Εγώ σε σκέφτομαι

Αρχίζει ένα όνειρο

ξυπνάνε αναμνήσεις

και με κρατάνε όμηρο

να έχω παραισθήσεις.

Νιώθω πως είναι αληθινή

κι όχι εικονική ευτυχία,

τα συναισθήματα ειλικρινή

κι αποστροφή ουδεμία.

Εικόνες φτιάχνω τρυφερές

που θέλω ν' αντικρίσω

σβήνουν εκεί οι συμφορές

τα μάτια όταν κλείσω.

Βλέπω πως είμαστε μαζί

και οι ψυχές μας πλάι

πάνω σε αγάπη που αιώνια ζει

και γλυκά χαμογελάει.

Οι σκέψεις τώρα με ξυπνούν,

ξανά πραγματικότητα.

Κι εκεί πάντα κυριαρχούν

φόβος κι αβεβαιότητα.

Αν δεν ανταποκρίνεσαι

τη λύπη θα τη γεύομαι

και αν αλλού απευθύνεσαι

κρυφά θ' απογοητεύομαι.

Αν ήταν τόσο εύκολο

να στο ξεκαθαρίσω

θα 'ταν και τόσο δύσκολο

απλά να σ' αγαπήσω.

Ναι, εγώ θα σε σκέφτομαι

μέχρι τα αισθήματά μου ν' ατροφήσουν.

Ναι, εγώ θα σε σκέφτομαι

μέχρι οι ελπίδες μου να ξεψυχήσουν...

Αφιερωμένο σε ερωτευμένους, ερωτευμένες, απογοητευμένους, απογοητευμένες...

Σ.Ι.Α.Σ.Α. 2 - Οι Λοιποί Λιωμένοι (Λ.Λ.)

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Μ: Τελικά θεωρήσαμε απαραίτητο να συνεχίσουμε την κονιορτοποίηση του Συνδρόμου Ιντερνετικής Ανωμαλίας Συμπεριφοράς του Ατόμου, για να αναφερθούμε σε κάποιες περιπτώσεις που δεν "χώρεσαν" στο πρώτο μέρος.
Α: Ναι οι άτιμοι...δε χωράνε πουθενά. Ούτε στο μυαλό μας καλά καλά... Είναι περίεργα άτομα αυτά που θα περιγράψουμε. Γιατί αυτοί είναι πραγματικά ικανοί να κλείσουν 24ωρα για πλάκα μπροστά από ένα PC!
Μ: Εμείς πάντως θα πούμε πώς αυτό αλλάζει την συμπεριφορά τους ή πώς αλλάζει η συμπεριφορά τους για να κλείνουν τα 24ωρα. Δηλαδή, πώς η συμπεριφορά τους αλλάζει από τη μία ως συνέπεια και από την άλλη ως αίτιο του "λιωσίματος". Θα αναφερθούμε και σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις αυτή τη φορά. Περιπτώσεις που σοκάρουν την υφήλιο... Αρχίζουμε, φίλτατε Αντώνη?
 Α: Ναι, μισό να φορέσω τη ζώνη μου... *ΚΛΑΚ*... Έτοιμος.
Μ: Εντάξει, βάζω πρώτη και φύγαμε. Αρχικά να μιλήσουμε για τα online video games γενικώς, και κυρίως για τα γνωστά MMORPG (Massively Masturbatory Online "Rompa" Player Games). Τα παιχνίδια του τύπου Lineage II, Guild Wars και άλλων με λιγότερο χειρότερο το World of Warcraft (WoW). Απαιτούν όλα ελάχιστο χρόνο ενασχόλησης 4-5 ώρες τη μέρα και όλα προκαλούν ανωμαλίες στην συμπεριφορά του ατόμου, τόσο κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όσο και όταν κανείς κλείνει το παιχνίδι και φεύγει από τον Η/Υ.
Α: Ναι, τα ΜΜORPG έχουν γίνει σωστή επιδημία! Όλοι μας ξέρουμε αρκετά άτομα που "λιώνουν" καθημερινά σπίτι τους ή σε Internet cafe. Για να καταλάβει κανείς πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα με αυτά τα παιδιά αρκεί να τα κοιτάξει. Κύκλοι κάτω από τα μάτια που είναι μεγαλύτεροι από την περιφέρεια της Γης, λεξιλόγιο που ως επί το πλείστον απαρτίζεται από τις λέξεις "PvP", "x Level", "priest", "lol"... Σ' αυτό το σημείο θα 'θελα να αναφέρω, για να καταλάβουμε σε τι επίπεδο καψίματος μπορεί να φτάσει κάποιος, το συμβάν στην Νότια Κορέα όπου ένας έφηβος έπαιζε μια 'βδομάδα συνεχόμενα WoW  μέχρι που πέθανε(!), από ασητεία πιστεύω... Και η ιστορία δυστυχώς είναι αληθινή, και υπάρχουν και άλλες παρόμοιες...
Μ: Είναι κωμικοτραγική η κατάσταση. Να σε σκοτώνει ένα παιχνίδι (!). Πώς επηρεάζεται λοιπόν το άτομο? Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, ο παίκτης "απορροφάται" από την οθόνη, και μειώνεται η αντίληψη της πραγματικότητας που έχει καθώς το μυαλό του επικεντρώνεται στο τι συμβαίνει στον φανταστικό κόσμο και όχι στο τι συμβαίνει γύρω του. Τα ξεχνάει όλα, και ο χαρακτήρας του σαν άτομο αλλάζει ανάλογα με τον χαρακτήρα που χειρίζεται στο παιχνίδι. Ξέρουμε όλοι πόσο εύκολα γίνεται κάποιος πιο σκληρός και πιο "άντρας" μπροστά στην οθόνη του, έχοντας την ασφάλεια της ανωνυμίας. Ο καθένας αυτόματα θεωρεί πως γίνεται πιο μάγκας και πιο έξυπνος από τους άλλους. Και επειδή αυτό υποσυνείδητα "ριζώνει" στον εγκέφαλο του καθενός, θα επηρεαστεί έτσι και η συμπεριφορά που θα έχει όταν φύγει από τον υπολογιστή. Το "LOL" είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας τέτοιας επίδρασης του ίντερνετ πάνω στο άτομο. Και όλα γίνονται χειρότερα όταν κάποιος παίζει χωρίς μέτρο, όπως η περίπτωση που ανέφερες.
Α: Μπορούμε να βάλουμε σε μια σειρά, δηλαδή, τα συμπτώματα της πολύωρης παραμονής στο διαδίκτυο:
-Μειωμένη αντίληψη του τι συμβαίνει γύρω και της ώρας.
-Δραματική αλλαγή της συμπεριφοράς του ατόμου προς πιο άγριο (λόγω ανωνυμίας).
-Γενική πτώση της πνευματική διαύγειας του ατόμου.
Πάντως, τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα αν λάβουμε υπόψιν ότι τα περισσότερα άτομα έχουν συναίσθηση του ότι καταστρέφονται. Όταν το υποκείμενο της μελέτης μας καταλάβει σε τι θέση βρίσκεται, υπάρχουν δύο αντιδράσεις. Η πρώτη είναι η "δε βαριέσαι", δηλαδή το άτομο δε θα σκεφτεί καλά τις μακροχρόνιες συνέπειες και θα κοροϊδεύει τον εαυτό του νομίζοντας ότι όλα είναι καλά. Η δεύτερη είναι όταν το άτομο θα ψάξει τρόπους να ξεκόψει, καθώς από μόνος του είναι πολύ αδύναμος και χρειάζεται τη συνδρομή των άλλων. Αν ο παίκτης αντιδράσει με τον δεύτερο τρόπο τότε αυτό είναι καλό αφού αυτό πάει να πει ότι ακόμα έχει κρίση και αντιλαμβάνεται τον "έξω κόσμο".
Μ: Τα ίδια ισχύουν και για παίκτες των λεγόμενων browser games τα οποία προϋποθέτουν, πολλές φορές, ακόμα περισσότερο χρόνο ενασχόλησης απ' ότι τα MMORPG. Και τώρα που το σκέφτομαι, έχεις δίκιο καθώς τώρα τελευταία έχω αρχίσει και παρατηρώ ότι άτομα που ανήκουν στην κατηγορία των Λ.Λ. έχουν συναίσθηση της κατάστασης και λένε "ΟΚ, πρέπει να το σταματήσω".  Ωστόσο, δεν πρέπει να γενικεύουμε καθώς υπάρχουν και περιπτώσεις που ίσως δε λαμβάνουμε υπόψιν επειδή δεν αποτελούν άτομα του κοντινότερου περιβάλλοντός μας. Οι "άνιωθοι" λιωμένοι δεν παύουν να υπάρχουν και να ζουν στον κόσμο τους. Εξάλλου αυτοί είναι που συμβάλλουν στην διατήρηση των MMORPG και των browser games, αν το σκεφτείς... Οι επίσημοι servers χρειάζονται συνδρομητές για να συνεχίσουν να λειτουργούν, και οι παράνομοι servers δεν έχει παρατηρηθεί να μειώνονται...
Α: Δηλαδή έχουμε να κάνουμε με ένα κοινωνικό φαινόμενο?
Πάντως η αντίδραση "ΟΚ, πρέπει να το σταματήσω" μου θυμίζει το "ΟΚ. Από του χρόνου θα στρωθώ στο διάβασμα" που λίγο-πολύ όλοι μας το έχουμε πει.
Φίλτατε συναγωνιστή και συν-κονιορτοποιητή Μιχαήλ, ας υποθέσουμε ότι έχουμε κάποιον πολύ κοντινό μας που είναι η επιτομή του "λιωμένου". Μπορούμε να κάνουμε κάτι για να τον βάλουμε στον ίσο δρόμο του Θεού, εκτός από το να του σπάσουμε τα μούτρα πάνω στην οθόνη?
Μ: Αν θέλουμε το καλό του, λοιπόν, πρέπει να του τονίζουμε διαρκώς τι του προκαλεί αυτό που κάνει και να του αποδεικνύουμε μέσω πράξεών του πως η συμπεριφορά και οι συνήθειές του επηρεάζονται, επίσης. Όλα αυτά με φιλικό και ήρεμο τρόπο και όχι με τον τρόπο "Σταμάτα το ρε μαλάκα σε έχει φάει, ηλίθιε, δεν νιώθεις". Μπορούμε να του προτείνουμε κάποιο καλό χόμπι, και να συμμετάσχουμε και εμείς σε αυτό μαζί του. Η απεξάρτηση άλλες φορές πρέπει να γίνεται σταδιακά και άλλες φορές άμεσα, ανάλογα με το άτομο και τον βαθμό εξάρτησης. Γιατί αν κάποιος είναι υπερβολικά εξαρτημένος και του το κόψεις "μαχαίρι", ειδικά χωρίς την δική του συγκατάθεση, το έχασες το παιχνίδι. Για να ακολουθήσεις την παραπάνω μέθοδο, όμως, πρέπει ο φίλος σου να ανήκει στην κατηγορία όσων έχουν έστω επίγνωση της κατάστασης αν όχι προθυμία να σταματήσουν. Αλλιώς γίνεται πιο δύσκολο το πράγμα....
Α: Τηλεφωνάκι στο Δρομοκαΐτειο αν δε είναι πρόθυμος να του φορέσουν το άσπρο πουκάμισο που κουμπώνει από πίσω και να τον βάλουν στο δωμάτιο χωρίς πόμολο. Προσωπικά έχω σταμπάρει άτομα που πρέπει να τους μιλήσω με τον τρόπο που περιέγραψες... Νομίζω πως δεν υπάρχει κάτι άλλο να αναλύσουμε ή κάτι μου διαφεύγει... Τι λες?
Μ: Τίποτα εκτός από τις ειδικές περιπτώσεις. Μία είναι αυτών που χρησιμοποιούν το ίντερνετ αποκλειστικά για να μπουν σε κάποιο chat και να την πέσουν σε όποιον αναπνέει και γράφει. Σημεία και τέρατα μπορεί να δει κανείς εκεί. Έχεις κάποια άλλη συγκεκριμένη περίπτωση να αναφέρεις?
Α: Υπάρχουν και αυτοί (συνήθως ηλικίας 30 βάλε) που παίζουν οnline στοιχήματα! Λες και δε τους έφτανε που ήταν losers στην πραγματική ζωή, θέλουν να χάνουν και μέσω διαδικτύου... Τι βίτσια και αυτά.
Μ: Μία τελευταία ειδική περίπτωση είναι αυτή του "leecher". Είναι τα άτομα που χρησιμοποιούν το ίντερνετ μόνο για να κατεβάζουν. Μιλάμε για "download να 'ναι, κι ό,τι να 'ναι" φάσεις. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Τίποτα άλλο, φίλτατε?
Α: Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω. Το μήνυμα της ημέρας: "Αφήστε τα keyboards και πιάστε τα κορίτσια".
Μ: Σωστός. Εις το επανακονιορτοποιήσειν, λοιπόν, και καλό μήνα σε όλους!

Βλέπε και: Σ.Ι.Α.Σ.Α. 1

Το Σύνδρομο Ιντερνετικής Ανωμαλίας Συμπεριφοράς Ατόμου (Σ.Ι.Α.Σ.Α.)

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Μ: Καλησπέρα κυρίες και κύριοι. Και πάλι κοντά σας μετά το διαφημιστικό διάλειμμα, με ένα καυτό θέμα προς συζήτηση.
Α: ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ, καλησπέρα και από 'μένα που εκπέμπω από τη σπηλιά μου.
Μ: Από τη σπηλιά του ο Αντώνης και από τα κρυφά υπόγεια όπου βρίσκομαι εγώ, θα κάνουμε λόγο σήμερα για το πώς αλλάζει η συμπεριφορά του ατόμου όταν βρίσκεται μπροστά σε μία οθόνη. Και φυσικά, σε σχέση με το τι κάνει σε αυτή την οθόνη (για όσους δεν έχουν τυχόν καταλάβει, είναι η οθόνη του Η/Υ).
 Α: Μάλιστα. Θα αναλύσουμε τον εγκέφαλο του υποκειμένου τη στιγμή που τα μάτια του βομβαρδίζονται από εκατομμύρια χιλιάδες χρωματιστά πίξελ το δευτερόλεπτο τη στιγμή που παίζει counter strike, κατεβάζει παράνομα αρχεία ή βλέπει ταινίες "εκπαιδευτικού περιεχομένου". Πώς αντιδράει? Τι αποθηκεύεται στο υποσυνείδητο του? Τι (και αν) σκέφτεται?
Μ: Ας ξεκινήσουμε λοιπόν αναφέροντας τις συνηθισμένες δραστηριότητες ενός εφήβου/ μιας έφηβης κατά τη διάρκεια παραμονής σε αυτή την κατάσταση ηλεκτρονικού βομβαρδισμού. Πρώτο και καλύτερο, το WLM (Windows Live Messenger) αλλιώς γνωστό ως MSΝ. Οι νεαροί και οι νεαρές επιδίδονται στην συζήτηση και σε κλήσεις βίντεο και ήχου επί πολλές ώρες με μεγάλο ζήλο τροποποιώντας με το παραμικρό το όνομα και το προσωπικό τους μήνυμα, έτσι για να περνάει η ώρα βρε αδερφέ. Έτσι για να τα σπάμε.
Α: Θα αναφερθώ στα προσωπικά μηνύματα γνωστά και ως "πιμί" ή "η μαλακία εκεί πάνω". Καταρχάς είναι σατανικό για το λόγο ότι εκβιάζει τους άλλους στο να μάθουν τι μουσική σου αρέσει να ακούς. Ποιος σου είπε εσένα μαντάμ ότι θέλω να βλέπω για π.μ. το "Oso 8a Pairnw tis Strofes_track1_downloaded _from_stompoutsomou.com"??? Ύστερα το π.μ. μπορεί να λειτουργήσει σαν δόλωμα για ομιλία, με κλασσικά παραδείγματα τα "ΜΗ ΜΟΥ ΜΙΛΑΤΕ", "βαριέμαι βρε παιδιά, πείτε τπτ lolz" και άλλα τέτοια γραφικά. Επίσης από ένα π.μ. μπορούμε να καταλάβουμε αν και με ποιόν τα έχει το υποκείμενο μας, αν έχουν κάνει σεξ και γενικά την ερωτική του ζωή. Όπως είπες το π.μ αλλάζει με το παραμικρό π.χ. "Παιδιά, πάω να χέσω τώρα, επιστρέφω σε 5", βέβαια υπάρχουν και τύποι που αλλάζουν το π.μ τους κάθε δίσεκτο έτος αλλά αυτοί είναι άλλη φάρα!
Μ: Είναι διάφορες οι φάρες αλλά δεν θα επεκταθούμε σε αυτό τώρα. Πρέπει να τονίσουμε πως όταν τα εν λόγω άτομα βρίσκονται εντός σύνδεσης και επί του πληκτρολογίου τους, αλλάζουν τη συμπεριφορά τους, γυρνώντας την σε ένα "Χαζοχαρούμενο Mode". Άλλα άτομα έχουν πολύ έντονο χαζοχαρούμενο mode και άλλα λιγότερο έντονο έως και καθόλου. Υπάρχουν και άτομα που τις περισσότερες φορές διατηρούν τον χαρακτήρα τους και μπροστά στην οθόνη. Παρολ' αυτά πιστεύω πως όλων μας η συμπεριφορά αλλάζει από λίγο έως πολύ όταν καθόμαστε μπροστά στην φωτεινή οθόνη. Από εκεί και πέρα διαφέρει το πώς και το πόσο επηρεαζόμαστε και αλλάζουμε.
Α: Σίγουρα. Κάποια άτομα αλλάζουν τόσο πολύ που δε συνεννοείσαι μαζί τους καθώς απαντάνε ακαταλαβίστικα... Πάντως ένα φαινόμενο που έχω παρατηρήσει τον τελευταίο μισό χρόνο είναι ότι όλοι ανακαλύψανε ξαφνικά το "Busy" και το χρησιμοποιούν χωρίς λόγο. Φαντάσου ότι στο Facebook υπάρχει μια βλακεία που ρωτάει "Ποιο mode στο msn σ' αρέσει περισσότερο?"... Ε, η πλειοψηφία επέλεξε το "busy". Από την άλλη, το MSN και γενικά το διαδίκτυο σε προδιαθέτει για να κάνεις "βλακιούλες" αφού δεν υπάρχει οπτική επαφή μεταξύ των χρηστών άρα έχουμε πλήρη ανωνυμία. Το τελευταίο ειδικά κάνει το κάθε 13χρονο παιδί του Conn-X να γράφει ηλίθια ανορθόγραφα σχόλια στο youtube όπως "MpraXami CITY 7 re mounopana!!111!".
Μ: Χαρακτηριστικά, ρώτησα πριν κάποιες μέρες μια επαφή μου στο MSN για ποιο λόγο επιλέγει συνεχώς το status του να δείχνει busy ή away ενώ είναι τις περισσότερες ώρες online. "Γιατί μου αρέσει το status και το χρώμα του εικονιδίου του.". Όσο για τα 9-10-11-12-13-14χρονα του ίντερνετ, αποτελούν μια ολόκληρη κατηγορία χρηστών του ίντερνετ, άκρως επικίνδυνη και πολύπλοκη στη μελέτη της. Ας προχωρήσουμε τώρα στον καθοριστικό ρόλο των emoticons/smilies/φατσούλων και των άλλων συντομογραφιών τα οποία χρησιμοποιούνται για να συμπυκνώσουν και να εκφράσουν συναισθήματα με το πάτημα δυο κουμπιών. Κάτι που όπως έχουμε πει, χρησιμοποιείται ασκόπως και επανειλημμένως από πολλούς και πολλές "καλωδιωμένους"...
Α: Αλλουνού παπά Ευαγγέλιο και τούτο! Τα emoticons διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες, τα "μαμίσια" που έχει το MSN από μόνο του και τα "aftermarket" που τα προσθέτουμε μόνοι μας συνήθως μέσω επαφών μας που μας τα στέλνουν. Υπάρχουν άτομα τα οποία έχουν ίσα με 2.000.000 emoticon, ένα για κάθε λέξη. Πραγματικά! Αφού όταν σου στέλνουν κάτι δε βλέπεις τίποτα επειδή περιμένεις να εμφανιστεί το δίχως άλλο ηλίθιο emoticon τους! Αίσχος κύριοι! Βέβαια αυτό δε πάει να πει ότι δεν έχουμε και ωραία, τίμια emoticons. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα 3 emoticon που αν τα βάλεις σε σειρά, εμφανίζουν τον Jim Carrey και τη παρέα του να χορεύουν στο ρυθμό του "What is Love" μέσα στο αμάξι τους!...
Μ: Είναι οι λίγες εξαιρέσεις αυτά... Είναι οι κάγκουρες των emoticons αυτοί που ανέφερες και για να μην πολυλογούμε, ας περάσουμε σε άλλον ένα τομέα της μελέτης μας. Το facebook. Εκεί έχουμε στην πλειοψηφία τα τραγικά παραδείγματα "πέφτουλα" και "λιωμένου". Ο πρώτος έφτιαξε το facebook για να δείξει πόσο άντρας είναι, να γράψει ό,τι παπαριά του κατέβει στο άδειο του κεφάλι και να την πέσει σε όσα πιο πολλά θηλυκά μέλη του facebook μπορεί, και αυτό φυσικά με τον πιο ηλίθιο και αισχρό τρόπο. Οι λιωμένοι (και λιωμένες εδώ) έχουν ως βασική απασχόληση την απάντηση σε κάθε είδους και θέματος quiz και την δοκιμή όσο περισσότερων εφαρμογών είναι δυνατόν. Επίσης ανεβάζουν μεγάλο όγκο φωτογραφικού υλικού, έτσι να ξέρουμε όλοι τι κάνουν κάθε μέρα, πώς και γιατί. Τα προσωπικά μηνύματα και τα μηνύματα τοίχου, όπως και στο MSN, δίνουν και παίρνουν, εδώ όμως μπορείς να δεις περισσότερες αμπελοφιλοσοφίες και χαζά λογοπαίγνια καθώς και κάθε είδους (ΜΑ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ) ομάδες και σελίδες θαυμαστών. Οι λιωμένοι να σημειώσω ότι μάλλον φορούν παρωπίδες όταν χρησιμοποιούν το facebook. (Υπάρχουν εκατοντάδες group με το ίδιο ακριβώς θέμα και όνομα, και αυτό ισχύει για διάφορα θέματα και ονόματα). Τέλος, να σημειώσω ότι και οι πέφτουλες και οι λιωμένοι/λιωμένες αποτελούν βασική απόδειξη της αλλαγής συμπεριφοράς στο διαδίκτυο, αφού δείχνουν ξεκάθαρα την ανασφάλεια τους και την αδυναμία τους να κάνουν κάτι καλύτερο εκτός facebook και εκτός σύνδεσης...
Α: Είσαι μέσα στο μυαλό μου! Οι πέφτουλες επίσης αρέσκονται στo να κάνουν "Like" σε κάθε χαζο-τράγουδο, χαζο-στάτους(όχι το παγωτό) και καλά για να δείξουν ότι έχουν τα ίδια γούστα με τη χοντρή γκόμενα των ονείρων τους που αν και μπάζο σίγουρα έχει τόνους φωτογραφικού υλικού όπως ανέφερες. Να σημειώσουμε ότι αυτές οι "φωτό" συνήθως, είναι σκοτεινές ή υπερφωτισμένες ώστε να μη φαίνεται η μάπα της ξεκάθαρα και γράφουν μαλακίες με το ΜS Paint όπως "azapouliniZzzZ 4 eveR" (υπολείμματα emo "εμποχών", δε θα πω άλλα)... Τα γκρουπ από την άλλη, εκτός από το ότι υπάρχουν πολλά ολόιδια, ώρες ώρες γράφουν καααάτι πίπες όπως: "Η αγάπη δεν εκφράζεται με λόγια" "Η σιωπή είναι καμιά φορά εκκωφαντική" και άλλες τέτοιες μαλαπέρδες που τις έχουν δει/ακούσει σε κάποιο τραγούδι των αδερφών "Κατσιμηχέσω". Ένα άλλο θέμα όσο αφορά το facebook είναι αυτοί οι βλάκες που στέλνουν τα ηλίθια σπαμ μηνύματα σε στυλ "αν δεν απαντήσεις θα σβηστεί το facebook σου επειδή και καλά τρως χώρο και γίνεται αργό" ή "κάνε join εδώ για να βλέπεις ποιός μπαίνει στο προφίλ σου και κοιτά τις φωτογραφίες σου. ΣΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ ΡΕ ΦΙΛΕ! Αν δεν ήθελα να δεις τις φωτογραφίες μου δε θα τις ανέβαζα ή δε θα σε έκανα add! Και σταματήστε επιτέλους να ανεβάζετε βίντεο του μαλάκα του ράπερ του Sanjuro! Και όποιο 12χρονο ξαναδώ να ρωτάει σε ιντερνετικό φόρουμ πόσα εκατοστά χρειάζονται για να ικανοποιήσεις μια γυναίκα θα έρθω από το σπίτι του να του κόψω και τα λίγα που είχε! Άσταδιαλα όλοι σας καμμένοι βλάκες περιπλανώμενοι του διαδικτύου που κάνετε copy paste με το δεξί κλικ και αφήνετε το MSN όλη μέρα στο busy και άμα σας ρωτήσουν τι κάνετε θα πείτε: "Τίποτα...βαρεμάρα."! Αει παένετε απο 'δω! A! Ξέχασα να πω ότι οι φωτογραφίες με ναργιλέδες και καπνούς είναι τουλάχιστον Ε-ΜΕ-ΤΙ-ΚΕΣ.
Μ: Συμφωνώ (και μάλιστα απολύτως) μαζί σου αλλά για να μην γινόμαστε υπερβολικά υποκειμενικοί και φυσικά για να διατηρούμε το επίπεδο, ας αφήσουμε εκτός τις μουσικές προτιμήσεις του καθενός καθώς και τους υβριστικούς χαρακτηρισμούς, φίλτατε. Άλλωστε η κονιορτοποίηση αποτελεί πρότυπο συζήτησης, με ψυχραιμία και ουσία. Και για να κλείσουμε το όλο θέμα, για να μην επεκταθούμε άσκοπα περαιτέρω, υπάρχει κάποιο άλλο στοιχείο, εκτός facebook, το οποίο ίσως παραλείψαμε?
Α: Έχεις δίκιο ανερχόμενε... Νομίζω τα καλύψαμε όλα για σήμερα δεδομένου οτι το κλασσικό άτομο αυτά κάνει. MSN, facebook, youporn, κακά και νάνι. Να δώσω το σύνθημα της ημέρας?
Μ: Και σε περίπτωση που δεν έχουμε καλύψει, θα μας έρθει η φλασιά και ίσως το καλύψουμε σε ένα Part 2 του παρόντος κειμένου. Ριχ' το, γιατί σε βλέπω, έχεις έμπνευση σήμερα.
Α: "Μισώ τους Ατρόμητους". Τάδε έφη Αλφόνσο!
Μ: Παλιές καλές εποχές. Ζήτω ο Ταρούσα. Και καλό Σαββατοκύριακο στους αγαπητούς αναγνώστες.

Βλέπε και: Σ.Ι.Α.Σ.Α. 2

Ζήτω το έθνος...

Σκέψεις της ημέρας...

- 28η Οκτωβρίου...
- Χρόνια πολλά στο ένδοξο έθνος... Χρόνια πολλά στην κατάντια...
- Το μήνυμα της ημέρας: "Ο νόμος είναι σαν τον ιστό της αράχνης. Οι μικρές μύγες πιάνονται, ενώ οι μεγάλες σχίζουν το δίχτυ και φεύγουν."
- Διαβάστε εκεί και για το περιστατικό στο Α.Τ. της Αγίας Παρασκευής.
- Εγώ δεν έχω πάντως την διάθεση να γιορτάζω για το έθνος μου όταν είναι σε τέτοια κατάσταση.
- Ίσως μόνο να γιορτάζω για το τότε. Για τις στιγμές που ήταν πράγματι ένδοξο το έθνος.
- Τότε που ήμαστε τίμιοι πρωταγωνιστές.
- Όχι τώρα, που είμαστε άδοξοι μπάσταρδοι.
- Έλληνες.
- Ασχοληθείτε με το ποδόσφαιρο, το τι έκανε ο κάθε "σταρ" την περασμένη εβδομάδα και τι θα φορέσει η Πετρούλα στο επόμενο δελτίο καιρού.
- Now listening to: "Fiona Culley - Something To Die For"
- O Γιούρι Γκέλερ και οι υπόλοιποι (υποψήφιοι διάδοχοι) απατεώνες και καραγκιόζηδες, για άλλη μια φορά απέδειξαν την ανύπαρκτη νοημοσύνη των Ελλήνων που παρακολουθούν τηλεόραση. Πάνω από 40% των τηλεθεατών παρακολούθησαν την πρώτη εκπομπή "για τον διάδοχό του".
- Έχουμε καταντήσει να δεχόμαστε να μας σερβίρουν απατεωνιά και ψέμα για θέαμα.
- Αλλά...
- Δώσε θέαμα στο λαό και παρ' του την ψυχή...
- Πρόβατα.
- Είναι αρκετά εκνευριστικό να σε ρωτάνε αν είσαι οικολόγος. Δηλαδή αν ανακυκλώνεις, αν εξοικονομείς και τα λοιπά.
- Ρωτάμε για τα αυτονόητα πλέον?
- Είναι επιλογή του καθενός αν θα νοιαστεί για τον πλανήτη ή όχι?
- Είναι προσωπική επιλογή ποιο θα είναι το μέλλον της ανθρωπότητας?
- Και κάτι τελευταίο.
- Σκεφτείτε λίγο, γιατί ζητάνε οικονομική υποστήριξη από τον απλό πολίτη οι (δήθεν) φιλανθρωπικές οργανώσεις?
- Εμάς δεν μας περισσεύουν λεφτά. Σε άλλους περισσεύουν.
- Εγώ θα ντρεπόμουν να πληρώσω 20 εκατομμύρια για να πάρω έναν άνθρωπο που κλωτσάει σωστά την μπάλα. Όταν πεινάνε αλλού και όταν το κράτος όπου ζω είναι υπό διάλυση.
- Εγώ θα ντρεπόμουν να ρίχνω την ευθύνη στον απλό κόσμο, που κοιτάει πώς να τα βγάλει πέρα με την κρίση.
- Δεν ευθύνομαι εγώ που το παιδάκι στον τρίτο κόσμο πεινάει. Που το παιδάκι στη γάζα επίσης πεινάει. Που και τα δύο παιδάκια κινδυνεύουν.
- Η ευθύνη η δική μου έρχεται τελευταία. Είμαι ο τελευταίος που μπορώ να βοηθήσω. Οικονομικά, λέμε τώρα.
- Ντροπή σας.


Η νέα υπερπαραγωγή του ΣΚΑΪ λέγεται "Ασυνήθιστα ζώα, ακραίες συμπεριφορές.". Την πρώτη φορά που το είδα, το μυαλό μου πήγε πρώτα στους Έλληνες και μετά στο ζωικό βασίλειο...

Το Ελληνικό "Ποδότσιρκο"

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Μ: Ήρθε η ώρα για μια κονιορτοποίηση... αθλητική και άκρως εκπαιδευτική. Η κονιορτοποίηση του αθλήματος με τίτλο "ελληνικό ποδόσφαιρο". Τι θα μάθουμε σήμερα φίλτατε Αντώνη?
Α: Θα μάθουμε για τη συμπεριφορά του Έλληνα οπαδού καθώς και τη νοοτροπία που επικρατεί στα γήπεδα του Ελλαδιστάν.
Μ: Το "Έλληνας οπαδός" σε εισαγωγικά παρακαλώ γιατί έχουμε λίγους από αυτούς. Οι υπόλοιποι λέγονται φανατισμένοι παρατηρητές παράστασης υποκατάστατου αθλήματος με ειδικότητα στο μπινελίκι και πίστη στο σήμα της ομάδας ποδοτσίρκου που υποστηρίζουν.
Α: Ακριβώς, το γήπεδο έχει γίνει ένας χώρος εκτόνωσης και εκ-κάβλωσης του μέσου (βλάκα) Έλληνα. Με τη σειρά του αυτό δείχνει και άλλα προβλήματα σε όλο το εκπαιδευτικό και κοινωνικό σύστημα της Ελλάδας που θα τα πούμε σε κάποια άλλη κονιορτοποίηση.
Ας αρχίσουμε συγκρίνοντας τα γήπεδα μας με αυτά του εξωτερικού, και δε μιλώ για τα γήπεδα ως κτήρια αλλά σαν έναν μικρόκοσμο αφού βρίσκεις κάθε καρυδιάς καρύδι μέσα. Θα πάρουμε για παράδειγμα την Αγγλία. Έχεις δει Αγγλικό γήπεδο-ποδόσφαιρο Μπόμπ?
Μ: Περιμένοντας καθηλωμένος σε ένα δελτίο ειδήσεων, σε ένα κανάλι για να δει η μήτηρ μου δελτίο καιρού έχω παρακολουθήσει απλά highlights και γκολ από Αγγλικό, Ισπανικό, Γαλλικό (και άλλων χωρών) ποδόσφαιρο. Σχετικά με αυτό, να πω μόνο ότι εκεί το ποδόσφαιρο είναι κάτι παραπάνω από εκλεπτυσμένη τέχνη-άθλημα και ψυχαγωγεί τους πάντες, μικρούς και μεγάλους, γυναίκες και άντρες. Όσο για τις υποδομές τους, το μόνο που έχω να πω είναι ότι δεν χρειάζονται κιγκλιδώματα να χωρίζουν τους οπαδούς από τους παίκτες...
Α: Ακριβώς. Οι οπαδοί εκεί δεν είναι κάφροι με δολοφονικά ένστικτα όπως εδώ... Δε τους παίρνει άλλωστε. Αν σε τσακώσει μπάτσος να κάνεις μαλακίες εκεί, ο νόμος λέει ότι όλα τα παιχνίδια της ομάδας σου θα τα βλέπεις στο πλησιέστερο Α.Τ. της περιοχής σου. Δε νομίζω ότι κάποιος που αγαπά την ομάδα του να θέλει κάτι τέτοιο. Φαντάσου ένα παρόμοιο μέτρο στην Ελλάδα! Δε θα έφτανε ο χώρος μέσα στα τμήματα!
Μ: Όπως λέει και η ανάλογη διαφήμιση "το μόνο θύμα της βίας στα γήπεδα είναι το ποδόσφαιρο". Το οποίο μετατρέπεται σε ποδότσιρκο και όχι μόνο λόγω οπαδών. Είναι το πιο "άρρωστο" άθλημα στην Ελλάδα πλέον. Και μην ξεχνάμε πως η βία και ο εκφοβισμός μεταφέρονται και εκτός γηπέδου. "Μπόχουμ δέρνουμε?"... (http://www.youtube.com/watch?v=VLEp8MAbA7g)
Α: "Όοοχι βέβαια". Όντως το ποδόσφαιρο είναι πιο επηρεασμένο από άλλα αθλήματα, ίσως επειδή είναι πιο δημοφιλές. Τώρα, θα ήθελα να θίξω την σχέση οπαδού-ομάδας στην Ελλάδα. Ο καθηγητής των μαθηματικών μου, ο οποίος είναι το πιο "εντάξει" άτομο που έχω γνωρίσει by the way, λέει: "Μάγκες, όπως και να το κάνουμε. Γυναίκα? Αλλάζεις. Κόμμα? Και αυτό το Αλλάζεις. Αμάξι? Αλλάζεις. Ομάδα όμως δεν αλλάζεις ποτέ σου!". Τα λεγόμενα αυτά με έκαναν να σκεφτώ για το γιατί να είμαστε ομάδα "Α" και όχι "Β"? Παλαιότερα, το τι ομάδα ήταν κάποιος επηρεαζόταν άμεσα από το που ζούσε και και σε ποια κοινωνική τάξη ανήκε. Δηλαδή:
Είσαι κάτοικος Πειραιά και ανήκεις στην εργατική τάξη? Ολυμπιακός Πειραιώς τότε.
Είσαι κάτοικος Πειραιά και ανήκεις στην αστική τάξη? Εθνικός Πειραιώς τότε.
Μένεις γύρω από το Κολωνάκι, Γκύζη και ανήκεις στην αστική τάξη? Παναθηναϊκός το δίχως άλλο. Έχεις κάποιο σχόλιο Μ?
Μ: Είναι άλλη μια απόδειξη ότι ο Έλληνας έχει μάθει να ακούει και να ακολουθεί χωρίς να σκέφτεται. Εκτός αν τον ενοχλήσουν. Το οποίο σπάνια συμβαίνει. Και εκτός αυτών που είπες περί επιλογής ομάδας, τα οποία ισχύουν και πρέπει να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψιν, ισχύει το ίδιο ακόμα και σε πολιτικό επίπεδο. Και να γινόταν όλο αυτό χωρίς ξύλο, βρισίδι, χρήμα να ρέει και στημένο ποδόσφαιρο, καλά θα ήταν. Εδώ όμως υποχρεώνεσαι αν θες να υποστηρίξεις την ομάδα σου (δημοσίως), να φας ή να ρίξεις ξύλο, να μην μπορείς να συζητάς και απλά να φωνάζεις ότι "ΗΤΑΝ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΣ/ΑΣΧΕΤΟΣ Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ", "είναι στημένο το πρωτάθλημα", "είστε άσχετοι, μην μιλάτε", "γαμώ την ομάδα σου όλη", "θα σε "γραμμίσω" αν ξαναπιάσεις στο στόμα σου την ομάδα μου", κτλ.. Είναι τσίρκο, καλά στημένο και διατηρείται. Και φυσικά αυτό οφείλεται και στο ότι παίζονται και συμφέροντα "πίσω από τις κουρτίνες" και όχι μόνο στη νοοτροπία των οπαδών...
Α: Και μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν τρελά συμφέροντα γύρω από όλο το γηπεδικό θέμα, μου είναι αδύνατον να σκεφτώ ότι δεν υπάρχει κάποιος από πίσω και τρίβει τα χέρια του βλέποντας νέα άτομα να σκοτώνονται κυριολεκτικά(!) για μια ομάδα. Και σκοτώνονται τζάμπα αφού όπως προείπα η ομάδα δεν πρεσβεύει κάτι στις μέρες μας. Όσο για τη συμπεριφορά των "οπαδών" που ανέφερες, είναι αυτό που λέμε ψυχολογία της καφετέριας...
Μ: Κάτι για το οποίο θα κάνουμε λόγο σε άλλη κονιορτοποίηση. Και το πιο γελοίο στην όλη ιστορία είναι ότι οι χούλιγκανς και οι λοιποί φανατισμένοι δεν κερδίζουν απολύτως τίποτα από την όλη ιστορία. Και όχι μόνο οι φανατισμένοι αλλά και όσοι ασχολούνται πολύ και παίρνουν στα σοβαρά τις εξελίξεις στη βιομηχανία αυτή (γιατί και περί βιομηχανίας πρόκειται το ποδόσφαιρο) δεν κερδίζουν τίποτα. Οι παίκτες θα πληρωθούν, οι ιδιοκτήτες και άλλοι οικονομικοί παράγοντες θα πληρωθούν αλλά το κέρδος του φανατισμένου ποιο είναι? Πλην της ζωώδους εκτόνωσης μέσω της βίας, δηλαδή...
Α: Ο φανατίλας το μόνο που θα κερδίσει είναι μια μικρής διάρκειας δόση υπερηφάνειας, και έτσι θα μπορεί να "την πει" στον φίλο του-υποστηρικτή αντίπαλης ομάδας. Κάτι άλλο σχετικό με το ποδότσιρκο στην Ελλάδα είναι και το στοίχημα. Πόσους κατεστραμμένους έχεις δει από τούτο? Η όλη πλάκα είναι ότι κάποιοι παίζουν χωρίς λόγο, ας το πούμε έτσι, παραδείγματος "μοσ-χάριν" είναι μια κοπέλα στο σχολείο που παίζει στοίχημα μόνο και μόνο επειδή παίζει ο αδερφός της... Ενδεχομένως και επειδή θέλει να ρίξει έναν φίλο μου που ασχολείται ημι-επαγγελματικά με το ποδόσφαιρο... Τέλος πάντων, το θέμα και το ζουμί είναι ότι άλλοι κερδίζουν με όλα αυτά. Οι mensieur Κόκκαλης, Βαρδινογιάννης, κλπ κλπ... Μήπως λοιπόν όλοι αυτοί που έχουν συμφέροντα μας ρίχνουν "φόλες φανατισμού" που όσο τις τρως τόσο φανατίζεσαι και τους κάνεις πιο πλούσιους παράλληλα? Λέω εγώ τώρα...
Μ: Μια χαρά τα λες... Είναι άλλο ένα είδος χειραγώγησης στο οποίο υποβάλλεται ο Έλληνας και δεν παίρνει χαμπάρι. Και είναι και άλλη μια απόδειξη ότι ο μοντέρνος Έλληνας αρνείται να κρίνει, αρνείται να σκεφτεί. Όσο για το ποδότσιρκο, σου λένε "παρακολούθησε, μάθε τα όλα απέξω, ασχολήσου μέχρι αηδίας, παίξε στοίχημα, έλα να ρίξεις ξύλο στους αγώνες, αγόρασε αμέτρητα είδη ρουχισμού με το σήμα της ομάδας σου, βάψε τα πάντα στο χρώμα της ομάδας σου, σκέψου και φώναξε υβριστικά λογοπαίγνια και συνθήματα για να κράξεις τις αντίπαλες ομάδες ή όποια πρόσωπα σου πουν πως πρέπει να κράξεις, και έτσι θα μας υποστηρίξεις!". Θα έχουν θέμα οι ειδήσεις, θα έχει κάποιους για να πλακώνει η αστυνομία, θα βγάλουν και άλλα λεφτά οι οικονομικοί παράγοντες. Και μέσα από το χάος αναβλύζουν καινούρια είδη κοινωνικών διακρίσεων, απίστευτη βία, τρόμος και ακόμα και θάνατοι... Και ούτε ίχνος αξιοπρέπειας και σεβασμού.
Α: Πολύ σωστά... Υπάρχει όμως κάποιος τρόπος για να τα μειώσουμε έστω όλα αυτά..?
Μ: Ρωτάς με ποιον τρόπο θα μάθουμε στον Έλληνα να σκέφτεται. Ξέρουμε πολύ καλά ότι όλα ξεκινάνε από την παιδεία... Άρα ας μην επαναλαμβανόμαστε. Πάλι στο εκπαιδευτικό σύστημα γυρνάμε. Το οποίο αφού δεν είναι υγιές δεν καταφέρνει, όχι μόνο να περάσει γνώσεις στους νέους, αλλά και να τους μάθει να σκέφτονται. Να τους μεταδώσει την σωστή νοοτροπία για να πάει επιτέλους (!) αυτή η χώρα προς το καλύτερο. Έχεις κάτι να προσθέσεις/σχολιάσεις επί αυτού?
Α: Απολύτως τίποτα φίλτατε. Για άλλη μια φορά καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως πρέπει να αναδιοργανωθεί το εκπαιδευτικό σύστημα και ενδεχομένως το κοινωνικό. Πιστεύω πως αποδείξαμε και σήμερα έμπρακτα πως "Δυο μυαλά είναι καλύτερα από ένα"!
Μ: Μα φυσικά... Ήταν τιμή μου που ρίξαμε άλλο ένα χτύπημα στο κατεστημένο μέσω της σημερινής εποικοδομητικής μας κονιορτοποίησης. Ποιο είναι το μήνυμα της ημέρας αυτήν την φορά φίλτατε?
Α: Χμμμ... Όπως στρώνεις, έτσι κοιμάσαι.
Μ: Ευχαριστούμε τον αγαπητό Αντώνη για την ευγενική προσφορά του ρητού της ημέρας και της προσεχούς εβδομάδας. Να σας ενημερώσω αγαπητοί και αγαπητές αναγνώστες ότι είχαμε ανανέωση του τίτλου του blog και των λέξεων του μεγάλου μικρού λεξικού, σήμερα. Καλησπέρααα!

Νεύρα

Σκέψεις της ημέρας...

- Γιορτάζουμε εκλογές και παγκόσμια ημέρα των ζώων μαζί!
- Τέλεια!
- Ξεφτίλα το facebook.
- Πάμε όλοι μαζί για Twitter χωρίς να ξέρουμε τι είναι. Απλά να έχουμε και από αυτό.
- Πάμε για αυθαίρετα στα καμένα θέρετρα.
- Νομίζω το ξέχασαν ήδη τα τηλεοπτικά κανάλια το κάψιμο που μας πρόσφερε απλόχερα και φέτος η κυβέρνηση.
- Now listening to: " Doman & Gooding feat. Dru - Runnin' "
- Φέτος, όσο βρίσκομαι στην κατάσταση, την ελαφρώς εμπόλεμη και αγχωτική περιβαλλοντικά κατάσταση για την προετοιμασία για τις πανελλήνιες εξετάσεις, βρίσκω όλο και πιο συχνά τον εαυτό μου να καταριέται τους πολίτες της χώρας μας, κυρίως τους απολίτιστους πολίτες, τους πολιτικούς.
- Και στο τέλος, καταλήγω πάλι να απελπίζομαι για την κατάσταση που φαίνεται πως είναι κάτι παραπάνω από υπερβολικά δύσκολο να αλλάξει.
- Όχι, δεν είναι αφορμή να διακόπτω το διάβασμα.
- Αλλά εγώ δεν θα μπω στον κλοιό του πανικού που η πλειοψηφία των συνυποψηφίων συμμαθητών μου, συγγενών μου, καθηγητών μου, και άλλων προσπαθεί να επιβάλλει σε όλους.
- Άλλο ένα στερεότυπο επικίνδυνο, αλλά απαραίτητο σε κάποιους, απ' ό,τι φαίνεται...
- Μακριά από εμένα!
- Ποιος σας είπε ότι για να είμαι υποψήφιος και για να περάσω σε μια σχολή θα πάψω να είμαι άνθρωπος, πόσο μάλλον νέος!
- Προτιμώ να μην περάσω σε κάποια "καλή" σχολή, από το να καταστραφεί μερικώς ή ολικώς η ψυχική μου υγεία.
- Άντε γεια και καλό φθινόπωρο (τώρα που μπήκαμε για τα καλά)!

Κι ο καθένας με τον πόνο του...

Κονιορτοποίηση του "LOL"

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Α: Καλημέρα, καλησπέρα, καληνύχτα και του χρόνου!
Μ: Καλησπέρα. Προς τι οι άφθονοι χαιρετισμοί?
Α: Είναι παρενέργειες του φαινομένου που θα αναφέρουμε. Και για να εξηγούμαστε, σήμερα θα κονιορτοποιήσουμε τις ιδέες μας επάνω στη πιο δημοφιλή φράση των τελευταίων ετών. Το LOL εννοώ.
Μ: Το φαινόμενο LOL. Ένα φαινομενικά αστείο φαινόμενο. Κανείς όμως δεν συνειδητοποιεί την σοβαρότητα. Και για να το θέσω καλύτερα, θα κονιορτοποιήσουμε το θέμα έτσι ώστε να βγάλουμε το συμπέρασμά μας. Πρέπει να έχουμε κατά νου τι σημαίνει κονιορτοποίηση αγαπητέ.
Α: Σωστά! Την κονιορτοποίηση ο καθένας την αντιλαμβάνεται διαφορετικά αλλά η βάση είναι μια και αυτή. Το εξαντλητικό αναμάσημα - μηρύκασμα άμα θες- μιας ιδέας, κουβέντας, σκέψης έως ότου βρεθεί ένα ή και περισσότερα σημεία τα οποία θα καταλήγουν σε ένα κοινό σημείο. Σωστά Μ?...
Μ: Ναι νεαρέ Α, και ας επιστρέψουμε στο θέμα μας. Λοιπόν νομίζω ότι για αρχή καλό θα ήταν να παραθέσουμε κάποιους ορισμούς και ιστορικά στοιχεία για την φράση που βρίσκεται πλέον παντού. Συμφωνείς?
Α: Και επαυξάνω! Να πούμε κάτι που παραδόξως πολύς κόσμος δε το ξέρει. LOL = Laugh Out Loudly δηλαδή γελάω δυνατά. Γεννήθηκε μέσα από chatrooms, msn κλπ. επειδή ο μέσος χρήστης δεν ήθελε να γράφει πολύ οπότε αυτά τα αρχικά του ήρθαν κουτί. Όταν τα παιδιά του Conn-X ,τα οποία θα περιγράψουμε στην επόμενη κονιορτοποίηση κορυφής, και γενικότερα τα Ελληνόπουλα ανακάλυψαν τα προαναφερθέντα (chat κλπ) δεν παρέλειψαν να κάνουν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλύτερα απ' όλους, δηλαδή να χρησιμοποιούν τακτικά μια "Αμερικ(λ)ανιά" που τα χαμηλώνει πιο πολύ στα μάτια μας. Πιστεύω όμως, ότι πρέπει να περιγράψουμε τώρα τις συνέπειες του φαινομένου αυτού στο ευρύ κοινό. Πάρε πάσα λοιπόν!
Μ: Να συμπληρώσω μόνο πως το LOL είχε τις σημασίες του Lots of love ή Lots of luck στην αλληλογραφία (όχι την ηλεκτρονική όμως) και ότι περισσότερες λεπτομέρειες για το LOL μπορούν να δουν οι αγγλομαθείς φίλοι στην σελίδα LOL - From Wikipedia. Να σημειώσω ότι πλέον παρατηρούμε κατάχρηση της εν λόγω συντομογραφίας προφορικώς και γραπτώς. Επίσης, κάτι πολύ σημαντικό, παρατηρούμε και σύγχυση της έννοιάς της. Από προσωπικές μου εμπειρίες καθώς και από τα συμπεράσματα μίας ανεπίσημης, πρόχειρης βολιδοσκόπησης της γνώμης λίγων φίλων, το LOL χρησιμοποιείται ακόμα και σαν επιφώνημα που δηλώνει απλά έκπληξη και όχι γέλιο, ή ακόμα σαν επιφώνημα που δηλώνει "πλακίτσα" και πάλι όχι γέλιο και μάλιστα δυνατό/έντονο όπως εννοείται από την έννοια του LOL (γελάω δυνατά).
Α: Να δώσουμε και μερικά παραδείγματα ως προς τις διάφορες χρήσεις του LOL που ανέφερες, του ηλεκτρονικού.
Γιατρός: Έχετε καρκίνο στο παχύ έντερο, LOL, πρέπει να χειρουργηθείτε.
-Θα με παντρευτείς? LOL!
-Ο «Τιτανικός» εξέπεμψε SOS LOL ε?
-Χάσαμε επαφή με τον πύργο ελέγχου LOL!
Όσο περίεργο και αν ακούγεται, αυτές είναι οι χρήσεις στον ελληνικό χώρο.
H κατάχρηση του LOL οδήγησε στη θεωρία ότι μπορούμε να την παρεμβάλλουμε σε κάθε πρόταση για να την κάνουμε πιο εύθυμη ή για να μειώσουμε τη σοβαρότητά της.
Μ: Ακριβώς. Και αυτό είναι κάτι πολύ κακό. Η διαστρέβλωση της έννοιας οποιασδήποτε συντομογραφίας ή φράσης (την οποία υφίσταται εδώ και η έννοια του LOL) μπορεί να προκαλέσει ακόμα και σοβαρές παρεξηγήσεις μεταξύ ατόμων. Ειδικά όταν η διαστρέβλωση δεν είναι καθολική. Ας μην επεκταθούμε όμως σε αυτό. Σημασία έχει ότι το LOL αλλιώς ξεκίνησε και αγνώριστο κατέληξε. Και φοβούμαι ότι αυτό ήδη ισχύει και για πολλές άλλες ηλεκτρονικής "καταγωγής" συντομογραφίες και φράσεις.
Α: Σ' αυτό το σημείο να πάρουμε και τις θέσεις μας. Συμφωνείς μαζί μου Μ ότι όποιος χρησιμοποιεί τη συντομογραφία LOL με τους τρόπους που περιγράψαμε πιο πάνω είναι κατσικοπόδαρος, γαβ-γαβ και αμπλαούμπλας?
Μ: Αν μου προσδιορίσεις την λέξη αμπλαούμπλας θα σου απαντήσω. (Και εδώ να σημειώσουμε κυρίες και κύριοι αναγνώσται ότι η "κονιορτοποίηση" δεν αποτελεί κάποια αντικειμενική εκ μέρους μας συζήτηση. Εκφράζουμε τις προσωπικές μας απόψεις στηριγμένοι σε στοιχεία και όχι ενδείξεις.) Συνεχίστε φίλε Α.
Α: Αμπλαούμπλας είναι αυτός που φλυαρεί και λέει βλακείες, ο χαζός.
Για να τελειώσω την κατάθεση απόψεων μου και να μη φλυαρώ περεταίρω να πω οτι το φαινόμενο LOL είναι ένδειξη της αλλοτροίωσης που υφίσταται ο κόσμος μας, η απειλή δηλαδή έρχεται εκ των έσω! Είναι ένα ενοχλητικό συνήθειο και πρέπει να κοπεί μαχαίρι. Να πως: Δημόσια σφαλιάρα σ' αυτόν που είπε LOL και έπειτα περιφορά του με ταμπελίτσα "Είμαι τεντυμπόις και έχω να βρω γκόμενα από τότε που η μπάλα ήταν τετράγωνη". Αυτά από 'μένα.
Μ: Εκ των έσω δε λες τίποτα... Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Το πόρισμα λοιπόν της συζήτησης είναι ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τι σημαίνει αυτό που λέμε. Κάτι που πρέπει να συνειδητοποιήσουν τα αδαή πλάσματα που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να συνάψουν σχέσεις και να ανεβάσουν φωτογραφίες. Κυρίες και κύριοι. Το LOL είναι γέλιο σε λέξεις και δημιουργήθηκε για γραπτές συνομιλίες. Δεν βρίσκω κάποιο σοβαρό λόγο για να το χρησιμοποιείτε (πόσο μάλλον να το καταχράζεστε) και προφορικά. Έχουμε καταλήξει να γράφουμε και να λέμε LOL/ROFL/LMAO κτλ. με σοβαρό ύφος. Ούτε ίχνος γέλιου. Πού οδηγούμαστε κύριοι?
Α: Για άλλη μια φορά λοιπόν ερχόμαστε σε κονιορτοποιημένα συμπεράσματα! Τα γραπτά LOL παραμένουν, ενώ τα προφορικά LOL ρίπτονται στον Καιάδα! Έθιξες όμως άλλο ένα σοβαρό θέμα. Τη χρήση του διαδικτύου από τους νέους Έλληνες. Ή e-λληνες αν θες. Θα αναλωθούμε εκτενώς σ αυτό το θέμα με σπέσιαλ αφιέρωμα! LOL
Μ: Τα συμπεράσματα δεν είναι κονιορτοποιημένα. Αλλά προέρχονται από την λεκτική και πνευματική κονιορτοποίηση της έννοιας με σκοπό την ανάλυσή της. (Μια μικρή επεξήγηση για τους αναγνώστες.) Τα καρπούζια ξεχάσαμε όμως...
Α: Όχι ρε συ... είναι στο ψυγείο περιχυμένα με τον ζωμό τους. Την προηγούμενη φορά έδωσα μέσα από τη φιλόξενη σελίδα σου ένα μήνυμα για τα σουβλάκια, μήπως σήμερα έχεις εσύ κάποιο οποιοδήποτε μήνυμα να διαδώσεις?
Μ: Ένα έχω να πω. Ή μάλλον δύο. Πρώτον, ελευθερία στις απελπισμένες τσιπούρες των ιαπωνικών ιχθυοτροφείων. Ε, και δεύτερον, παρακαλώ να σταματήσει η βάναυση κατάχρηση της συντομογραφίας LOL.
Α: Μόλις διάβασα το πρώτο σκέφτηκα "Φονιάδες των ψαριών πελεκάνοι". Όσο για το δεύτερο, πιστεύω οτι δώσαμε ένα χτύπημα στους κάγκουρες που το χρησιμοποιούν! Τέλος.
Μ: Χτύπημα προς συμμόρφωση, μην φανταστείτε τίποτα άλλο... LOL...

Κονιορτοποίηση

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Α: Καλησπέρα.
Μ: Καλησπέρα.
Α: Έχουμε κάτι χρόνια να τα πούμε, αλλά να που μας δίνεται η ευκαιρία! Τι μας έδωσε κίνητρο για αυτή τη συζήτηση?
Μ: Αν απαντήσω "τα πάντα όλα" μπορεί να φανώ υπερβολικός και ασαφής στην απάντησή μου. Κίνητρο για τις συζητήσεις μας θα είναι γεγονότα του πριν, του τώρα και ίσως και του μετά.
Α: Θα έπρεπε να μας απασχολούν "τα πάντα όλα"... Στις μέρες μας οι άνθρωποι ως επι το πλείστον νοιάζονται για τον εαυτό τους... μόνο. Πάρε παράδειγμα του έφηβους, σου μοιάζουν για παιδιά με ανεπτυγμένο αίσθημα ευθύνης, που σκέφτονται γενικά? Εμένα πάντως όχι...
Μ: Και να ήταν μόνο οι έφηβοι... Αλλά να μου πεις οι έφηβοι δεν είναι που θα έπρεπε να... "πρωτοπορούν"? Και το χειρότερο, πολλοί νομίζουν ότι έχουν το αίσθημα ευθύνης όπως νομίζουν ότι έχουν και πολλά άλλα...
Α: Ακριβώς. Η "μαγκιά" σήμερα είναι μια άλλη έννοια από αυτή που είχαμε συνηθίσει. Και όπως είπες δεν είναι μόνο οι έφηβοι, και οι ενήλικες έχουν κατρακυλήσει σε μια κατάσταση "ωχαδερφισμού". Τα αποτελέσματα? Τα βλέπουμε και τα νιώθουμε κάθε μέρα... Μια καλή εικόνα της "ελληνικής πραγματικότητας" (sic) δίνει το τραγούδι των FF.C. "Παραμύθι". Λέει πάρα πολλές αλήθειες.
Μ: Έχει ριζώσει η αντίληψη "Η Ελλάδα δεν αλλάζει" μέσα τους... Και φυσικά μην ξεχνάμε ότι δεν έχει μόνο η Ελλάδα τα χάλια της σε πολλά επίπεδα. Απλά η Ελλάδα μας απασχολεί άμεσα ενώ ο υπόλοιπος κόσμος έμμεσα. Τις λέει τις αλήθειες, αλλά ποιος τις ακούει? Ποιος τις ακούει όταν ψηφίζει ο καθένας για ένα όφελος που του προσφέρει ένα κόμμα? Και ο οποίος μετά, αν δεν γίνει κυβέρνηση το κόμμα που τον "βολεύει", θα φωνάζει και θα παραπονιέται για τα χάλια της Ελλάδας μέχρι να ικανοποιηθεί με τις επόμενες εκλογές... Και μπλέκονται πολλοί παράγοντες στην όλη ιστορία...
Α: Το λέω συχνά, ο Έλληνας δεν είναι Ευρωπαίος. Γενικά, στους τρόπους του, στον τρόπο σκέψης του. Δε φταίει πάντα αυτός όμως. Όλα αρχίζουν από την άχρηστη ελληνική παιδεία που έχει μείνει αιώνες πίσω σε ιδέες και υλικό και τελειώνουν στα 50 του με την νοοτροπία που ανέφερες...Έχει πολλά κόμπλεξ επίσης. Εκεί πιστεύω πως βρίσκεται το πρόβλημα της κοινωνίας μας, στο κάθε άτομο ξεχωριστά.
Μ: Ακριβώς. Τα κόμπλεξ είναι που βιώνουμε πιο συχνά και πιο πολύ. Εντάξει, μετά την παιδεία. Αλλά οι περισσότεροι τα κόμπλεξ τα ερμηνεύουν ως ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα του ατόμου, και δεν καταλαβαίνουν ότι αποτελεί ένα πρόβλημα που πρέπει να λυθεί, και όχι απλά μια ιδιαιτερότητα. Είναι αυτό που είπαμε και παραπάνω, δεν έχουν αίσθημα ευθύνης. Ή καλύτερα, την απαραίτητη ωριμότητα. Όσο για την Ευρώπη, ή καλύτερα την Ε.Ε., δεν ανήκουμε σαν κράτος και σαν έθνος σε αυτήν. Όχι προς το παρόν.
Α: Συμφωνώ απολύτως. Κάτι άλλο που βιώνουμε είναι η έλλειψη ενός κινήτρου για να ζήσουμε, τα τελευταία χρόνια οι αυτοκτονίες σε όλο το κόσμο έχουν αυξηθεί δραματικά. Σήμερα οι άνθρωποι βιάζονται πολύ, βιάζονται να μεγαλώσουν, βιάζονται να γεράσουν. Τους βλέπεις να τρέχουν σα μυρμήγκια, δίχως χρόνο για να κάτσουν και να σκεφτούν ότι κάτι δε πάει καλά. Όσοι το κάνουν, νέοι ως επί το πλείστον, γίνονται δακτυλοδεικτούμενοι της κοινωνίας, και εισπράττουν από τους γηραιότερους ένα ξερό "να κοιτάς τη δουλεία σου/το σχολείο και άσε τα άλλα, δεν είναι για 'σένα". Νιώθουμε πολύ μικροί για να αλλάξουμε κάτι και αυτό δεν είναι εντάξει.
Μ: Φαύλος κύκλος καταντάει. Αν και πολλοί νέοι νιώθουν επαναστάτες και γίνονται αντιδραστικοί με όσους διαφωνούν μαζί τους. Με καλά ή άσχημα αποτελέσματα. Το πρόβλημα είναι ότι σε κάθε θέμα, πολιτικό, κοινωνικό, θρησκευτικό και ακόμα και σε προσωπικού επιπέδου θέματα λείπει η μετριοπάθεια και η ειλικρινής σοβαρότητα. Γι' αυτό λύνονται στραβά ή καθόλου. Κυριαρχούν ο καθωσπρεπισμός και οι υπερβολές.
Α: Well, αυτοί είναι οι κλασσικοί Έλληνες. Όχι ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις... Και πάνω σ' αυτές θα 'πρεπε να στηρίξουμε τυχόν προσπάθειες για μια αλλαγή όλων αυτών που περιγράψαμε.
Μ: Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις! (Είναι η μόνη γενίκευση που υποστηρίζω ακράδαντα. Γιατί μπορεί να ισχύει και για την ίδια την φράση. Να έχουμε εξαίρεση στην εξαίρεση.) Τώρα, είχαμε δεν είχαμε, πάλι για τα κοινωνικοπολιτικά προβλήματα μιλήσαμε. Εγώ περίμενα μια εισαγωγική, φιλική συζήτηση περί ανέμων και υδάτων αλλά υποθέτω πως θα έρθει και αυτό.
Α: Τώρα βλέπεις είναι η ηλικία που τα συνειδητοποιούμε όλα αυτά...
Μ: Και κάποια στιγμή θα προέκυπτε και σαν θέμα σε συζήτησή μας οπότε, no worries. Λέω στην επόμενη συζήτηση να ασχοληθούμε με την καλλιέργεια καρπουζιών.
Α: Και με την εμπορική εκμετάλλευση του χυμού του.
Μ: Τετράγωνα καρπούζια και τέτοιες ιστορίες.
Α: Και για να κλείσουμε θέλω να στείλω ένα ηχηρό μήνυμα σε όλους. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΤΡΩΤΕ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ!!! Είναι αηδίες, νοείται σουβλάκι χωρίς κρέας? Σα να λέμε αμάξι χωρίς μηχανή ένα πράμα. Και, η καθαριότητα είναι μια πλάνη, σκατά στα μούτρα του Παπουτσάνη!
Μ: Και με αυτήν την κατακραυγή ενός απελπισμένου καταναλωτή έχουμε το σημερινό πόρισμα της συζήτησης. Δεν οδηγούμε όταν πίνουμε. Πίνουμε αφού οδηγήσουμε.

Ξέρετε τι είναι σεβασμός?

Σκέψεις της ημέρας...

- Ποιας ημέρας, δηλαδή, της μαύρης νύχτας...
- Ρε την γρίπη των χοίρων, πώς μεγάλωσε!
- Κάποιοι την βρίσκουν να μετράνε κρούσματα.
- Η υποχονδρία υποδεικνύει ηλιθιότητα ή είναι απλά ένα κόμπλεξ?
- Και τα κόμπλεξ, με τη σειρά τους υποδεικνύουν ηλιθιότητα?
- Now listening to: "Level 4 Meets Dj Deamon - Still Loving You (Sander Radio Edit)"
- Πάντα (σχεδόν) σε House ή Trance διαθέσεις...
- Οι τρομοκράτες δεν είναι πάντα αυτοί που οι δημοσιογράφοι ή οι πολιτικοί δείχνουν με το δάχτυλο.
- Τρομοκράτες είναι οι ίδιοι τις περισσότερες φορές...
- Και φέτος (κλασσικά πράγματα), φωτιές πάλι, εμπρηστές πάλι (ή ασυνείδητοι ηλίθιοι που πετάνε τσιγάρα ή σκουπίδια όπου να 'ναι) και τα συμφέροντα από πίσω σε πολλές περιπτώσεις.
- Πήγε κανείς να δει τι γίνεται (ή καλύτερα να πω χτίζεται) στις καμένες περιοχές από Ζαχάρω και Πελοπόννησο μεριά και Πεντέλη μεριά???
- Θα καταλήξω γραφικός άμα περιγράφω συνεχώς τα ίδια χάλια της Ελλάδας...
- Και δεν βρίσκω χρόνο και όρεξη να γράψω και κανά δοκίμιο...
- Καληνύχτα!

Ακόμα και ο θάνατος ενός καλλιτέχνη αμφιλεγόμενου χαρακτήρα ο οποίος είναι διάσημος για πολλούς λόγους, καλούς ή κακούς, τον οποίο εκμεταλλεύτηκαν (όπως συνήθως) τα ΜΜΕ πριν και αφού φύγει από τη ζωή, γίνεται λόγος συζήτησης, απίστευτου κουτσομπολιού και ατελείωτων φημολογιών. Ούτε ιερό, ούτε όσιο ρε 'σεις? Δεν κολλάτε πουθενά? Και μετά το παίζουμε καθωσπρέπει για να δείξουμε τη δήθεν σοβαρότητά μας... ΑΙΣΧΟΣ.
R.I.P. M.J.
(Και αυτό αρκεί...)

But only love unites our hearts...

Σκέψεις της ημέρας...

- Μου φαίνεται, τώρα που το σκέφτομαι, ότι γενικά έχει καταντήσει η ζωή να είναι ένα στερεότυπο για όλους. Για όσους δεν είναι, έχει καταντήσει να τους επιβάλλεται, επειδή ανήκουν στην ίδια κοινωνία.
- Με απλά λόγια, κυρίες και κύριοι, αντί να αποτρέψετε καταστάσεις, υποτάσσεστε σε αυτές.
- Ηττοπάθεια.
- Όχι, δεν τελειώνουν όλα τα καλά κάποτε. Εκτός αν το επιβάλλει η φύση μας.
- Πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις. Το πίστευα, το πιστεύω και θα το πιστεύω μέχρι τέλους.
- Now listening to: "Armin van Buuren & DJ Shah feat. Chris Jones - Going Wrong"
- Και όπως μας λέει το τραγούδι: And I will live today, I will live tomorrow no matter what is said or done, even if it's going wrong.
- Γιατί η αισιοδοξία και η αγάπη είναι πολύ δυνατά όπλα.
- Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου όμως...
- Σοβαρότητα και ωριμότητα δεν ταυτίζονται. Όσοι πιστεύετε το αντίθετο, δείτε τι σημαίνει καθωσπρεπισμός σε κάποιο λεξικό της προκοπής.
- Θα ρίξουμε τρελό γέλιο με τον νόμο περί καπνίσματος από σήμερα...

In the world of mules, there are no rules...