε έκανα add! Και σταματήστε επιτέλους να ανεβάζετε βίντεο του μαλάκα του ράπερ του Sanjuro! Και όποιο 12χρονο ξαναδώ να ρωτάει σε ιντερνετικό φόρουμ πόσα εκατοστά χρειάζονται για να ικανοποιήσεις μια γυναίκα θα έρθω από το σπίτι του να του κόψω και τα λίγα που είχε! Άσταδιαλα όλοι σας καμμένοι βλάκες περιπλανώμενοι του διαδικτύου που κάνετε copy paste με το δεξί κλικ και αφήνετε το MSN όλη μέρα στο busy και άμα σας ρωτήσουν τι κάνετε θα πείτε: "Τίποτα...βαρεμάρα."! Αει παένετε απο 'δω! A! Ξέχασα να πω ότι οι φωτογραφίες με ναργιλέδες και καπνούς είναι τουλάχιστον Ε-ΜΕ-ΤΙ-ΚΕΣ.
Μ: Συμφωνώ (και μάλιστα απολύτως) μαζί σου αλλά για να μην γινόμαστε υπερβολικά υποκειμενικοί και φυσικά για να διατηρούμε το επίπεδο, ας αφήσουμε εκτός τις μουσικές προτιμήσεις του καθενός καθώς και τους υβριστικούς χαρακτηρισμούς, φίλτατε. Άλλωστε η κονιορτοποίηση αποτελεί πρότυπο συζήτησης, με ψυχραιμία και ουσία. Και για να κλείσουμε το όλο θέμα, για να μην επεκταθούμε άσκοπα περαιτέρω, υπάρχει κάποιο άλλο στοιχείο, εκτός facebook, το οποίο ίσως παραλείψαμε?
Α: Έχεις δίκιο ανερχόμενε... Νομίζω τα καλύψαμε όλα για σήμερα δεδομένου οτι το κλασσικό άτομο αυτά κάνει. MSN, facebook, youporn, κακά και νάνι. Να δώσω το σύνθημα της ημέρας?
Μ: Και σε περίπτωση που δεν έχουμε καλύψει, θα μας έρθει η φλασιά και ίσως το καλύψουμε σε ένα Part 2 του παρόντος κειμένου. Ριχ' το, γιατί σε βλέπω, έχεις έμπνευση σήμερα.
Α: "Μισώ τους Ατρόμητους". Τάδε έφη Αλφόνσο!
Μ: Παλιές καλές εποχές. Ζήτω ο Ταρούσα. Και καλό Σαββατοκύριακο στους αγαπητούς αναγνώστες.

Βλέπε και: Σ.Ι.Α.Σ.Α. 2

Ζήτω το έθνος...

Σκέψεις της ημέρας...

- 28η Οκτωβρίου...
- Χρόνια πολλά στο ένδοξο έθνος... Χρόνια πολλά στην κατάντια...
- Το μήνυμα της ημέρας: "Ο νόμος είναι σαν τον ιστό της αράχνης. Οι μικρές μύγες πιάνονται, ενώ οι μεγάλες σχίζουν το δίχτυ και φεύγουν."
- Διαβάστε εκεί και για το περιστατικό στο Α.Τ. της Αγίας Παρασκευής.
- Εγώ δεν έχω πάντως την διάθεση να γιορτάζω για το έθνος μου όταν είναι σε τέτοια κατάσταση.
- Ίσως μόνο να γιορτάζω για το τότε. Για τις στιγμές που ήταν πράγματι ένδοξο το έθνος.
- Τότε που ήμαστε τίμιοι πρωταγωνιστές.
- Όχι τώρα, που είμαστε άδοξοι μπάσταρδοι.
- Έλληνες.
- Ασχοληθείτε με το ποδόσφαιρο, το τι έκανε ο κάθε "σταρ" την περασμένη εβδομάδα και τι θα φορέσει η Πετρούλα στο επόμενο δελτίο καιρού.
- Now listening to: "Fiona Culley - Something To Die For"
- O Γιούρι Γκέλερ και οι υπόλοιποι (υποψήφιοι διάδοχοι) απατεώνες και καραγκιόζηδες, για άλλη μια φορά απέδειξαν την ανύπαρκτη νοημοσύνη των Ελλήνων που παρακολουθούν τηλεόραση. Πάνω από 40% των τηλεθεατών παρακολούθησαν την πρώτη εκπομπή "για τον διάδοχό του".
- Έχουμε καταντήσει να δεχόμαστε να μας σερβίρουν απατεωνιά και ψέμα για θέαμα.
- Αλλά...
- Δώσε θέαμα στο λαό και παρ' του την ψυχή...
- Πρόβατα.
- Είναι αρκετά εκνευριστικό να σε ρωτάνε αν είσαι οικολόγος. Δηλαδή αν ανακυκλώνεις, αν εξοικονομείς και τα λοιπά.
- Ρωτάμε για τα αυτονόητα πλέον?
- Είναι επιλογή του καθενός αν θα νοιαστεί για τον πλανήτη ή όχι?
- Είναι προσωπική επιλογή ποιο θα είναι το μέλλον της ανθρωπότητας?
- Και κάτι τελευταίο.
- Σκεφτείτε λίγο, γιατί ζητάνε οικονομική υποστήριξη από τον απλό πολίτη οι (δήθεν) φιλανθρωπικές οργανώσεις?
- Εμάς δεν μας περισσεύουν λεφτά. Σε άλλους περισσεύουν.
- Εγώ θα ντρεπόμουν να πληρώσω 20 εκατομμύρια για να πάρω έναν άνθρωπο που κλωτσάει σωστά την μπάλα. Όταν πεινάνε αλλού και όταν το κράτος όπου ζω είναι υπό διάλυση.
- Εγώ θα ντρεπόμουν να ρίχνω την ευθύνη στον απλό κόσμο, που κοιτάει πώς να τα βγάλει πέρα με την κρίση.
- Δεν ευθύνομαι εγώ που το παιδάκι στον τρίτο κόσμο πεινάει. Που το παιδάκι στη γάζα επίσης πεινάει. Που και τα δύο παιδάκια κινδυνεύουν.
- Η ευθύνη η δική μου έρχεται τελευταία. Είμαι ο τελευταίος που μπορώ να βοηθήσω. Οικονομικά, λέμε τώρα.
- Ντροπή σας.


Η νέα υπερπαραγωγή του ΣΚΑΪ λέγεται "Ασυνήθιστα ζώα, ακραίες συμπεριφορές.". Την πρώτη φορά που το είδα, το μυαλό μου πήγε πρώτα στους Έλληνες και μετά στο ζωικό βασίλειο...

Το Ελληνικό "Ποδότσιρκο"

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Μ: Ήρθε η ώρα για μια κονιορτοποίηση... αθλητική και άκρως εκπαιδευτική. Η κονιορτοποίηση του αθλήματος με τίτλο "ελληνικό ποδόσφαιρο". Τι θα μάθουμε σήμερα φίλτατε Αντώνη?
Α: Θα μάθουμε για τη συμπεριφορά του Έλληνα οπαδού καθώς και τη νοοτροπία που επικρατεί στα γήπεδα του Ελλαδιστάν.
Μ: Το "Έλληνας οπαδός" σε εισαγωγικά παρακαλώ γιατί έχουμε λίγους από αυτούς. Οι υπόλοιποι λέγονται φανατισμένοι παρατηρητές παράστασης υποκατάστατου αθλήματος με ειδικότητα στο μπινελίκι και πίστη στο σήμα της ομάδας ποδοτσίρκου που υποστηρίζουν.
Α: Ακριβώς, το γήπεδο έχει γίνει ένας χώρος εκτόνωσης και εκ-κάβλωσης του μέσου (βλάκα) Έλληνα. Με τη σειρά του αυτό δείχνει και άλλα προβλήματα σε όλο το εκπαιδευτικό και κοινωνικό σύστημα της Ελλάδας που θα τα πούμε σε κάποια άλλη κονιορτοποίηση.
Ας αρχίσουμε συγκρίνοντας τα γήπεδα μας με αυτά του εξωτερικού, και δε μιλώ για τα γήπεδα ως κτήρια αλλά σαν έναν μικρόκοσμο αφού βρίσκεις κάθε καρυδιάς καρύδι μέσα. Θα πάρουμε για παράδειγμα την Αγγλία. Έχεις δει Αγγλικό γήπεδο-ποδόσφαιρο Μπόμπ?
Μ: Περιμένοντας καθηλωμένος σε ένα δελτίο ειδήσεων, σε ένα κανάλι για να δει η μήτηρ μου δελτίο καιρού έχω παρακολουθήσει απλά highlights και γκολ από Αγγλικό, Ισπανικό, Γαλλικό (και άλλων χωρών) ποδόσφαιρο. Σχετικά με αυτό, να πω μόνο ότι εκεί το ποδόσφαιρο είναι κάτι παραπάνω από εκλεπτυσμένη τέχνη-άθλημα και ψυχαγωγεί τους πάντες, μικρούς και μεγάλους, γυναίκες και άντρες. Όσο για τις υποδομές τους, το μόνο που έχω να πω είναι ότι δεν χρειάζονται κιγκλιδώματα να χωρίζουν τους οπαδούς από τους παίκτες...
Α: Ακριβώς. Οι οπαδοί εκεί δεν είναι κάφροι με δολοφονικά ένστικτα όπως εδώ... Δε τους παίρνει άλλωστε. Αν σε τσακώσει μπάτσος να κάνεις μαλακίες εκεί, ο νόμος λέει ότι όλα τα παιχνίδια της ομάδας σου θα τα βλέπεις στο πλησιέστερο Α.Τ. της περιοχής σου. Δε νομίζω ότι κάποιος που αγαπά την ομάδα του να θέλει κάτι τέτοιο. Φαντάσου ένα παρόμοιο μέτρο στην Ελλάδα! Δε θα έφτανε ο χώρος μέσα στα τμήματα!
Μ: Όπως λέει και η ανάλογη διαφήμιση "το μόνο θύμα της βίας στα γήπεδα είναι το ποδόσφαιρο". Το οποίο μετατρέπεται σε ποδότσιρκο και όχι μόνο λόγω οπαδών. Είναι το πιο "άρρωστο" άθλημα στην Ελλάδα πλέον. Και μην ξεχνάμε πως η βία και ο εκφοβισμός μεταφέρονται και εκτός γηπέδου. "Μπόχουμ δέρνουμε?"... (http://www.youtube.com/watch?v=VLEp8MAbA7g)
Α: "Όοοχι βέβαια". Όντως το ποδόσφαιρο είναι πιο επηρεασμένο από άλλα αθλήματα, ίσως επειδή είναι πιο δημοφιλές. Τώρα, θα ήθελα να θίξω την σχέση οπαδού-ομάδας στην Ελλάδα. Ο καθηγητής των μαθηματικών μου, ο οποίος είναι το πιο "εντάξει" άτομο που έχω γνωρίσει by the way, λέει: "Μάγκες, όπως και να το κάνουμε. Γυναίκα? Αλλάζεις. Κόμμα? Και αυτό το Αλλάζεις. Αμάξι? Αλλάζεις. Ομάδα όμως δεν αλλάζεις ποτέ σου!". Τα λεγόμενα αυτά με έκαναν να σκεφτώ για το γιατί να είμαστε ομάδα "Α" και όχι "Β"? Παλαιότερα, το τι ομάδα ήταν κάποιος επηρεαζόταν άμεσα από το που ζούσε και και σε ποια κοινωνική τάξη ανήκε. Δηλαδή:
Είσαι κάτοικος Πειραιά και ανήκεις στην εργατική τάξη? Ολυμπιακός Πειραιώς τότε.
Είσαι κάτοικος Πειραιά και ανήκεις στην αστική τάξη? Εθνικός Πειραιώς τότε.
Μένεις γύρω από το Κολωνάκι, Γκύζη και ανήκεις στην αστική τάξη? Παναθηναϊκός το δίχως άλλο. Έχεις κάποιο σχόλιο Μ?
Μ: Είναι άλλη μια απόδειξη ότι ο Έλληνας έχει μάθει να ακούει και να ακολουθεί χωρίς να σκέφτεται. Εκτός αν τον ενοχλήσουν. Το οποίο σπάνια συμβαίνει. Και εκτός αυτών που είπες περί επιλογής ομάδας, τα οποία ισχύουν και πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν, ισχύει το ίδιο ακόμα και σε πολιτικό επίπεδο. Και να γινόταν όλο αυτό χωρίς ξύλο, βρισίδι, χρήμα να ρέει και στημένο ποδόσφαιρο, καλά θα ήταν. Εδώ όμως υποχρεώνεσαι αν θες να υποστηρίξεις την ομάδα σου (δημοσίως), να φας ή να ρίξεις ξύλο, να μην μπορείς να συζητάς και απλά να φωνάζεις ότι "ΗΤΑΝ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΣ/ΑΣΧΕΤΟΣ Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ", "είναι στημένο το πρωτάθλημα", "είστε άσχετοι, μην μιλάτε", "γαμώ την ομάδα σου όλη", "θα σε "γραμμίσω" αν ξαναπιάσεις στο στόμα σου την ομάδα μου", κτλ.. Είναι τσίρκο, καλά στημένο και διατηρείται. Και φυσικά αυτό οφείλεται και στο ότι παίζονται και συμφέροντα "πίσω από τις κουρτίνες" και όχι μόνο στη νοοτροπία των οπαδών...
Α: Και μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν τρελά συμφέροντα γύρω από όλο το γηπεδικό θέμα, μου είναι αδύνατον να σκεφτώ ότι δεν υπάρχει κάποιος από πίσω και τρίβει τα χέρια του βλέποντας νέα άτομα να σκοτώνονται κυριολεκτικά(!) για μια ομάδα. Και σκοτώνονται τζάμπα αφού όπως προείπα η ομάδα δεν πρεσβεύει κάτι στις μέρες μας. Όσο για τη συμπεριφορά των "οπαδών" που ανέφερες, είναι αυτό που λέμε ψυχολογία της καφετέριας...
Μ: Κάτι για το οποίο θα κάνουμε λόγο σε άλλη κονιορτοποίηση. Και το πιο γελοίο στην όλη ιστορία είναι ότι οι χούλιγκανς και οι λοιποί φανατισμένοι δεν κερδίζουν απολύτως τίποτα από την όλη ιστορία. Και όχι μόνο οι φανατισμένοι αλλά και όσοι ασχολούνται πολύ και παίρνουν στα σοβαρά τις εξελίξεις στη βιομηχανία αυτή (γιατί και περί βιομηχανίας πρόκειται το ποδόσφαιρο) δεν κερδίζουν τίποτα. Οι παίκτες θα πληρωθούν, οι ιδιοκτήτες και άλλοι οικονομικοί παράγοντες θα πληρωθούν αλλά το κέρδος του φανατισμένου ποιο είναι? Πλην της ζωώδους εκτόνωσης μέσω της βίας, δηλαδή...
Α: Ο φανατίλας το μόνο που θα κερδίσει είναι μια μικρής διάρκειας δόση υπερηφάνειας, και έτσι θα μπορεί να "την πει" στον φίλο του-υποστηρικτή αντίπαλης ομάδας. Κάτι άλλο σχετικό με το ποδότσιρκο στην Ελλάδα είναι και το στοίχημα. Πόσους κατεστραμμένους έχεις δει από τούτο? Η όλη πλάκα είναι ότι κάποιοι παίζουν χωρίς λόγο, ας το πούμε έτσι, παραδείγματος "μοσ-χάριν" είναι μια κοπέλα στο σχολείο που παίζει στοίχημα μόνο και μόνο επειδή παίζει ο αδερφός της... Ενδεχομένως και επειδή θέλει να ρίξει έναν φίλο μου που ασχολείται ημι-επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο... Τέλος πάντων, το θέμα και το ζουμί είναι ότι άλλοι κερδίζουν με όλα αυτά. Οι mensieur Κόκκαλης, Βαρδινογιάννης, κλπ κλπ... Μήπως λοιπόν όλοι αυτοί που έχουν συμφέροντα μας ρίχνουν "φόλες φανατισμού" που όσο τις τρως τόσο φανατίζεσαι και τους κάνεις πιο πλούσιους παράλληλα? Λέω εγώ τώρα...
Μ: Μια χαρά τα λες... Είναι άλλο ένα είδος χειραγώγησης στο οποίο υποβάλλεται ο Έλληνας και δεν παίρνει χαμπάρι. Και είναι και άλλη μια απόδειξη ότι ο μοντέρνος Έλληνας αρνείται να κρίνει, αρνείται να σκεφτεί. Όσο για το ποδότσιρκο, σου λένε "παρακολούθησε, μάθε τα όλα απέξω, ασχολήσου μέχρι αηδίας, παίξε στοίχημα, έλα να ρίξεις ξύλο στους αγώνες, αγόρασε αμέτρητα είδη ρουχισμού με το σήμα της ομάδας σου, βάψε τα πάντα στο χρώμα της ομάδας σου, σκέψου και φώναξε υβριστικά λογοπαίγνια και συνθήματα για να κράξεις τις αντίπαλες ομάδες ή όποια πρόσωπα σου πουν πως πρέπει να κράξεις, και έτσι θα μας υποστηρίξεις!". Θα έχουν θέμα οι ειδήσεις, θα έχει κάποιους για να πλακώνει η αστυνομία, θα βγάλουν και άλλα λεφτά οι οικονομικοί παράγοντες. Και μέσα από το χάος αναβλύζουν καινούρια είδη κοινωνικών διακρίσεων, απίστευτη βία, τρόμος και ακόμα και θάνατοι... Και ούτε ίχνος αξιοπρέπειας και σεβασμού.
Α: Πολύ σωστά... Υπάρχει όμως κάποιος τρόπος για να τα μειώσουμε έστω όλα αυτά..?
Μ: Ρωτάς με ποιον τρόπο θα μάθουμε στον Έλληνα να σκέφτεται. Ξέρουμε πολύ καλά ότι όλα ξεκινάνε από την παιδεία... Άρα ας μην επαναλαμβανόμαστε. Πάλι στο εκπαιδευτικό σύστημα γυρνάμε. Το οποίο αφού δεν είναι υγιές δεν καταφέρνει, όχι μόνο να περάσει γνώσεις στους νέους, αλλά και να τους μάθει να σκέφτονται. Να τους μεταδώσει την σωστή νοοτροπία για να πάει επιτέλους (!) αυτή η χώρα προς το καλύτερο. Έχεις κάτι να προσθέσεις/σχολιάσεις επί αυτού?
Α: Απολύτως τίποτα φίλτατε. Για άλλη μια φορά καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως πρέπει να αναδιοργανωθεί το εκπαιδευτικό σύστημα και ενδεχομένως το κοινωνικό. Πιστεύω πως αποδείξαμε και σήμερα έμπρακτα πως "Δυο μυαλά είναι καλύτερα από ένα"!
Μ: Μα φυσικά... Ήταν τιμή μου που ρίξαμε άλλο ένα χτύπημα στο κατεστημένο μέσω της σημερινής εποικοδομητικής μας κονιορτοποίησης. Ποιο είναι το μήνυμα της ημέρας αυτήν την φορά φίλτατε?
Α: Χμμμ... Όπως στρώνεις, έτσι κοιμάσαι.
Μ: Ευχαριστούμε τον αγαπητό Αντώνη για την ευγενική προσφορά του ρητού της ημέρας και της προσεχούς εβδομάδας. Να σας ενημερώσω αγαπητοί και αγαπητές αναγνώστες ότι είχαμε ανανέωση του τίτλου του blog και των λέξεων του μεγάλου μικρού λεξικού, σήμερα. Καλησπέρααα!