21/6/10

Ανησυχίες

Σκέψεις της ημέρας...

- "Όσο ζεις, μαθαίνεις."
- Μαθαίνεις ότι ποτέ δεν ξέρεις κάποιον πολύ καλά.
- Και με το "πολύ καλά" εννοώ να γνωρίζεις τα πάντα γι' αυτόν. 
- Ούτε τον ίδιο σου τον εαυτό δεν ξέρεις καλά.
- Και ίσως ποτέ να μην τον γνωρίσεις απόλυτα.
- Άρα δεν γίνεται να γνωρίζεις κάποιον άλλο τόσο καλά.
- Now listening to: "Dimi Phaze feat. Mary Jeras - All This Love"
- Και όσο ζεις, αποκτάς εμπειρίες.
- Ό,τι βλέπεις να συμβαίνει στους άλλους, ποτέ μην το θεωρείς κάτι μακρινό.
- Γιατί έχει ο καιρός γυρίσματα...
- Και βλέπεις, και ακούς, και παθαίνεις...
- Αυτά που πίστευες πως ποτέ δεν θα σου τύχουν.
- "Μην θεωρείς τίποτα δεδομένο."
- Να περιμένεις το απρόσμενο.
- Ίσως ακούγεται αδύνατο, αλλά δεν είναι.
- Και καθώς ζεις, επιβεβαιώνονται ένα σωρό άλλα ρητά που ακούς και χρησιμοποιείς.
- Τελικά όπως ξεφτιλίστηκε το "LOL" από τον λαουτζίκο, ξεφτιλίστηκε και το "Fail".
- Χάθηκε και αυτής της λέξης το νόημα.
- Ό,τι πούμε, ό,τι γράψουμε, ας πετάξουμε και ένα "fail" πάνω.
- Η υποκρισία είναι η εύκολη λύση για πολλούς τελικά.
- Παίρνουν ό,τι θέλουν, και μετά, αν ξαφνικά έχουν κάποιο πρόβλημα μαζί σου, δεν θα στο πουν.
- Θα το γυρίσουν σε παράσταση, όπου παριστάνουν τους φίλους σου.
- Και πίσω από την πλάτη σου, βγάζουν "βρώμες" και κλαίγονται μαζί με άλλα φίδια, για την δυσαρέσκεια που τους προκαλείς.
- Η υποκρισία δημιουργεί τα πιο πολλά προβλήματα μεταξύ ανθρώπων.
- Γιατί βασικό συστατικό της είναι το ψέμα.
- Και όταν το ψέμα αποκαλυφθεί, έρχονται και οι ανατροπές.
- Και γίνεται της πόρνης.
- Εκτός αν υπάρχει, κάπου ανάμεσα στην ηλιθιότητα και την πονηριά, κρυμμένο και λίγο φιλότιμο.

"Της πόρνης"...

16/6/10

Πρώτη Κονιορτοποίηση Ρητών και Άρρητων

Όταν ο Αντώνης και ο Μιχάλης αναπτύσσουν διάλογο, πολλά μπορεί να συμβούν ή να... κονιορτοποιηθούν. Το σίγουρο όμως είναι ότι θα καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.

Μ: Καλησπέρα άπαντες. Διακόπτουμε τις καλοκαιρινές μας διακοπές για να σας προσφέρουμε μια ακόμα απολαυστική, ψυχαγωγική και μορφωτική κονιορτοποίηση. Συνάδελφε.
Α: Καλησπέρα, καλώς ήρθατε και καλώς με βρήκατε αφού στο προηγούμενο επεισόδιο ο παρτενέρ επέλεξε να με εκδιώξει. Δε το βάζουμε κάτω όμως και σας φέρνουμε άλλο ένα καυτό ζήτημα και σήμερα...
Μ: Κονιορτοποίηση και τελική αξιολόγηση αποφθεγμάτων. Κύρια πηγή το facebook. Κύριος λόγος τα νεύρα μας. Θα χρησιμοποιήσουμε στο επίπονο αυτό έργο και ένα "αμπελοφιλοσοφόμετρο". Θα χρησιμοποιήσουμε έναν δείκτη για την αξιολόγηση αυτή, εν ονόματι  Π.Ε.Ο.Σ. (Ποσοστό Ευτέλειας και Οξύτητας Σημαινόμενου - όπου σημαινόμενο είναι το εκάστοτε απόφθεγμα). Μη ντραπείτε να κοιτάξετε σε λεξικό αν δεν πιάνετε την ακριβή έννοια. (Συμβαίνει σε όλους.) Ο δείκτης εκφράζεται επί τοις εκατό (%) και δείχνει την ποσοστιαία ευτέλεια και κενότητα του κάθε αποφθέγματος που θα αξιολογούμε. Όσο μεγαλύτερο Π.Ε.Ο.Σ. έχει η φράση, τόσο πιο ανόητη και ανούσια είναι. Το Π.Ε.Ο.Σ. στρογγυλοποιείται πάντα προς τα πάνω. Μα πού πήγε το μυαλό σας? Για τα δεκαδικά ψηφία μιλώ.
(ΠΡΟΣΟΧΗ! Μην χρησιμοποιείτε τον δείκτη στην αξιολόγηση αρσενικών ανθρώπων εν ζωή.)

---------------------------------------------------------------------------------------------------
Μη τα βάζεις με ηλίθιους, πέφτεις στο επίπεδό τους και σε κερδίζουν λόγω εμπειρίας.
Α: Αυτό το ρητό πιστεύω ότι έχει χρησιμοποιηθεί υπερβολικά. Σε βαθμό που το χρησιμοποιούν και οι ίδιοι οι ηλίθιοι. Α, έχω σιχαθεί να το βλέπω στο εσυσωλήνας (aka Youtube) σαν σχόλιο. Το Π.Ε.Ο.Σ. του είναι κάπου στο 50%.
Μ: Ένα ρητό που προσπαθεί μάταια να φτάσει σε ουσία την γνωστή φράση που είχε ξεστομίσει ο Αϊνστάιν για την ηλιθιότητα και το σύμπαν.  Η χρήση που ανέφερες και εσύ, μάλλον το ρίχνει πολύ χαμηλά. Τελικά θεωρώ πως το Π.Ε.Ο.Σ. του είναι γύρω στο 70%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 60%


---------------------------------------------------------------------------------------------------
Η ζωή δεν είναι ό,τι βλέπεις και αγγίζεις, άλλα ό,τι αγαπάς και σκέφτεσαι.
Μ: Διαφωνώ με το πρώτο μέρος της φράσης, συμφωνώ με το δεύτερο. Μερικώς λανθασμένη ιδέα για μένα, δηλαδή. Πολύ ρομαντική και αρκετά σύντομη περιγραφή για έναν όρο που χρειάζεται πολλή σκέψη, τη ζωή. Π.Ε.Ο.Σ. 75%.
Α: Μίσησα τη φράση μόλις τη διάβασα. Προφανώς η ζωή είναι ότι αντιλαμβάνεσαι αλλιώς πρέπει να κόψεις να σνιφάρεις UHU. Αγαπάω πολύ τα σουβλάκια αλλά δεν είναι και η ζωή μου. Ξέρεις γιατί? Γιατί έχω και λίγη ζωή. Υπερβολικά γλυκανάλατο και ανούσιο για 'μένα. People, get real. Αν δεν αντέχεις την αλήθεια go die. Π.Ε.Ο.Σ. 80%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 78%



---------------------------------------------------------------------------------------------------
Πίσω από έναν σπουδαίο άντρα βρίσκεται μια πανέξυπνη γυναίκα.
Α: Ας αρχίσουμε από δύο (2) βασικές αρχές. Δεν υπάρχουν έξυπνες γυναίκες και αν υπάρχουν τότε απλά θα ξέρουν να σφουγγαρίζουν το πάτωμα πιο γρήγορα-αποτελεσματικά. Ύστερα, τι γυρεύει εξ αρχής μια γυναίκα όπισθεν του ανδρός??? Μα φυσικά τον ακολουθεί σιωπηλά αφού ο άντρας είναι ο σωστός. Γυναίκα, gimme a blowjob and then go make me a sandwich. Είμαι μισογύνης και γουστάρω άσχημα, φεμινίστριες φάτε σκατά. Π.Ε.Ο.Σ. 85%.
Μ: Αγνοώ την άρρωστη άποψη σου, Μίστερ Τεστοστερόνη 2010. Η φράση αποτελεί άλλη μια γενίκευση που ίσως έχει κάποιες βάσεις από την ιστορία του ανθρώπινου γένους. Ωστόσο η γενίκευση είναι γενίκευση και η συγκεκριμένη είναι άστοχη και αποτελεί άλλη μια σπόντα που γεννήθηκε σε αυτή την καταραμένη και ανούσια μάχη μεταξύ των δύο φύλων. Π.Ε.Ο.Σ. 80%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 83%


---------------------------------------------------------------------------------------------------
Καλύτερα να μου λένε πικρές αλήθειες παρά γλυκά ψέματα.
Μ: Είμαι απόλυτα σύμφωνος με το νόημα της φράσης. Με χαλάει μόνο η αρχή, ίσως υποδεικνύει ότι το απόφθεγμα χρησιμοποιείται από ένα ευσυνείδητο άτομο μεν, αλλά άβουλο δε. Οξύμωρο, αλλά έτσι είναι. Η διατύπωση μετράει. Π.Ε.Ο.Σ. 15%.
Α: Αρκετά ρεαλιστικό παρόλα αυτά κρύβει από πίσω του την παγίδα του emo και μοιάζει με τίτλο από ηλίθια Ελληνική σειρά στην TV. Καμία αλήθεια δεν είναι πικρή. Είναι καθάρια σαν θάλασσα και λαμπρή σαν αστέρι. Για αυτό είναι αλήθεια. Π.Ε.Ο.Σ. 25%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 20%


---------------------------------------------------------------------------------------------------
Τα δάκρυα που δε φαίνονται είναι αυτά που πονάνε περισσότερο.
Α:  Τι πάει να πει "δάκρυα που δε φαίνονται"? Αν δεν έκλαψες πάει να πει ότι το κράτησες μέσα σου για να το χτυπάς-κλαψομουνεύεσαι αργότερα. Αν έκλαψες είναι επειδή τα δάκρυα είναι η βιτρίνα της αδυναμίας σου... τσκ τσκ τσκ. Π.Ε.Ο.Σ. 70%.
Μ: Παλεύω και 'γω να δώσω σταθερό νόημα στα "δάκρυα που δε φαίνονται". Είναι τα δάκρυα που καταφέρνουμε να κρατήσουμε? Είναι η σιωπηλή θλίψη? Η σκόπιμη σιωπηλή θλίψη? Μήπως έχουμε παραπομπή στο "οι άντρες δεν κλαίνε, μόνο δακρύζουν"? Όπως και να έχει, πιστεύω ότι έχουμε ένα quote fail. Δεν κατάφερε να φτάσει το νοηματικό επίπεδο που ήθελε, ο "ποιητής". Π.Ε.Ο.Σ. 85%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 78%


---------------------------------------------------------------------------------------------------
Οι άνθρωποι που γελούν πολύ είναι αυτοί που οι καρδιές τους πονούν περισσότερο.
Μ: Φράση που στοχεύει να συνδέσει την ευαισθησία με την καλοσύνη? Φαίνεται υπερβολικά γλυκανάλατη, αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι εύστοχη. Βέβαια αποτελεί γενίκευση, οπότε χάνει πόντους. Και ο Joker από τις ιστορίες του Batman γελούσε πολύ, αλλά δε νομίζω να είχε κανένα καρδιακό πρόβλημα. Π.Ε.Ο.Σ. 35%
Α: Πιστεύω ότι ο "ιδρυτής" της φράσης αυτής, μπέρδευε τους αστείους-χαρούμενους-χιουμοράκους με χαζοχαρούμενα, ενδέχεται και καθυστερημένα, παιδιά. Ο ποιητής προσπάθησε να παίξει με οξύμωρα σχήματα αλλά έπεσε στην παγίδα του "δε βγάζω νόημα". Π.Ε.Ο.Σ. 95%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 65%

---------------------------------------------------------------------------------------------------
Να αφήνεις την καρδιά σου να χτυπήσει μόνο για αυτούς που μπορούν να την ακούσουν.
Α: Χμ. Συμφωνώ με το βαθύτερο νόημα αλλά όχι με τη διατύπωση... Όντως, δεν αξίζει να χαραμίζεσαι ψυχικά για άτομα που δεν έχουν χρόνο-όρεξη για σένα... Κάνεις κακό και σε εσένα και στον άλλο. Π.Ε.Ο.Σ. 10%.
Μ: Δεν διαφωνώ αλλά για μένα είναι υπερβολικά ρομαντική η διατύπωση και το σχήμα λόγου πολύ "αθώο", μου έφερε στο μυαλό σκηνές από γελοία παιδικά κινούμενα σχέδια. Π.Ε.Ο.Σ. 50%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 30%


---------------------------------------------------------------------------------------------------
Οι αταίριαστοι έρωτες έχουν μεγαλύτερο πάθος.
Μ: Παραπλήσια φράση με τις "τα ετερώνυμα έλκονται" και "πίσω από μια μεγάλη διαμάχη κρύβεται ένας μεγάλος έρωτας". Ισχύει αλλά όχι πάντα. Η διατύπωση είναι μέτρια προς καλή. Π.Ε.Ο.Σ. 50%.
Α: Define "αταίριαστοι έρωτες". Κέρατο? Ο σύντροφος έχει AIDS? Ναι μεν η φράση κυμαίνεται σε λογικά πλαίσια αλλά κάτι με χαλάει. Ω ναι. Μου θυμίζει Παπακαλιάτη. Μπλιαχ και ίου. Π.Ε.Ο.Σ 65%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 58%


---------------------------------------------------------------------------------------------------
Η σπηλιά που φοβάσαι να μπεις κρύβει τον θησαυρό που αναζητάς.
Α: Εν μέρει σωστή φράση αλλά αυτή η σπηλιά κρύβει τρελά ρίσκα. Οπότε μπαίνεις στο τρυπάκι του "Ζω για τη στιγμή ή φυλάω τα ρούχα μου για να 'χω τα μισά". Υποστηρίζω συνήθως το πρώτο αλλά, όπως λέει και ο φλώρος ο Ρους, υπάρχουν εξαιρέσεις. Η φράση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί παντού, therefore μπάζει. Π.Ε.Ο.Σ 80%.
Μ: Η φράση φωνάζει ότι "ο τολμών νικά". Συμφωνώ στο ότι αποτελεί γενίκευση και εκφράζει μόνο έναν έξαλλο, να τον πω, τρόπο ζωής. Π.Ε.Ο.Σ. 80%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 80%


---------------------------------------------------------------------------------------------------
Σημασία δεν έχει ποιος φεύγει πρώτος αλλά ποιος ξεχνάει τελευταίος.
Μ: Εεεε, ναι. Με την πρώτη ματιά δυσκολεύεσαι να βρεις νόημα και κράζεις. Με την δεύτερη ματιά μαθαίνουμε ότι δεν πειράζει κι αν αποχώρησες πρώτος και ότι σημασία έχει να μορφωθείς από την εμπειρία και να μην ξεχάσεις και χάσεις την ουσία. Συγγενής των φράσεων "το πάθημα πρέπει να γίνεται μάθημα" και "ο χαζός ούτε συγχωρεί ούτε ξεχνά, ο αφελής συγχωρεί και ξεχνά, ο σοφός συγχωρεί αλλά δεν ξεχνά". Η χρήση της εν λόγω φράσης πρέπει να γίνεται με προσοχή. Κι όταν λέω προσοχή, εννοώ ότι δεν ταιριάζει σε κάθε περίπτωση "αποχώρησης". Π.Ε.Ο.Σ. 5% 
Α: Σημασία έχει γιατί έφυγε. Γιατί τον άφησες να φύγει εξ αρχής. Το να μοιρολογείς μια παλιά σχέση δε βγάζει πουθενά, αποδεδειγμένα. Το να γίνεις ένα είδος "αναμνησιακού παλιατζή" που μαζεύει σκόρπιες αναμνήσεις από σχέσεις είναι μίζερο και κατακριτέο. Πρέπει να κοιτάμε μπροστά, ό,τι έγινε έγινε και δε το αλλάζεις. Έτσι μαθαίνεις και πας μπροστά. Π.Ε.Ο.Σ 95%.
Τελικό Π.Ε.Ο.Σ. φράσης: 50%

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Μ: Η αρχή έγινε, με την κονιορτοποίηση 10 τυχαίων φράσεων που θελήσαμε να αξιολογήσουμε με τον ενοχλητικό αλλά ευσυνείδητα σκεπτόμενο συνάδελφο. Η συνέχεια ίσως γίνει με περισσότερα αποφθέγματα και αν μας έχετε στείλει φράσεις που εσείς (φίλτατοι αναγνώστες και αγαπητές αναγνώστριες) θεωρείτε πως αποτελούν αμπελοφιλοσοφίες που χρήζουν αξιολόγησης, θα έχουμε συνέχεια σίγουρα Δεκτοί και στίχοι τραγουδιών.
Α: Αν δε σας άρεσε όλο αυτό που κάναμε απλά βάλτε το στον κώλο σας. Καλησπέρα.
Μ: Δεν σας το είπα? Ενοχλητικός. Καλησπέρα σας.

5/5/10

Το πρωί καίμε ζωντανές τρεις ψυχές, το βράδυ πάμε να δούμε μπάλα...


Πού οδηγούμαστε, κύριοι και κυρίες?
Μόνο αυτό το ερώτημα έχω πλέον στο κεφάλι μου, μόνο αυτό και συνεχώς το σκέφτομαι. Πότε θα ξεχειλίσει το ποτήρι? Πότε θα ξυπνήσουν όλοι? Όλοι, όμως?

Εγώ και άλλοι εκατοντάδες χιλιάδες νέοι ήμαστε για ένα χρόνο, είμαστε τώρα και θα είμαστε για άλλες τρεις εβδομάδες καθηλωμένοι να αποστηθίζουμε κείμενα και τύπους. Όχι ότι είναι άχρηστα όλα, αλλά είναι λανθασμένα ο τρόπος και χρόνος που μας εξετάζουν, και φυσικά όλο το σάπιο εκπαιδευτικό σύστημα, από τους καθηγητές μέχρι τα βιβλία και τις υποδομές. Περσινά (και φετινά και για του χρόνου) ξινά σταφύλια...

Οικονομική κρίση, διαφθορά, τράπεζες και πολυεθνικές σε συνεργασία με λαμόγια που παίζουν με τη χώρα μας, κοινωνικά προβλήματα κάθε λογής, ασυνειδησία, η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος πληρώθηκε από κάποια δισκογραφική ή κάποια άλλη "δύναμη" να μας κατεβάσει τα router και τα μούτρα, ακούγεται ότι καταγράφουν τις κινήσεις μας στο διαδίκτυο και κάνουνε αρχείο για να εξαπολύσουν μετά κυνηγητό και τα λοιπά, και τα λοιπά, και τα λοιπά.
Τελευταία παρατηρώ όλο και πιο συχνά αεροπλάνα να αφήνουν πίσω τους αυτά τα μυστήρια λευκά αέρια. Γιατί δεν έχουνε ενημερωθεί οι πολίτες περί τι αερίων πρόκειται? Μήπως κάνουν (άλλο ένα) πείραμα χωρίς τη συγκατάθεσή μας? Στα chain mails και στα video και σε επιστημονικές σελίδες, που γράφουν ότι τέτοια αέρια (που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του κλίματος και) περιέχουν άκρως βλαβερά για τον οργανισμό σωματίδια, ψεύδονται?

Σήμερα για άλλη μια φορά αποδείχτηκε ότι οι μάζες που βγαίνουν και σπάνε τα πάντα είναι κατευθυνόμενες. Σήμερα σκοτώσανε και τρεις ανθρώπους που δούλευαν. ΔΟΥΛΕΥΑΝ! Δεν έτρεχαν να κάψουν τράπεζες και να σπάσουν αυτοκίνητα, δήθεν για να βρουν το δίκιο τους.

Δεν έχω τίποτα άλλο να πω αυτή τη στιγμή. Το παρακάτω κείμενο το έγραψε ένας φίλος, 23 χρονών, ευσυνείδητος, από τους λίγους, και με εκφράζει απόλυτα.

 Ελλάδα έχεις ταλέντο...


Τώρα το καταλάβατε? Δε το ξέρατε ότι η Ελλάδα είναι ταλεντάρα? Στο να βγάζει τα μάτια της με τα χέρια της τα ίδια, είναι η μοναδική πού μπορεί να το κάνει με τόση επιτυχία...


3 νεκροί κάτω σήμερα, αθώοι, δεν πήραν καν μέρος στην πορεία...Ποιος έφταιγε? Κανείς δε θα (κατα)δικαστεί γι' αυτούς τους φόνους, αν και όλοι ξέρουμε ποίοι φταίνε...ΟΧΙ, δε φταίει ούτε οι κυβέρνηση, ούτε οι μπάτσοι, μπαίνω στον πειρασμό να πω ότι δε φταίνε ούτε αυτοί πού πετάνε τις μολότοφ. Γιατί το χέρι τους οπλίστηκε, από την άγνοια, την αμάθεια, την έλλειψη εκπαίδευσης, την γαλούχηση με τα ιδανικά του κώλου πού είχαν οι γονείς ή οι συναναστροφές του.


Για όσους δε το ξέρουν, δηλώνω δημόσια και πάλι ότι δεν υποστηρίζω κανένα κόμμα, καμία παράταξη. Τις θεωρώ όλες για πέταμα και επίσης θεωρώ ότι δεν πρεσβεύουν καμία ιδεολογία. Σιχαίνομαι τους αριστερούς όσο σιχαίνομαι τους δεξιούς και όπως τους δήθεν "κεντρώους". Δεν με αντιπροσωπεύουν ούτε στο ελάχιστο, αν σε κάθε 100 πολιτικούς συνήθως υπάρχουν 1-2 πού έχουν σωστές ιδέες, απλώς καίγονται μαζί με τα ξερά και δεν μπορούν να τις μετουσιώσουν, γιατί το πολιτικό σύστημα δε δουλεύει με βάση το συμφέρον του λαού, αλλά με βάση το συμφέρον των...συμφερόντων. Η πολλή γενικολογία βλάπτει και μπορεί να θεωρηθεί αμπελοφιλοσοφία, οπότε πάμε παρακάτω...


Οι Έλληνες είμαστε ένας λαός πού ΔΙΚΑΙΩΣ οι Ευρωπαίοι θεωρούν βάρος στην κοινωνία. Ποτέ δε δείξαμε ότι μπορούμε να ζήσουμε πολιτισμένα, παρά το ότι γεννήσαμε τη Δημοκρατία. Ποτέ δεν ήμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας, ποτέ δεν αναλάβαμε τις ευθύνες μας, κοιτούσαμε μόνο να καλοπερνάμε και ας καίγεται ο κόσμος. Κάποια στιγμή βαρέθηκαν να πληρώνουν οι άλλοι για εμάς όμως. Αυτή η στιγμή είναι τώρα. Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, από τότε πού απέκτησα την όποια κριτική σκέψη έχω, ποτέ μου δεν ένιωσα τη διάθεση να στηρίξω την προσπάθεια μιας κυβέρνησης και όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος, καλά έκανα. Δεν έδωσα ψήφο ούτε σε Παπανδρέου, ούτε σε Καραμανλή, ούτε σε Παπαρήγα, ούτε σε Τσίπρα, κανένας δεν την άξιζε. Φέτος όμως, ένιωσα για πρώτη φορά τη διάθεση να το κάνω. Για λίγο, ένιωσα την φρούδα ελπίδα πού έχει ο άνθρωπος αυτός, ο οποίος ζεί σε ένα κόσμο ξένο γύρω του, πού νιώθει ότι το μόνο πού κάνει είναι να τον φέρνει πίσω στη ζωή του, αλλά πάντα υπάρχει η ελπίδα να γίνει κάτι καλύτερο...Να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να πληρώσουμε για μια φορά σαν γνήσιοι ΕΛΛΗΝΕΣ τα σπασμένα πού εμείς προκαλέσαμε. Είχαμε χρέη, αλλά εμείς τα δημιουργήσαμε. Ναι, έκλεψαν οι κυβερνήσεις, αλλά κλέψαμε κι εμείς. Στην πρώτη ευκαιρία κλέβουμε. Το κράτος, τον γείτονα, τον έμπορο. Εμείς μας φέραμε εδώ πού είμαστε. Το ΠΑΣΟΚ δεν είχε πολλές επιλογές και πιστεύω ότι ο Γιωργάκης χειρίστηκε σωστά την όλη υπόθεση. Τα χρέη είναι τόσα πολλά πού δεν γίνεται να παραγραφούν. Αν διαφωνώ με κάτι, είναι μόνο η διάσωση των τραπεζών, οριζοντίως και καθέτως. Αλλά αυτό πάει, έγινε, δε θα σωζόμασταν έτσι κι αλλιώς αν δε γινόταν.


Συμφωνήσαμε λοιπόν να μας δώσουν τα δάνεια πού χρειαζόμαστε, αρκεί να συμμορφωθούμε, να κόψουμε τις σπατάλες και επί τέλους να βάλουμε μία τάξη στα οικονομικά μας. ΟΛΟΙ, από το μικρότερο νοικοκυριό μέχρι το μεγαλύτερο κρατικό οργανισμό. ΚΑΝΕΙΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ τι σήμαινε αυτό. Νομίζαμε ότι για άλλη μία φορά θα μας χαρίζανε λεφτά και μετά από 5-10 χρόνια θα τα "βρίσκαμε"..."Έλα μωρέ, δώσε τώρα ένα πενηντάρικο και θα τα βρούμε". Πάντα τα βρίσκαμε...Με ρουσφέτια, με μπινιές, με πουτανιές. ΛΑΘΟΣ. Έπρεπε οι Έλληνες να καταλάβουμε ότι θα απαιτηθούν πραγματικές θυσίες. Ότι θα κόψουν τις διασκεδάσεις και τις πολυτέλειες. Ότι θα πουλήσουμε τα αμάξια και θα κυκλοφορούμε με ποδήλατο. Ότι θα κόψουμε το τσιγάρο και τα βραδινά "ποτάκια", τους καφέδες με τις ώρες, τις κοπάνες, το αραλίκι και θα πέφταμε στη δουλειά με τα μούτρα, τρώγοντας φακές το μεσημέρι και μακαρόνια σκέτα το βράδυ...Και κρέας την Κυριακή...Όπως έκαναν οι παππούδες μας κάποτε. Γιατί αυτή τη στιγμή, είμαστε σε χειρότερη θέση από εκείνους. Κανείς δεν το δέχτηκε, δεν μπορέσαμε ούτε να το διανοηθούμε! "Δεν είναι ζωή αυτή, είπαμε". Ενώ το να μαζεύεις λεφτά ένα χρόνο για να τα φας σε δύο βδομάδες στη Μύκονο, είναι ζωή. ΖΩΑ 'ΜΟΛΗΤΑ, πού έλεγε και η γιαγιά μου!


Κατηγορώ κι εμάς, κατηγορώ και όσους φάγανε. Κατηγορώ και τους "αναρχικούς", πού χρειάζονται δυο καρπαζιές και μια κλωτσιά να πάνε να δουλέψουν πουθενά αντί να καταστρέφουν τη χώρα. Κατηγορώ τα ΜΜΕ, κατηγορώ τον κάθε μικροπρεπή Έλληνα πού πάντα κοίταζε την πάρτη του, αδιαφορώντας για το ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΟ. Όλοι φταίμε, όλοι θα πληρώσουμε. Άλλοι πληρώνουν με λεφτά, άλλη με τη ζωή τους. Την προηγούμενη βδομάδα έκραξα τον Λαζόπουλο μέσω του status μου και βγήκαν μερικοί να μου την πούνε. Γιατί δεν έγινε ο Λαζόπουλος κυβέρνηση, να δούμε πως θα χειριζόταν τα άδεια ταμεία. Τι θα έκανε; Δε θα έβαζε φόρους, δε θα έκοβε επιδόματα; Θα του έκοβαν το κεφάλι οι "αποπάνω". Και τώρα, αυτοί πού τα κάνουν, κοιτάνε να σώσουν το κεφάλι τους από εμάς. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή. Μπράβο μας.


Δε μπορώ να γράψω άλλα, θέλω να βγω και να τα φωνάξω αλλά κανείς δε θα ακούσει. Είμαστε όλοι ηλίθιοι, κι εσείς, κι εγώ, και όλοι. Μόνο όσοι τυχεροί "διέφυγαν" στο εξωτερικό τη γλίτωσαν και τους ζηλεύω όσο δεν πάει (ακούς Πετράν?). Φιλική συμβουλή: Καθίστε εκεί πού είστε και μη διανοηθείτε να γυρίσετε πίσω, χάρη στον εαυτό σας θα κάνετε. Και γιατί να προσπαθήσει να σώσει ο ξενιτεμένος τη χώρα του, όταν αυτή ποτέ δε του έδωσε τίποτα, ενώ στα "ξένα" τα βρήκε όλα (με δουλειά και αφοσίωση βέβαια)? ΓΙΑΤΙ?


Εμείς όμως θα προσπαθήσουμε, γιατί αγαπάμε τον τόπο μας. Και είμαστε ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ πού είμαστε Έλληνες (ακούς Μήτσο?), ό,τι κι αν λέμε. Γιατί ξέρουμε ότι μπορούμε και ότι αν θέλουμε, κανείς δε μπορεί να μας ξεπεράσει. Αρκεί να το θέλουμε. Το θέλουμε? Ή θέλουμε να κάτσουμε και να γκρινιάζουμε, να καταριόμαστε τη μοίρα μας και να κοιτάμε πως θα αρπάξουμε, θα καταχραστούμε, θα κλέψουμε; Όσο το συντομότερο το καταλάβουμε όλοι αυτό, τόσο το καλύτερο. Αλλιώς, υπάρχει και ο στρατός πού περιμένει υπομονετικά εδώ και 30 χρόνια...Και ο νοών νοείτο.


ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΣΚΑΤΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΑΣ, ΕΛΛΗΝΕΣ.


Υ.Γ. Α, μη το ξεχάσω...Να ξεκινάνε σιγά-σιγά τα groupάκια στο όνομα των νεκρών...Έτσι θα σωθεί η χώρα...

Επίσης θεωρώ πως με εκφράζουν πάλι τώρα και είναι πάλι επίκαιρα τα παρακάτω κείμενα που έχω γράψει παλιότερα (εκτός από το τρίτο που δεν είναι δικό μου):
Άρρωστη Νοοτροπία
Έλλειψη Ενοχής (Φραπέ έχει)
Έλληνες Κορόιδα...
Τι είναι η Ελλάδα, αλήθεια? 
Και το κείμενο ενός καλού φίλου, με τις σκέψεις του για τα δρώμενα των τελευταίων μηνών:
Είναι ευθύνη όλων

26/4/10

Κονιορτοποίηση της περιφερειακής οδού Γέννηση-Θάνατος

Καλησπέρα σας και καλώς ήρθατε. Ακολουθεί μια ειδική κονιορτοποίηση, αυτή τη φορά με διαφορετικό διαλεκτικό δίδυμο. Μιχάλης και Γιάννης (special guest), απόψε, κονιορτοποιούν το θέμα του θανάτου και της ζωής μετά. Με τον Αντώνη μαλώσαμε και δε μιλάμε γιατί δεν του άρεσε το καινούριο μου τζιν, οπότε θα τον ξαναδείτε στην επόμενη κονιορτοποίηση.


Μ: Καλώς ήρθες νεαρέ.
Γ: Καλώς σας βρήκα.
Μ: Για μοιράσου μαζί μας τον προβληματισμό σου, λοιπόν. Μη ντρέπεσαι, go on...
Γ: Πρώτη φορά στην διαδικασία ελπίζω οι αναγνώστες να είναι επιεικείς. Λοιπόν βάσει πρόσφατων λυπηρών γεγονότων σκεφτόμουν την σύνδεση της ζωής με τον θάνατο.
Μ: Οι αναγνώστες είναι πάντα επιεικείς. Τόσο επιεικείς που δεν αφήνουν καν τα σχόλιά τους... Όσο για το θέμα μας, και εγώ έχω προβληματιστεί επί αυτού πολλές φορές. Είναι ένα θέμα που αφορά τα προσωπικά πιστεύω, την αντίληψη του καθενός για τα εγκόσμια και μη, την αντίληψη του για την ύπαρξη Θεού. Ας ξεκινήσουμε από την άποψή σου. Πιστεύεις ότι υπάρχει μετά θάνατον ζωή? 
Γ: Δεν ξέρω. Θεωρώ πως μάλλον τα πάντα τελειώνουν εκεί. Γιατί να υπάρχει κάτι άλλο; Μάλλον είναι κάτι που επινόησαν οι άνθρωποι για να απαλύνουν τον πόνο τις απώλειας. Όμως αν σκεφτεί κανείς τι θα ήταν η ζωή χωρίς τον θάνατο θα καταλάβαινε ότι δεν θα υπήρχε καν η έννοια της ζωής. Άρα μήπως δεν πρέπει να τον "φοβόμαστε"?
Μ: Δηλαδή θεωρείς πως το θέμα είναι να υπάρχει κάποιο νόημα στην ύπαρξη της ζωής μετά? Χωρίς τον θάνατο, η Γη θα γέμιζε μέχρι σκασμού και μετά κανείς δε ξέρει πώς θα συνέχιζε το πράγμα. Όποιος δε φοβάται το θάνατο, είναι πραγματικά γενναίος και έχει ξεκαθαρίσει τι σημαίνει γι' αυτόν η ζωή. Αυτό που φοβόμαστε στο θάνατο πιο συχνά είναι αν (θα) έχει νόημα. Δεν θέλουμε να πεθάνει κανείς χωρίς λόγο, έτσι απλά. Κι όμως, ποτέ δεν πεθαίνει κάποιος "έτσι απλά", πάντα υπάρχει λόγος και πάντα υπάρχουν αστάθμητοι παράγοντες. Η ζωή όσο κι αν δε το θέλουμε είναι ένα μεγάλο πείραμα τύχης, και οι επιλογές μας παίζουν μεγάλο ρόλο στο τι θα φέρουμε στα ζάρια...
Γ: Δεν είναι τόσο αν θα υπάρξει ζωή μετά αλλά αν δεν υπήρχε ο θάνατος δεν θα μπορούσε να μιλάει κανείς για ζωή αφού δεν θα τελείωνε ποτέ. Άρα είναι δύο τελείως αντίθετες έννοιες, όμως η μία έχει ανάγκη την άλλη. Σίγουρα δεν υπάρχει θάνατος χωρίς λόγο. Όσο για τους "αστάθμητους παράγοντες", θα υπάρχουν πάντα. Ακόμα και σε ένα πλήρως αποστειρωμένο δωμάτιο θα πεθαίναμε από καρκίνο, δηλαδή από τον ίδιο μας τον εαυτό. Άρα σίγουρα ο προορισμός του ανθρώπου είναι ο θάνατος. Το ζητάει ο ίδιος του ο οργανισμός... "Every breath brings me closer to my last": ακούγεται απαισιόδοξο, όμως είναι η πραγματικότητα.
Μ: Αν δεν υπήρχε θάνατος δεν θα ανακυκλωνόταν και η ζωή, οπότε δε νοείται καν τέτοια κατάσταση. Αυτός ο προορισμός είναι το απαραίτητο τέλος του ανθρώπου. Ίσως μερικές φορές έρχεται πιο νωρίς ή πιο αργά απ' όσο θέλουμε, αλλά όλοι κάποια στιγμή πρέπει να φύγουμε. Όντως ακούγονται απαισιόδοξα όλα αυτά, αλλά έτσι είναι ο κύκλος της ζωής. Αλλά άλλος ένας λόγος που φοβόμαστε τον θάνατο είναι επειδή είναι κάτι άγνωστο σε μας. Το πώς, το πότε και το γιατί μαζί με την απορία για το τι γίνεται αφού εγκαταλείψουμε τα εγκόσμια φέρνει ανασφάλεια και πολύ συχνά φόβο. 
Γ: Αφού λοιπόν ξέρουμε τον προορισμό μας, αυτό που πρέπει ουσιαστικά να κάνουμε είναι να απολαύσουμε την ζωή. Αυτό δεν σημαίνει να είμαστε τελείως χαλαροί αλλά να προσπαθούμε καθημερινά και να απολαμβάνουμε τα πάντα, γιατί το πώς και το πότε δεν τα γνωρίζουμε και δεν μπορούμε να τα μάθουμε. Live for the moment...
Μ: Συμφωνώ απόλυτα. Τελικά πιστεύεις πως υπάρχει κάτι για τον άνθρωπο μετά το θάνατο? Αν ναι, τι?
Γ: Όπως είπα νομίζω ότι δεν υπάρχει κάτι μετά. Ίσως να ερχόμαστε πάλι στην ζωή μέσα σε ένα άλλο σώμα..
Μ: Εγώ πάλι πιστεύω πως ΙΣΩΣ υπάρχουμε ακόμα σαν ψυχές και είτε βλέπουμε τα πράγματα από κάπου "αλλού" (βλέπε χριστιανισμό) ή συνεχίζουμε να ζούμε ανάμεσα στους άλλους, σαν φαντάσματα (βλέπε την Ελληνική ταινία "5 Λεπτά Ακόμα"). Το ψάχνω το θέμα πάντως. Μόλις πεθάνω θα σας στείλω γράμμα να σας πω πώς είναι.
Γ: Καλό θα ήταν να μας έλεγες. Δεν θα είχαμε το άγχος εμείς. Και όπως έλεγε και ο Αρκάς στον "Καστράτο": Ο θάνατος είναι σαν τα δάχτυλα των ποδιών μας. Δεν είναι στο χέρι μας.
Μ: Στα "Πειραματόζωα" δεν ήταν αυτό? Anyway, καλύψαμε όλους τους προβληματισμούς σου? . 
Γ: Όχι είμαι σίγουρος ότι είναι στον Καστράτο! Και ναι φαντάζομαι ότι δεν θέλει περισσότερη ανάλυση το θέμα!.
Μ: Τότε το έχει γράψει και στα Πειραματόζωα μάλλον. Λοιπόν αυτά για απόψε. Σου παραχωρώ την τιμή, ως προσκεκλημένος να κλείσεις εσύ την παρούσα κονιορτοποίηση με το δικό σου μήνυμα της ημέρας!
Γ: Στα αγαπημένα πρόσωπα που έχουμε χάσει! Αλλά ας τελειώσουμε με μία πιο αισιόδοξη πρόποση:
Στην ζωή που είναι ωραία αλλά τα έχει με άλλον!
Μ: Πρώτη φορά κλείνει κονιορτοποίηση με πρόποση! Ευχαριστούμε τον Jean για αυτή την πρωτοπορία/πρωτοβουλία. Καλησπέρα σε όλους, εις το επανιδείν.

16/4/10

Φιλία κι έρωτας, μια αλήθεια κι ένας γρίφος

Και ξαφνικά, ο έρωτας,
την πόρτα σού χτυπάει
κεραυνοβόλος κι άδικος
γνώμη δε σου ζητάει
πέφτεις κάτω ζαλίζεσαι
ο ουρανός γυρίζει
στην ομορφιά εθίζεσαι
που ύπουλα ανθίζει

Ποτέ σου δε περίμενες
να τύχει και σε 'σένα
μα την καρδιά σου πρόσεχες
ώσπου τα ξεχασμένα
επέστρεψαν πιο έντονα
για να πονέσεις τόσο
πλέον βιώνεις έντρομα
του έρωτα τη νόσο

Πάλι καλά, δεν είσαι μόνος
κάνε πως λιγοθύμησες
και πως σε πιάνει πόνος
να πέσεις, πια, δε πρόλαβες
σε βλέπουν φίλοι σύντροφοι,
κακώς αν το φοβάσαι,
για 'σένα μένουν λογικοί
οικτρά κι αν απατάσαι

Γι' αυτό και αναθάρρησε
μη νιώθεις ηττημένος
στην άρνηση απάντησε
μη κάθεσαι σκυμμένος,
υπομονή κι επιμονή
θάρρος κι ευαισθησία
θέλει του έρωτα η εμμονή
στην τρέλα ανοσία

Σου θέτουν νόμους άτυπους
σε δύσκολο παιχνίδι
αποκλεισμό στους άξιους
επιφυλάσσει κάθε φίδι
κι αν χάσεις τελικά
νιώσε μάλλον καλύτερα
γιατί ποτέ δεν έχασες,
θα καταλάβεις ύστερα
Μια εμπειρία ήταν
να 'χεις στα χρονικά σου
και μάθημα σου δόθηκε
ν' αλλάξεις τη χαρά σου
με ευτυχία ώριμη
πραγματικά μεγάλη
κι όχι απλά ενθουσιασμό
γι' ανάξια, κούφια κάλλη

Επίσης πάντα να 'χεις κατά νου
τον φίλο να τιμήσεις
γιατί ο φίλος θα 'ναι 'κει
όποτε κι αν χτυπήσεις
μη τον πληγώσεις μοναχά
εγκληματίας θα' σαι
και τότε μες στη μοναξιά
με ξένους θα θυμάσαι
παλιούς καλούς χαρούμενους καιρούς
που έρωτας δε σ' άλλαζε
και το μυαλό σου καθαρό
κανένας δε το χάλαγε

Γι' αυτό ποτέ με έρωτα
τον φίλο μη προδώσεις
οι έρωτες ειν' εφήμεροι
πικρά θα μετανιώσεις
να είσαι ένας απ' αυτούς
που διατηρούν το ήθος
κι όχι από 'κείνους τους σαχλούς
με το κακό το δήθεν ύφος


Αφιερωμένο σε έναν καινούριο φίλο που έχει φάει κόλλημα
και σε έναν παλιό φίλο που έχασε το νόημα...

7/3/10

Γερμανοί, σαμπάνιες, τράπεζες που κυβερνούν. Πού οδηγούμαστε κύριοι?

Αφήστε για λίγα λεπτά έστω την σαμπάνια, το ποδόσφαιρο και τα διαζύγια των διάσημων και ασχοληθείτε με κάτι πιο σοβαρό. Και όχι επιφανειακά. Να "ψαχτείτε" και λίγο, να διαβάσετε κείμενα και άρθρα, να διασταυρώσετε πληροφορίες, να σκεφτείτε, να κρίνετε και τέλος να σχηματίσετε μια γνώμη δική σας!

Επειδή, λοιπόν, σχεδόν όλοι βλέπουν μόνο την εικόνα του εξώφυλλου χωρίς να ξέρουν και τι γράφει το περίφημο άρθρο, ορίστε η μετάφραση του άρθρου του γερμανικού περιοδικού Focus εδώ.
Μεταξύ άλλων γράφουν:
[...]Αλλά ποιοί είναι τέλος πάντων οι απόγονοί τους; «Ούτε μια σταγόνα από το αίμα των παλιών ηρώων δεν ρέει χωρίς ανάμειξη στις φλέβες των σημερινών Νεοελλήνων», συμπέρανε το 1830 ο ασιανολόγος Jakob Philipp Falmerayer και κατέκρινε τους σύγχρονούς του φιλέλληνες: «Η επαινετική συμπόνοια σας πάει χαμένη σε ένα εκφυλισμένο γένος, στους απόγονους εκείνων των σλάβων βαρβάρων / παλιανθρώπων (Unhold), που κατέπεσαν τον 5ο και 6ο αιώνα στην βυζαντινή αυτοκρατορία και ξερίζωσαν την ελληνική εθνότητα (Hellenische Nationalität) από τον κορμό ως τη ρίζα». Επίσης, στην εποχή του Fallmerayer δεν είχαν ήδη ξεκινήσει οι μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών από τους Τούρκους.[...]
Συνηθίζω να μην γίνομαι υπερβολικά "πατριώτης" (να φτάνω δηλαδή σε επίπεδα εθνικιστή) και δεν παίρνω θέση όταν γίνεται λόγος για "σπουδαίο ελληνικό πνεύμα" και οι "Έλληνες οι αθάνατοι, οι τρανοί, οι καλύτεροι όλων" ή αντίστοιχα για άλλους λαούς. Αλλά εδώ μιλάμε για μια (κατά τη γνώμη μου) έμμεση προσβολή! Έτσι, να ξέρετε φίλτατοι Γερμανοί, κειμενογράφοι και λοιποί, (όπως ισχυρίζεστε ότι είμαστε όλοι ανεξαιρέτως οι Έλληνες μιγάδες και διεφθαρμένοι "φλώροι") ότι και στο δικό σας αίμα ρέει ακόμα το αίμα του Ναζί και ότι οι αντιλήψεις σας είναι φανερά (εδώ) επηρεασμένες από την ιδεολογία εκείνων των των ανώμαλων, ιμπεριαλιστών, φασιστών προγόνων σας (και οι χαρακτηρισμοί μπορούν να συνεχίσουν). Βλέπε και την πρόταση του Γερμανού βουλευτή, να πουλήσουμε λέει νησιά και μνημεία... Δεν το κατάλαβα αυτό. Μπορεί οι πολιτικοί μας (και πολλοί άλλοι, περιβόητοι "Ελληνάρες") να δίνουν δικαιώματα για τέτοιους ισχυρισμούς, αλλά εσείς ποιοι είστε για να χαντακώνετε έτσι έναν ολόκληρο λαό, και να "αποκόπτετε" στο γενεαλογικό δέντρο την σύγχρονη γενιά μας από τους προγόνους μας?
Και συνεχίζουν πιο κάτω:
[...]Οι σύγχρονοι Έλληνες αποδεικνύουν οπωσδήποτε την ανομοιότητά τους με τους προγόνους τους σε σχεδόν καθημερινή βάση. Η χώρα [Land] που γέννησε τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα, τον Μύρωνα και τον Φειδία, τον Πίνδαρο και τον Σοφοκλή, τον Πυθαγόρα και τον Θουκυδίδη δεν διαθέτει σήμερα κανένα σημαντικό ποιητή, συνθέτη, καλλιτέχνη των εικαστικών τεχνών ή φιλόσοφο. Επίσης κανένα διεθνή σταρ σε οποιαδήποτε άλλο είδος (η Κάλας ήταν η τελευταία και η μοναδική). Από την εποχή του El Greco η Ελλάς [Hellas] δεν έχει παρουσιάσει κανένα διεθνούς φήμης ζωγράφο. Σχεδόν ποτέ δεν συζητιέται στην Ευρώπη κάποιο φιλμ από την Ελλάδα. Οι σημαντικότεροι ποιητές της σύγχρονης εποχής είναι εκείνοι οι στατιστικολόγοι που κατάφεραν να παραπλανήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι ο κρατικός προϋπολογισμός είναι υγιής και πως η διαθέσιμη αγροτική επιφάνεια της χώρας υπερβαίνει την συνολική της γεωγραφική επιφάνεια.[...]
Τι λέτε ρε? Τα μουσεία, τα θέατρα και οι γκαλερί στην Ελλάδα είναι κλειστά εδώ κι έναν αιώνα περίπου, δηλαδή? Επειδή δεν τους ξέρετε εσείς (και αυτό επειδή δε δίνετε δεκάρα), σημαίνει ότι δεν έχουμε ούτε έναν αξιόλογο Έλληνα καλλιτέχνη στην Ελλάδα σήμερα? Εκτός αυτού, ποιος Γερμανός καλλιτέχνης είναι ευρέως γνωστός, αν όχι στην Ευρώπη, στην Ελλάδα? Fail.
Πάμε λίγο παρακάτω στο κείμενο:

[...]Στην αρχαιότητα η Ελλάδα [Griechenland] ήταν μια από τις σημαντικότερες ναυτικές δυνάμεις. Η χώρα διαθέτει μέχρι σήμερα με 14000 χιλιόμετρα ακτογραμμή έναν από τους μεγαλύτερους στόλους στον κόσμο. Και όμως, όποιος επιβιβάζεται σε ελληνικό πλοίο της γραμμής, ξέρει τι τον περιμένει: η συνέχεια της Οδύσσειας με τουριστικά μέσα.[...]
Δε λέω, έχετε δίκιο εδώ, εν μέρει. Όμως, οι Έλληνες εφοπλιστές που κινούν νήματα στην παγκόσμια ναυτιλία? Μήπως είναι και αυτοί αρχαίοι Έλληνες που δεν έχουν ουδεμία σχέση με το Νεοέλληνα? Προς το τέλος του άρθρου, διαβάζουμε:
[...]Η κατάπτωση έχει τελειώσει σήμερα, η παρακμή είναι αντιθέτως πανταχού παρούσα. Δεν βρίσκεται όμως ολόκληρη η περιοχή της Μεσογείου, η Ιταλία παραδείγματος χάρη, σε μια αντίστοιχη κατάσταση; Κατά ένα μέρος μόνο. Οι Ιταλοί είναι τουλάχιστον ακόμα στην κορυφή της υφηλίου σε θέματα μόδας και πάνω από όλα στην κουζίνα. Ελληνική μόδα; Ελληνικό ντιζάιν; Δεν έχω ακούσει ποτέ τίποτε. Και όσοι έχουν υψηλές γαστριμαργικές απαιτήσεις αποφεύγουν για τα καλά την ελληνική κουζίνα.[...]
Μπορεί να μην έχουμε συνταγές καθαρά Ελληνικές (αποτελούν όμως αξιόλογες ελληνικές διασκευές), αλλά Γερμανέ, το καλοκαίρι γιατί έρχεσαι εδώ και τριγυρνάς και τρως εδέσματα της Ελληνικής κουζίνας και λιάζεσαι στις παραλίες μας και δεν πας στην Ιταλία να δεις και τα καταπληκτικά ρούχα που φαίνεται πως έχουν μεγαλύτερη σημασία? Αφού έχω καταπληκτικές παραλίες και μέρη που έρχεσαι να δεις, να το χέσω το ιταλικό "ντιζάιν"...
Γενικότερα, δεν πρέπει να κρύβουμε ότι το άρθρο δεν είναι γενικώς προσβλητικού ύφους, αλλά έχει πάρα πολλά σημεία που εξυψώνει το πολιτισμό και τη χώρα μας.
Σύμφωνο με βρίσκει και ο σχολιασμός του κ. Σαραντάκου, τον οποίο μπορείτε να δείτε εδώ.
Αυτά επί τούτου του θέματος.

Και να περάσω σε ένα άλλο (θέμα) τώρα. Το συνηθισμένο βασικά: πώς μας καθοδηγούν, πώς οδηγούμαστε σε μια παγκόσμια κοινωνία και οικονομία, πώς μας εκμεταλλεύονται, και τα λοιπά, και τα λοιπά. Με αφορμή το παρακάτω αποκαλυπτικό (και συνταρακτικό για πολλούς) βίντεο: "Η προμελετημένη κατάρρευση της Ελλάδας και τα ανομήματα που έπαιξαν μεταξύ κυβερνήσεών της και της Goldman Sachs."

Λοιπόν, αυτό το φαινόμενο δεν το βλέπουν τα μάτια μας πρώτη φορά. Έχουμε ξανακούσει γι' αυτό, αλλά μας "βομβάρδισαν" πολλοί, λέγοντας πως πρόκειται για θεωρίες συνωμοσίας και υπερβολές. Ειδικά στην ταινία-ντοκιμαντέρ Zeitgeist γίνεται λόγος (στο δεύτερο και τρίτο μέρος της ταινίας) για το πώς κάποιοι ισχυροί Αμερικάνοι, από τις απαρχές του κράτους τους, άρχισαν να διαμορφώνουν ένα σύστημα με το οποίο θα ελέγχουν πραγματικά τα πάντα. Επίσης, αναφέρουν στα δύο αυτά μέρη της ταινίας πως η επίθεση στους δίδυμους πύργους ήταν προσχεδιασμένη και για ποιους λόγους και με ποιους τρόπους. Όποιος έχει χρόνο ας την δει, και έχει βγει και συνέχεια της ταινίας, just to let you know.

Το άρθρο (στα Αγγλικά) στο Wikipedia (Zeitgeist, the Movie), αναφέρει αρνητικά σχόλια από τα Μ.Μ.Ε. για την ταινία, κατηγορώντας τους παραγωγούς για χρήση ανακριβών στοιχείων. Εκτός του πρώτου μέρους της ταινίας (το οποίο είναι θρησκευτικού περιεχομένου και πρέπει να παραδεχτώ πως εκεί ίσως υπάρχουν ανακριβή στοιχεία), το περιεχόμενο των δύο επόμενων ήταν, όπως φαίνεται, αλήθειες. Και τώρα το παρατηρούμε, όχι για τις Η.Π.Α., αλλά για την Γερμανία, την Ε.Ε. και στα θύματα είναι μέσα και η χώρα μας.
Δεν θα επεκταθώ άλλο, απλά ήθελα να παραθέσω το βίντεο προς απάντηση όσων αμφισβητούσαν την ισχύ των ισχυρισμών περί σφετερισμού της παγκόσμιας οικονομίας (και τελικά εξουσίας) από ομάδες ισχυρών ατόμων.

Επιστροφή στη σαμπάνια...

4/3/10

Ιδού η ξεφτίλα, ιδού και το πήδημα...


Σκέψεις της ημέρας...

- Τι χαμός είναι πάλι αυτός με την καθυστερημένη την Αλεξανδράτου?
- Πρώτη φορά βλέπετε τσόντα? Και μάλιστα μέτριας ποιότητας (αν εξαιρέσεις τις αστείες ατάκες).
- Έσπευσαν όλοι να κάνουν groups και pages στο facebook, να πουν την βλακεία που κατέβηκε στο κεφάλι τους.
- Βλέπε εδώεδώεδώ, και εδώ. Καθώς και δεκάδες άλλα group επί του θέματος.
- Φίλτατε πνευματικώς υπανάπτυκτε Έλληνα (και τακτικέ χρήστη του facebook), σε έχει φάει...
- Πολύ σωστά τα είπε ένας αναγνώστης στο troktiko: "Σχετικά με την εκπομπή Ράδιο Αρβύλα και το video της Τζούλιας"
- Πράγματι, δεν βλέπουμε πουθενά να ασχολείστε για σοβαρά θέματα με τον ίδιο ενθουσιασμό και την ίδια εγρήγορση.
- Γιατί, άραγε?
- Εκτός αυτού, οτιδήποτε πουν ή κάνουν στη Ράδιο Αρβύλα, θα πας να το κάνεις 5-6 φορές group και θα το επαναλαμβάνεις μέχρι τελικής πτώσης.
- Δε λέω, καλά τα παιδιά στην εκπομπή, υγιής η σάτιρα (όχι τέλεια, και υπάρχουν και φορές που έχουν γελάσει με πράγματα που δεν έπρεπε), αλλά ο Έλληνας έχει μάθει στην υπερβολή.
- Και κάτι άλλο που παρατήρησα.
- Εκτός των τηλεθεατών, οι νεαροί στην εκπομπή πήραν χαμπάρι ότι πλέον τους παρακολουθεί σχεδόν όλη η Ελλάδα, και άρχισαν να γίνονται γραφικοί, πολύ συχνά.
- Η εκπομπή δεν είναι όπως ήταν παλιά, ακόμα και αν βγάζει ακόμα το αυθεντικό χιούμορ που την χαρακτηρίζει.
- Πλέον έχουν καταντήσει πολλές φορές να τρώνε τη μισή εκπομπή είτε ακούγοντας μουσική με κλειστά τα φώτα, ή μιλώντας συνεχώς για τον περιβόητο "floor manager" (και οι κάμερες συνεχώς πάνω του, καταντάει κάπως βαρετό), και γενικά επαναλαμβάνοντας ήχους και κινήσεις μέχρι τελικής πτώσης. Η εκπομπή ξεφεύγει.
- Είπαμε, χαλαρή η εκπομπή, αλλά όχι και να γίνεται ό,τι να 'ναι.
- Είναι πολύ καλό να ξοδεύεις που και που μια εκπομπή για να λες μόνο ανέκδοτα και επίσης δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα αν συχνά δεν καταφέρνεις να φτάσεις στο 1ο video επειδή έκανες πολλά σχόλια και γέλασες, αλλά αυτό το "ξεφάντωμα" που συμβαίνει πολλές φορές μάλλον δείχνει πως φούσκωσαν τα μυαλά κάποιων από την φήμη που απέκτησαν και "παραχαλάρωσαν"...
- Δεν το κάνουν πάντα, αλλά συμβαίνει συχνά.
- Πείτε με ξενέρωτο, πείτε με "συντηρητικούρα", "σταυρώστε με, σταυρώστε με", αλλά αυτό πιστεύω.
- Now listening to: "Muse - The Resistance"
- Όσο για την ιστορία με το γερμανικό περιοδικό, η απάντηση του αγέρωχου μισάνθρωπου Mikeius με καλύπτει σχεδόν πλήρως. Βλέπε εδώ.
- Σχεδόν, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν και Έλληνες που δουλεύουν σα σκυλιά και ακόμα λιγότεροι που δεν εφαρμόζουν το ρουσφέτι...
- Πάμε για άλλους, Φ.Π.Α. πιο μεγάλους...
- Έτσι θα ξεχρεώσουμε τα δάνεια της χώρας?
- Μας δουλεύουν μπροστά στα μάτια μας.
- Εξάλλου, οι πολιτικοί δεν επιδιώκουν να ξεχρεώσουν όσα χρωστάει η χώρα. Αλλά αυτή είναι μια άλλη μεγάλη ιστορία.
- Ας τα αφήσουμε αυτά και ας δούμε μπάλα, όμως.
- Επειδή πάσχουμε από έλλειψη ενοχής και... ΠΟΙΟΣ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ?
- Ε, τελικά μας λένε. Αλλά καθόμαστε και τους κοιτάμε...


"Κι όλο το έθνος προσκυνά σώβρακα και φανέλες..."

28/2/10

Thinking...

Σκέψεις της ημέρας...

- Είναι η αγάπη δωρεάν?
- Ισχύει αυτό που λένε, ότι είναι το μόνο αγαθό που μπορούμε να δίνουμε χωρίς ουδέν αντάλλαγμα?
- Διαφωνώ.
- Μπορεί να μην αγοράζεις αληθινή αγάπη με το χρήμα (και έτσι να θεωρείται δωρεάν).
- Αλλά όταν αγαπάς πάντα θα θέλεις κάτι για αντάλλαγμα.
- Είτε να σου ανταποδώσουν αγάπη, ή κάτι άλλο.
- Είναι στη φύση του ανθρώπου. Δε μπορείς να αγαπήσεις χωρίς άμεσο ή έμμεσο αντάλλαγμα.
- Now listening to: "Delerium ft. Sarah Mclachlan - Silence (Niles van Gogh ft. Thomas Gold Radio Edit)"
- Είναι γελοίο επειδή δεν τρως εσύ παγωτό όλο το χειμώνα, τώρα που άνοιξε λίγο ο καιρός να κάθεσαι να λες φράσεις του τύπου "έφαγα το πρώτο μου παγωτό, καλό καλοκαίρι!" ή "καλοκαίριασε, πρέπει να αρχίσω τα παγωτά".
- Δεν έρχεται το καλοκαίρι επειδή έφαγες εσύ παγωτό. 
- Και κάτι που μάλλον δεν ήξερες: παγωτά πωλούνται και τον χειμώνα.
- Η LADY GAGA ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΗ!
- Μια άσχημη, φορτωμένη με make-up χορεύτρια είναι, που την έχει δει fashion icon αφού έκανε 3-4 καλά τραγούδια και κάθεται και φοράει ό,τι παπαρία της κατέβει στο κεφάλι.
- Και ντύνεται τόσο πληθωρικά για να μην φαίνεται το πόσο σάπια είναι.
- Ο μόνος νόμος που εφαρμόζεται στην Ελλάδα είναι αυτός που λέει πως απαγορεύεται δια ροπάλου η τήρηση όλων των υπόλοιπων νόμων.
- Νόμος περί απαγόρευσης καπνίσματος σε δημόσιους χώρους?
- Νόμος περί ενθάρρυνσης καπνίσματος σε δημόσιους χώρους λέγεται.
- Η πιο γελοία περίπτωση είναι αυτή όπου το κατάστημα έχει αναρτήσει μικρές πινακίδες ανά σημεία όπου αναγράφεται πως "σύμφωνα με τον τάδε νόμο, τάδε διάταξη, απαγορεύεται αυστηρά το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους μπλα, μπλα, μπλα", και μπροστά από τις πινακίδες αυτές βλέπεις να απλώνεται ο καπνός.
- Βλέπε Everest Ραφήνας.
- Και άμα κάνεις πως τους καταγγέλεις... Δεν θα βρεις άκρη, εκτός αν σου περισσεύουν και χρόνος και χρήμα.
- Δεν φταίει το κράτος όμως.
- Φταίει ο Έλληνας και η Ελληνίδα που δε σέβονται τον συμπολίτη και φυσικά τον εαυτό τους.
- Στ' oρχίδια σου άμα με ενοχλεί εμένα ο καπνός ε?
- Αλλά έτσι είναι... Μετά σε λένε και αντιπαθητικό αντικαπνιστή...
- Δεν είμαι αντικαπνιστής ρε! Εσύ μπορείς να γίνεις και φουγάρο, εγώ όμως τον καπνό σου δεν θα τον τρώω στη μάπα! Τράβα κάπνισε σπίτι σου! Ηλίθιο ζώο.
- Τελικά, υπάρχει φασισμός. Δεν είναι όλα θεωρίες.
- Ένα παράδειγμα είναι το παραπάνω, με την επιβολή του παθητικού καπνίσματος από τους καπνιστές στους μη καπνιστές.
- Άλλο παράδειγμα είναι οι χούλιγκανς του γηπέδου. Δεν σου επιτρέπουν να δεις έναν αγώνα χωρίς να σκοτωθείς.
- Άλλο είναι η παραπαιδεία. Δεν σου επιτρέπουν την εύκολη και δωρεάν πρόσβαση στην παιδεία και την γνώση.
- Άλλο είναι η ενημέρωση από τα αγαπημένα μας ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης). Δεν σου επιτρέπουν να γνωρίζεις τα πράγματα όπως είναι και δεν σε αφήνουν να διαμορφώσεις μόνος τη γνώμη σου.
- Και τα λοιπά, και τα λοιπά...

Και φιλάκια ρουφηχτά...

13/2/10

Έλλειψη ενοχής (Φραπέ έχει)


Περιεργαζόμενος την Άρρωστη Νοοτροπία που λίγο-πολύ όλους μας επηρεάζει, κάνω πάλι τις σκέψεις που έρχονται κάθε φορά που προσπαθώ να μην απελπιστώ. Με συλλογισμούς καταλήγω πάλι στο ερώτημα του οποίου η απάντηση δίνει το νόημα και τον απώτερο σκοπό όλων των πράξεών μας. Το βαθύτερο νόημα της καθημερινότητας, το νόημα της ζωής.

Απαντάω μόνος: Το νόημα της ζωής? Ο καθένας μπορεί να το προσδιορίζει μόνος του. Και δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιο νόημα, μπορεί κανείς απλά να ζει. Just live your life, που λένε... Πού θέλω να καταλήξω?

Δεν πρέπει να είναι έτσι. Δεν είναι έτσι. Δεν πρέπει να αγνοείς πως δεν ζεις μόνος και πως δεν πρόκειται μόνο για τη δική σου ζωή. Δεν πρόκειται μόνο για το δικό σου νόημα. Σ' αυτόν τον κόσμο τον τρελό, επηρεάζεις και επηρεάζεσαι. Και λόγω της αλληλεπίδρασης και της αλληλουχίας αυτής, δεν μπορείς να παίζεις ατομικά.

Βασικά, μπορείς, αλλά δεν είναι σωστό. Είναι κλινικά και εμπειρικά αποδεδειγμένο πως αν το κάνεις, ρίχνεις άλλη μια βαρβάτη σταγόνα σε ένα ποτήρι που είναι έτοιμο να ξεχειλίσει, ίσως και να πέσει ,να σπάσει. Φθείρεις το περιβάλλον σου, αδιαφορώντας για το μέλλον. Λες "θα ζήσω τη ζωή μου όπως θέλω, και κάποτε θα πεθάνω, έτσι είναι". Ναι, και μετά?

Μετά φαίνεται να μην σε νοιάζει τι γίνεται. Αγνοείς τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των πράξεών σου.
ΕΣΥ έζησες, ΕΣΥ πέρασες καλά, ΕΣΕΝΑ ίσως σε αδίκησαν, ΕΣΥ τους εκδικήθηκες γι' αυτό, ΕΣΥ δούλεψες σα σκυλί, γι' αυτό ΕΣΕΝΑ σου χρωστάνε, και ΕΣΥ είσαι άνθρωπος, είσαι κάποιος, ΕΣΥ δεν είσαι κάποιος τυχαίος, ΕΣΥ είσαι σημαντικός και υπεράνω άλλων. Εσύ, εσένα, δικό σου. Το "εμείς, για εμάς, δικά μας" που πήγε?

Πού να πάει? Μήπως είχε έρθει και καθόλου? Μπορεί να πέρασε καμιά βόλτα και μετά το ξαναθάψαμε. Αλλά έτσι έχεις συνηθίσει να λειτουργείς. Βέβαια. Το παιδί σου και το σκυλί σου όπως τα μάθεις. Όταν σου έχουν καλλιεργήσει (ή αφήσανε να καλλιεργηθεί) η νοοτροπία της ταξικής ζούγκλας, καταλήγεις ένα ενήλικας, ηλίθιος ή ανώριμος (ή και τα δύο). Επιδιώκεις να επιβιώσεις και να γίνεις ανώτερος όλων,. Επιδιώκεις να αποκτήσεις όσα περισσότερα γίνεται. Greed is good, ε? Και για να το επιτύχεις πατάς ακόμα και επί πτωμάτων. Πάση θυσία. Διατείνεσαι ακόμα και πως διεκδικείς τα βασικά σου δικαιώματα. Πως υπερασπίζεσαι ό,τι σου ανήκει δικαιωματικά, πως δικαιούσαι ένα κομμάτι από κάθε πίτα.

Μαλακίες. Δεν πρέπει να ξέρεις καν την ουσία και το νόημα των δικαιωμάτων. Την ελευθερία εσύ την νοείς λανθασμένα. Για σένα ελευθερία είναι η γενικότερη ελευθεριότητα και κατοχή κάποιας ορισμένης εξουσίας. Αλλά δεν ξέρεις τι θα πει ελευθερία, και τι θα πει υποχρέωση, καθήκον. Αυτά τα έχεις θάψει στη σοφίτα σου και τα αφήνεις να σαπίζουν μαζί με άλλες αξίες.

Και δεν αφήνετε πια τις μπούρδες περί πατρίδας και εθνικού αισθήματος? Πρέπει να αποβάλλετε τον εθνικισμό από μέσα σας. ΟΧΙ, δεν θα γίνει καλύτερη η χώρα υπό τον έλεγχο του οργανωμένου φασισμού. ΟΧΙ, δεν "μας χρειάζεται μια δικτατορία εμάς". Μπορεί να μην έχω ζήσει τη φρίκη μιας χούντας, αλλά τουλάχιστον συνειδητοποιώ τι θα πει πραγματική στέρηση της εξωτερικής και καταπίεση της εσωτερικής μου ελευθερίας. Των ελευθεριών ΜΑΣ.

Στη δημοκρατία κύριοι και κυρίες, το καθήκον έρχεται πρώτα από τα δικαιώματα. Και καθήκον σημαίνει να κερδίζω την ελευθερία μου προστατεύοντας την ελευθερία του συνανθρώπου μου.

Αλλά, ναι. Ναι, δε στο μάθανε αυτό. Σου μάθανε πως η καθαρή συνείδηση είναι ρουφιανιά και ανούσιο πράγμα. Σου μάθανε πως η προκοπή έρχεται μόνο με πονηριά. Σου μάθανε πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και το έκανες καραμέλα. Σου μάθανε να κλέβεις όσα μπορείς από το κράτος γιατί αυτό φταίει και αυτό σε κλέβει πρώτο. Αλήθεια, αυτό το κράτος από ποιους αποτελείται και ποιους εκπροσωπεί? Δημοκρατία δεν είχαμε και πέρυσι στο Ελλαδιστάν?

Κλέβουμε ο ένας πίσω από την πλάτη του άλλου και τελικά έχουμε κλέψει τα δικά μας λεφτά. ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΜΑΣΤΕ. Και μόνο λίγοι κοιτάνε από δίπλα και τρίβουν τα χέρια τους. Όχι, οι θεωρίες συνωμοσίας δεν είναι όλες μπούρδες.

Είναι κρίμα, όμως, αφού σε έχουν πείσει πως "έτσι είναι και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση". Ωραία, ας αράξουμε με φραπέ, τάβλι και μπάλα, και ποιος την χέζει την καταδικασμένη την χώρα... "Αφού οι πολιτικοί φταίνε" και εμείς "έχουμε μέσο και θα τη βγάλουμε".

Τους πολιτικούς ποιος τους εξέλεξε ρε? (Θα μου πεις η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη απ' όσο φαίνεται, αλλά δε νομίζω ότι κάποιος που κολυμπάει στα σκατά δε θα χρησιμοποιήσει έστω και ένα "μπρατσάκι" για να επιπλέει καλύτερα.)
Πού είναι η ευθύνη, γαμώτο?
Πού είναι οι ενοχές και οι τύψεις?
Πού είναι η δικαιοσύνη?
Πού είναι το ευλογημένο το φιλότιμο?
Πώς αφήνετε να αρρωστήσει το μυαλό σας, πώς αφήνετε να σας καθοδηγούν? Νομίζετε πως δράτε αυτόβουλα. Όποιοι το νομίζουν πλανώνται πλάνην οικτράν.

Είναι ανωριμότητα και εγωισμός το να μη νιώθεις καμία ενοχή για μια απάτη ή ένα ψέμα. Θεωρώ ηλιθιότητα και πονηριά το να υποθηκεύεις το μέλλον όλων χωρίς να νιώθεις πως σε αφορά.

Για να κλείσω, αυτά τα έχουν ξαναπεί άλλοι (και εγώ επίσης), αλλά τα λέω ξανά και θα τα λέω. Μέχρι να έρθουν στα ίσια οι πειραγμένοι σας εγκέφαλοι. Μέχρι να τους βγάλετε από τη φορμόλη και να ξυπνήσετε στ' αλήθεια. Τελεία και παύλα.


Υ.Γ.
Φτάνει πια με την ηλιθιότητα και την επιπολαιότητα που βαράνε πολλούς! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΟΥ ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ "ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ" ΡΕ! Μη με ρωτάς αν "είμαι κι εγώ οικολόγος" λες και είναι το επάγγελμα μου ή κάποια ανίατη ασθένεια! Οικολογική συνείδηση το λένε και καλά θα κάνεις να το αποκτήσεις κι εσύ σύντομα...

Υ.Γ. 2
Έχει γίνει της μόδας η μισανθρωπία τελευταία. Καλό ή κακό?

Υ.Γ. 3
Ευχαριστώ ένα φίλο που μου προώθησε το παρακάτω τραγούδι:

21/1/10

Άρρωστη Νοοτροπία

Κολυμπάνε μες στη γυάλα
ψάχνοντας για πιο μεγάλα,
μα μεγάλα δεν θα βρεις
σε μια χώρα της ντροπής.
Άρρωστη νοοτροπία, ουδεμία αμφιβολία.
Επιβάλλεται να γυμναστείς
ταίρι να μπορείς να βρεις,
μάθε επίσης να χτυπάς
πώς τον άλλον να πονάς.
Άρρωστη νοοτροπία, κατευθυνόμενη ιδεολογία.
Γίνε πρώτος στην κομπίνα
να μη μάθεις τι 'ναι πείνα,
γίνε πρώτος αλαζόνας
να μη μάθεις τι 'ναι αγώνας.
Άρρωστη νοοτροπία, καμία απολογία.
Βρες και μέσο να βοηθήσει
όποιον θέλεις θα χτυπήσει,
κερδισμένος 'συ να βγεις
ρίξε τους άξιους καταγής.
Άρρωστη νοοτροπία, επερχόμενη θεομηνία.
Ξέρεις μόνο για δικαιώματα
μεγαλοπρεπή ονόματα,
δεν ξέρεις για υποχρεώσεις
αρκεί τον εαυτό σου να σώσεις.
Άρρωστη νοοτροπία, άφαντη η τιμωρία.
Λες δε γίνεται ν' αλλάξει
μα ως ποιο σημείο θα φτάσει,
ώσπου κρυμμένη οργή ν' ανατρέψει
τη νοοτροπία που έχετε θρέψει?
Άρρωστη νοοτροπία, καλά στημένη τραγωδία.


Διάλεξε αν είσαι άσημος με συνείδηση ή κάθαρμα μ' απήχηση.
Ό,τι έχει ριζώσει μπορεί να κοπεί αλλά θα ξαναφυτρώσει.
Ό,τι έχει ριζώσει μπορεί να ξεριζωθεί και θα αντικατασταθεί.

Απ' ό,τι φυτρώσει μπορείς να πάρεις όσα θες.
Και μακροπρόθεσμα θα καταστραφείς και θα καταστρέψεις.
Όμως, απ' ό,τι έχει φυτρώσει μπορείς να πάρεις μόνο όσα χρειάζεσαι.
Και μακροπρόθεσμα θα ωφεληθείς και θα ωφελήσεις.


Σκέψου, κρίνε, επέλεξε. 
Γίνε η αλλαγή κι η θεραπεία κι ας είσαι ο μόνος και... 
 Ποτέ μη λες ποτέ.